Het laatste jaar: Hoofdstuk 2


Hij werd boos en Egoïstisch. Hij kon het haar nog niet vertellen. Hij hielt me gewoon aan het lijntje. Ik ben zo verliefd op hem. Ik wil hem niet verliezen maar hoe hij doet, doet me zoveel pijn. Het voelt of hij rukte mijn hart er uit en trapte er nog eens op. Ik werd boos. Ik voelde me zo gebruikt waardoor ik dingen zei die ik niet meenden. Er ontstond een helse ruzie. De examens waren er al en wat deed ik enkel met hem praten of er over piekeren. Uiteindelijk zag ik het in. Hij wilde Dorien helemaal niet laten vallen voor mij. Dit zou hij nooit doen. Hij gebruikte mij. Ik voelde me zo stom maar vooral dom. Ik had dit kunnen weten hij had dit al zo vaak geprobeerd bij meisjes. Waarom heb ik me er toch aan toegegeven? Mill steeds met zijn gladde praatjes. Ik wist dit en toch ben ik er nog met mijn ogen open ingelopen. Door al die ruzie ging het niet goed op school. Ik kon mij niet concentreren op de examens. Ik had nog nooit zo’n slechte punten gehad. Het gevaar van het 6de jaar overdoen was zeer dicht bij. Dit wil ik helemaal niet. Hoe ga ik dit ooit nog kunnen ophalen? Enkele weken later. Het is vat van een goede vriend. Ik ga er naartoe met een vriendin Lana. Ik en Lana hebben een gemeenschappelijke vriendin die vaak weggaat met het groepje van Niels en Mill. Dit was deze keer niet anders. Ze was daar met Niels en Mill. En Mill had natuurlijk Dorien bij. Lana ging steeds bij hun staan ookal wist ze wat er gebeurd was. Ik had hier helemaal geen zin in maar na een hele avond ontwijken en andere vrienden die nu weg waren kon ik niet anders. Mill begon foto’s te nemen van me. Deze was hij aan het bewerken via snapchat hij tekende er een penis bij en van die dergelijke dingen. Dit vond ik absoluut niet leuk. Ik wou deze foto wissen door op het kruisje te duwen zodat hij deze niet kon versturen. Hierdoor morste ik een beetje met mijn water op zijn broek. Ik was natuurlijk weeral bob daarvan het water. Hij ging helemaal te keer. Hij kieperde zomaar zijn volle beker bier over mijn haar. Ik kon wel huilen. Dit is toch geen reden om zo iets te doen? Heel men avond verziekt ik wilde gewoon naar huis. Uit woede vertelde ik tegen Dorien: “Het is maar dat je het weet maar u lief heeft u bedrogen met mij!”



Wordt vervolgt ...