Leonie is aan het behangen


Wat hieraan vooraf ging, lees je hier. Deel 1 van Leonie vind je hier.

Toen Leonie de volgende ochtend wakker werd in haar slaapkamer, keek ze tevreden om zich heen. Één muur was al roze geschilderd en vandaag ging ze lekker behangen! Ze sleepte haar matras naar de woonkamer en keek even in de kamers van de kinderen. Daar stonden de IKEA pakketten al klaar tegen de muur. Ze had nog alle tijd om dat voor elkaar te krijgen. Haar vader was gisteren blij geweest dat ze al een hele lijst had met wat ze nodig hadden, compleet met de nummers in het magazijn. Dat laatste had ze van de week bekeken toen ze er met de kinderen was. Het scheelde een heleboel tijd. Nu hoefden ze niet de hele winkel door, meestal geen hobby van het grootste deel van de mannen, en konden ze meteen met het boodschappenbriefje naar het magazijn. Drie hoogslapers met een bureautje eronder, om ruimte te besparen, drie kasten voor de kinderen en een grote kast voor haar kamer. Dat was de buit. Ze verheugde zich erop de meubels in elkaar te zetten samen met de kinderen en het helemaal af te zien met de dekbedden erop.

Vandaag was haar slaapkamer aan de beurt! Maar eerst: ontbijt! Ze zette een kop thee en maakte een schaaltje yoghurt met muesli voor zichzelf en ging in één van de tuinstoelen zitten die in de woonkamer stonden. Even rustig eten en naar buiten kijken. Na twintig minuten spoorde ze zichzelf aan om onder de douche door te rennen en trok ze een oude spijkerbroek en een shirt aan. Ze klapte de behangtafel uit in haar kamer en haalde de emmer lijm uit de keuken. Ze was zo slim geweest deze de avond ervoor vast klaar te zetten zodat eventuele klontjes nog konden oplossen. Nu was hij ‘ready-to-use’ en kon ze meteen aan de slag met haar behangetje.

Ze was diep in gedachten verzonken geconcentreerd aan het werk toen ze in de keuken haar telefoon hoorde gaan. Aangezien ze dacht dat ze toch te laat zou zijn om hem op te nemen, liet ze hem overgaan. Maar ze was uit haar concentratie. Ze moest nog drie baantjes behangen, maar hoe laat was het eigenlijk? Ze besloot deze baan af te maken en dan maar eens naar de keuken te gaan om te kijken wie haar belde, hoe laat het was en ook om weer even iets te drinken. Het bleek al twee uur te zijn! Ze voelde nu ook dat ze dorst had. Ze waste haar handen, nam iets te drinken en smeerde een boterham en zag dat het Dagmar was geweest die haar had gebeld. Ze had ook een appje van haar zus: ‘zeker te druk om op te nemen? Ons bed komt maandag. Dit weekend ben ik bij Michiel, wil je je bed morgen vast hebben? Laat ff weten, dan komen we hem brengen!’

Kijk, goed nieuws! Een bed zou toch wel weer lekker zijn na de laatste nachten op een matras op de grond gelegen te hebben. ‘Ja, aan het behangen. Maar: graag! Hoe laat?’ beantwoordde ze haar zus.Het duurde niet lang voor er antwoord kwam: ‘morgenochtend bijtijds? We breken wel eerst ff het bed af, maar dan komen we meteen. Hangt Michiel ook je lampen op’. Dat was mooi, haar vader zou dit weekend de woonkamer witten en de gordijnrails ophangen, zo langzamerhand werd het echt een huis.

Hoe het verder gaat, lees je hier.