Leijpark013
Gepubliceerd door Thierry P. Dinjens  · 11 juli om 18:00  ·
Wie 'Zwitserland' zegt, zegt kaas. En wie Zwitserse kaas zegt, zegt Emmentaler of Gruyère. In eerste instantie, want Zwitserland kent veel meer kazen. Een bekende Zwitserse harde kaas, gemaakt van koemelk en vaak gebruikt als poederkaas, is Schabziger. Deze traditionele Alpenkaas, die al genoemd wordt in geschriften in de 15e eeuw,  kent verschillende malingen die plaatsvinden tussen molenstenen. Bij de laatste maling worden er kruiden aan toegevoegd. Sommige van deze kruiden zijn tot nu toe onbekend bij de massa, zodat er nog immer sprake is van een zogeheten geheim recept, maar één plant is vrijwel zeker bestanddeel van deze kaas: Witte honingklaver. En het is juist deze plant die we tegenkomen in, waar anders: het Leijpark.
De Witte honingklaver heeft een sterk aroma, dat doet denken aan ziet vers hooi. Het kruid werd in linnenkasten gelegd om de vliegen te verjagen en de schone was een heerlijke geur te geven. De geur is ook aanleiding geweest om allerlei kwalen te gaan behandelen waarop geur van invloed was, dacht men destijds. Reuma, kneuzingen en zweren werden behandeld door er kruidenkussens op te leggen, gevuld met Witte honingklaver. Of het echt hielp is niet bekend, maar je stoffelijk overschot zal (indien het toch niet hielp) wel lekker hebben geroken. De neus wil ook wat.
Kent u die oude prenten waarop de Oude Grieken werden afgebeeld met kransen van bloemen rond hun hoofden? Sierlijk zou u wellicht denken, maar daar lag het doel niet. De kransen van honingklaver droeg men rond het hoofd tegen de hoofdpijn, vanwege de medicinale uitwendige werking. Later, in de Middeleeuwen werd er thee van gemaakt die de aderen versterkte en waardoor men veel minder kans had op pijnlijke kwalen als aambeien en spataderen.
Witte honingklaver is een eetbare plant (alle delen zijn eetbaar) en bevat maar liefst vitaminen A, B1, B2, B3, B5, B6, B12 en C. Wie een Witte honingklaver tegenkomt in het Leijpark: Gelieve niet de plant uit de grond te trekken, maar wacht tot halverwege september en de zaden liggen voor het oprapen. Een zeer geneeskrachtige en nuttige plant is het. Nuttig ook voor veel bijen, hommels en zweefvliegen die komen snoepen van haar weldadige nectar.
Het aroma in Witte honingklaver komt van de stof cumarine, in de plant aanwezig. Wanneer men Witte honingklaver niet goed droogt, dan wordt de cumarine omgezet in cumarol. Deze stof is giftig en kan leiden tot inwendige, zelfs dodelijke bloedingen als dieren (en mensen) dit eten. Het mooie is dat deze cumarol ook weer levens kan redden, aangezien het juist dit middel is dat toegepast wordt tijdens de behandeling van trombose.
Hoe dan ook is de Witte honingklaver, die overigens geen echte klaver is maar er door haar driedelig blad slechts sterk op lijkt, een geweldige plant voor mens en dier. En voor het Leijpark waar ze naar hartenlust bloeit en ons de zoetste verhalen vertelt..

Leijpark013 Witte honingklaver