Mandy gaat in Leonie's badjas de straat op


#Leonie is een vrouw van tegen de veertig, ze zou je buurvrouw kunnen zijn. Na haar scheiding bouwt ze haar nieuwe leven op. Met buurvrouw Mandy heeft ze eetafspraken van het goede soort: Mandy kookt! Ook de liefde komt weer om de hoek kijken, met alle gevolgen van dien.

“Ik ben zo stom dat ik er toch weer ingetrapt ben. Tegen beter weten in natuurlijk, want ik vertrouwde het al meteen niet. Stomme koe die ik ben”, mopperde Ilse op zichzelf. Leonie zei niets. “meer cliché kan het niet. De nieuwe collega, een vrijgezelle meid, stuk jonger. En meneer ging steeds vaker overwerken. Overwerken! Nou, er gebeurde van alles, maar er werd niet gewerkt!” Ilse spuugde de woorden eruit. Mandy stond op. “Dames, ik laat jullie alleen. Ik ga naar huis”. Leonie wilde Mandy terugroepen, tegelijkertijd wilde ze er voor Ilse zijn. Maar jeetje, een veel slechter moment had Ilse niet uit kunnen kiezen! Ilse begon ook bezwaar te maken. “Nee, nee, blijf alsjeblieft. Ik kom wel een andere keer terug.” “Nee dat lijkt me niet handig”, zei Mandy die de daad bij het woord voegde, haar tas in het voorbijgaan oppakte en de voordeur uitliep, in Leonie’s badjas.

“Nou heb ik jouw avond ook nog verpest”, verontschuldigde Ilse zich nadat Mandy de deur had dichtgetrokken. “Welnee”, zei Leonie, “er komen andere avonden”. Tussen haar tranen door moest Ilse toch een beetje lachen. “Jeetje, heb ik jullie zomaar betrapt. Was het spannend?” Leonie glimlachte. “Ja, erg spannend, maar daarvoor ben je hier niet.” Meteen betrok Ilse’s gezicht weer. “Nee, die rotzak, de grote, lompe, arrogante …” “Toe maar”, moedigde Leonie haar aan, “als het oplucht, ga je gang!”

Het werd laat, heel laat. Tot diep in de nacht praatten ze, over Vincent en hoe Ilse hem uiteindelijk betrapt had door in zijn telefoon te kijken, nadat Vincent voor de zoveelste dag op rij ineens moest overwerken en veel te vrolijk en veel te laat thuisgekomen was. Het ene moment huilde ze haar ogen uit haar hoofd, dan weer was ze boos en er werd zelfs gelachen. Een paar keer zag Leonie de pure pijn die haar vriendin had van het bedrog van haar echtgenoot. Uiteindelijk was ieder woord gezegd, iedere traan gehuild en iedere knuffel gegeven. Ilse was leeg. Leonie wierp een blik op de klok. Het was half drie. “Je mag hier blijven als je wil, of ga je naar huis? Waar zijn de kinderen?” vroeg Leonie. “Vincent is thuis, de kinderen zijn daar ook. Hij weet dat ik hier ben. Mag ik alsjeblieft hier blijven?” vroeg ze. Leonie knikte. Ze dacht na wat de handigste plek was voor Ilse om te slapen. Net toen ze haar mond open deed om voor te stellen dat Ilse is Ismay’s bed zou gaan slapen, stelde Ilse een andere vraag. “Mag ik alsjeblieft bij jou slapen? Ik weet niet of ik het red alleen in een bed, zo eenzaam en zo koud”. Leonie’s hart brak. “Ja, tuurlijk, dat mag. Ik heb genoeg slaapshirts. Doen we net als vroeger, toen we bij elkaar logeerden”. Ilse zag er opgelucht uit. Ze had zelfs alweer ruimte voor een grapje. “Maar ik ben geen Mandy hè? Dus handjes thuis!” Leonie barstte in lachen uit.

Comment and receive 25 YP 25
NOORS
Noor zei tegen noor in het noors is noor in het noors ook noor nee zij noor noor is het noors neur#noor #noors #neur #tongbreker #tongbrekers
Comment and receive 25 YP 25
I'm back
Hi, there I am again. Today I saw an email about yoors and then I remembered the platform I had lost sight of for a while.. A few years ago, I created an account here and shared my thoughts about the struggles I was going through at the time.. How I got encouraging responses to it, which actually made me wonder why I quit. Unfortunately things went wrong when I just wanted to log in.. I forgot my password and when I wanted to log in again everything suddenly was fetsy.. However, I don't think that would be such a big disaster.. What was going on then isn't all the matter anymore, part of that time I would like to forget. So, first of all, wow! What has changed a lot here?! What it got beautiful?! Now that I'm writing this article, I'm still quite puzzling with all the options that weren't there before. Chapeau for how cool all this has become! After that, yes, I say “there I am again”, but who's back? Some of you may remember me, but maybe not; that's not bad.. I am Erieka, now 25 years old and in the two years I was absent from this website changed quite a little..  That's how I had only 1 cat; Malibu.. Later one came from the shelter; Ollie. His name was Oliver Twist from the shelter.. He's been part of the family for a year and a half now and a half and a good friend with Malibu.. Later I'll probably devote another article to this.. (Malibu is the turtle cat in the picture, Ollie the white with black earphones) I started therapy about two years ago, which included emdr therapy last year.. In addition, corona came to look around the corner.. Something that just mess up my life, which was already a mess,. Suddenly I sat home because my employer decided. Fortunately, I kept my job and paid my salary.. If I had become unemployed, I would have had an even bigger problem. It was a terrible but beautiful time, those ten months I've been at home.. I learned a lot and, even though I was mostly home, a lot happened.. What changed zoal compared to +/- 2 years ago? - I got a permanent contract with my job. Mentally, I got stronger.. After nearly 10 months of sitting at home, I developed a bore-out. I got more and more gloomy, started to be worse in my skin, had little energy, and for me it didn't even have to be.. The result of my work temporarily falling away, on my mental health, was an eye-opener. I realized how important it is for me to have work, to be useful. I have also learned, partly through the bizarre crisis, to recognise and set my mental health to 1.. Ollie joined the family.. He became very close to Malibu in 2020.. After having struggled with nasal colds that seemed to have chronic nature for a long period of time, I operated on in 2020. This revealed that the anatomy of my nose was just a bad luck and that was corrected by surgery (some bone has been removed). Furthermore, the ENT doctor accidentally found out that apparently I had far too large pharyngeal tonsils, I didn't know this myself.. At some point they started to ignite.. They are in the same operation as removing bone in the nose, removed.. Also, nasal mucosa that had undergone some kind of sprawl, burned away.. Everything happened in one operation and the recovery was intense.. However, I sleep better and suffer less from the complaints I had before.. I also have more air, something that those throat tonsils apparently had a share in.. I also decided that I'm going to try to pick up blog posts again.. I did miss it anyway and here and there writing helped me process things.. Hopefully you want to follow my messages.. At least I'm going to snoop around and try things out so I can better understand how it works here -)