Mijn dreadlocks


Ik was even van de Yoors aardbodem verdwenen.

Nieuw werk, kleine dame, kortom een hoop veranderingen, geen tijd meer om te lezen of schrijven. En een oude telefoon die niet modern genoeg was om Yoors op te openen of bewerken.


Maar nieuw jaar, nieuwe telefoon dus nieuwe kansen.

1 van de dingen die is gebleven: mijn dreadlocks.

Ze zitten er nu zo'n 2 jaar in en ik ben er nog steeds blij mee.

Als ik met mijn dochtertje door mijn woonplaats loop, trek ik de nodige bekijks.

Een blanke rasta met een getinte jongedame in de buggy die met haar enorme bos haar en grote bruine ogen de wereld ontdekt.

Soms vragen de mensen oprecht hoe de dreads zo groeien.

Om jullie ook maar meteen het antwoord te geven:  2 x in de week was ik het met speciale black soap. Wordt je haar gort droog van.

En bijna wekelijks zit ik met een dunne metalen haaknaald de losse haren erbij te haken en de te lange uitgroei bij mijn hoofd huid weer strak te trekken.

Het resultaat zie je hieronder.

Ik laat ze lekker doorgroeien.  Hoelang? Geen idee. Dat laat ik aan de tijd en mijn gevoel over.