Derde week op rij bij de huisarts geweest.


Al een paar dagen had ik een wat branderige pijn in mijn vooral linker knieholte, maar ruim boven waar mijn steunkousen zitten. Ik heb het namelijk wel eens dat de siliconen rand wat knellend en jeukend aanvoelt en dan smeer ik dan in met Aloë Vera. Ja, officieel mag dat niet, maar het verzacht en de steunkousen blijven er goed mee zitten. Ja, ik heb ook wel eens bodylotion geprobeerd, maar dan gaan mijn steunkousen zakken.
Dus nu ook ingesmeerd met Aloë Vera. De ene keer verzachte het meer dan de andere keer. Maandag heb ik lymf drainage gehad, maar maandag nacht had ik zo’n branderige pijn in mijn knieholte tot aan mijn bil en vooral links, maar rechts (lymf oedeem been) doet ook wat mee.

In eerste instantie had ik me voorgenomen om het binnenkort tijdens mijn telefonische afspraak met de internist te bespreken, maar het branden zo erg en ik heb ook af en toe wat pijn scheuten bovenop en aan de buiten zijkant van mijn bovenbeen. Er is echt niets te zien, dus voor de zekerheid gisteren bij de huisarts geweest.

Er komt een rare, drukke tijd voor me aan en het zat met gewoon niet lekker om geen verdere actie te ondernemen. De bobbel aan de binnenkant van mijn linkerbeen net onder mijn knie zit er ook gewoon nog steeds, maar volgens de huisarts was hij kleiner. Nu hadden we de avond ervoor op aanraden van de fysiotherapeut toevallig foto’s gemaakt en vinden mijn echtgenoot en ik het allebei niet minder.
De huisarts zag er echter niets aan. Ik maak me zorgen om dat been, maar ook mijn lymf oedeem been, omdat ik hier nu meer last van heb dan de afgelopen jaren. Ik had niet goed geslapen door de branderige pijn en heb weinig zin om net als 9 jaar terug een half jaar in de zwachtels te zitten omdat fysio en dermatoloog niet op één lijn zaten. Nu zegt het niet dat ik  nu ook aan mijn andere been lymf oedeem heb, maar het speelt heel eerlijk wel mee.
Ik was er best heel erg emotioneel onder. Nu ben ik waarschijnlijk ook een emotioneel mens, maar daar dacht de huisarts blijkbaar anders over. Ze begon erover dat dat emotionele komt omdat ik wil dat dingen zo lopen als ik het bedek en als dat anders loopt dat ik dan ga doemdenken en of ik niet beter weer met anti depressie kon beginnen.
Ik heb een paar jaar aan de antidepressiva gezeten. De hoofdreden waren 5 jaar terroriserende geluidsoverlast, vochtproblemen en het steeds meer verliezen van mijn gezondheid. Ik ben nog steeds van  mening dat ik er toen wijs aan heb gedaan het te gebruiken, maar na maanden lang afbouwen ben ik op 6 maart 2020 gestopt. Wel heb ik tijdens de corona crisis om de week een aantal weken telefonische gesprekken met de poh ggz gevoerd en dat hebben we uiteindelijk naar alle tevredenheid kunnen afsluiten..
Ik mag nu indien nodig naproxen met maagbeschermer of tramadol met paracetamol en ik mag gewoon wandelen en fietsen en dat was eigenlijk het belangrijkste dat ik wilde weten.
Een uur later ging echter de telefoon. De huisarts belde dat ze het toch wel vreemd vond van die bobbel aan de binnenkant net onder mijn knie en dat ze toch wil dat ik een echo laat maken, dus dat gaan we morgen doen.
Vannacht wel een naproxen genomen, want ik kon weer niet slapen door de branderige pijn. Uiteindelijk een goede nacht geslapen en op dit moment valt de pijn nog wel mee.


#lymfoedeem 
#huisarts 
 
Comment and receive 500 YP 500
The survival of every day - tip 1
The first tip for the survival of every day is: dare to dream. The harsh reality of every day and the challenges it entails can make you lose your courage. Sometimes other people make our lives miserable; they laugh about your ambitions or warn you of disappointments. 'Dreams are cheating, 'they say. It can make you cynical, but don't fall for that trap! Tell me honestly, do you dare to dream? “Everyone dreams, but not everyone has the same dream. Whoever dreams at night, in the dusty pits of his head, wakes up to discover that that dream meant nothing. Those who dream during the day are dangerous, because they can pursue their dream with their eyes open, to make it come true.” - T.E. Lawrence - You have different kinds of dreams. They can be pure fantasy or very powerful in our reality; your life! Dreams that are not about anything or that inspire us. My encouragement is: go for the second kind. It's the art of dreaming the “dangerous dreams” of daytime. Think big. Think what makes you happy or happy. What if you never had to work again? What does your heart beat faster? What can be so real no longer? It helps me at least once a year to withdraw myself to a quiet place for 1 or 2 days and be busy with these questions. What do I dream of? Where do I want to be in 5 years? Someone once told me: “You overestimate what you can do in a year, but underestimate what you can do in five years.” That helps me not to dream too small, but at the same time be patient. So: write down your dream. Remind yourself, hang it somewhere where you see it every day. Share it with others, and let them remind you. Or share it in the comments below; what is your dream? #survival #tips The tips come from survival expert Bear Grills; the world's best-known survival expert, complemented by my own experiences.
Comment and receive 15 YP 15
Colored Rolls...
#jjaede MY first work done alone, when I started painting I didn't think I could achieve it, I copied carbon images, did work with laser prints or just unicolor. After leaving my third surprise pregnancy, I went to a country art shop where I always wanted to enter I met his owner Adriana very friendly, showed me everything available from his store and before leaving he told me about his courses in painting on wood. I'm excited about the idea, but it was the next day, words came up in.mi mente que evitaban participará. But I decided not to keep thinking if I will come. The next day I went to the course I loved it, and after several workshops I decided to try myself at home alone. I had a wooden chest and everything needed. Among so many ideas I had been told about one, Argentinian artist who drew spectacular, and I decided to look at his works I had just created a work that was exactly how I felt. I fell in love with that work so much that I didn't think about it and immediately decided to start painting. I can't say I'm the same but it's my work of art, it was what I wanted to do, how I felt. Thousands of ideas and colors passed through my mind. Desire to create painting. The chest was very beautiful, I sold it immediately to buy more material to continue painting. And here I am painting a lot more beautiful things that I can think of. Sometimes he did not publish. But I always save my photos of the process until I finish it.. These photos were from years ago and I kept in an app of my mobile Google Photos that I download in 2000, I love this app and I have years relying on it to store all my photos I have ideas. Follow me on Instagram! Username: rorocando https://www.instagram.com/rorocando?r=nametag I hope you like it as much as I do. Sent from my HUAWEI P9 lite