Fobie voor overgeven

Fobie voor overgeven


settings
  • Instellingen
  • Positie

    Automatische scrolling

Al sinds ik me kan herinneren heb ik een fobie voor overgeven, maar wel op een andere manier dan andere mensen. Vaak vinden mensen het eng, of in ieder geval heel onprettig wanneer ze zelf moeten overgeven. Dit lijkt me eigenlijk wel logisch, want het is natuurlijk ook geen fijn gevoel. Ik ben echter banger voor wanneer anderen in mijn omgeving moeten overgeven.

Veel mensen begrijpen mij niet als ik de angst probeer uit te leggen. Ik zelf snap er eigenlijk ook vrij weinig van, maar ik ga het toch maar weer proberen. Ik ben namelijk toch wel benieuwd of er ook anderen zijn die er last van hebben.

Laten we beginnen met waar de angst is ontstaan. Ik weet het niet 100% zeker, maar toen mijn moeder zwanger was van mijn eerste broertje had zij erg veel last van zwangerschapsmisselijkheid. Dit vooral in de ochtend. Ik was toen de tijd 3 jaar, en elke keer wanneer mijn moeder moest overgeven stuurde zij mij weg uit de badkamer (onze wc zit in de badkamer). Op een gegeven moment leerde ik dus dat als mama moest overgeven, ik niet bij haar mocht zijn. Meestal was dit in de ochtend en ging ik dan bij mijn vader onder de dekens liggen.

Wanneer er nu iemand moet overgeven gaat er een soort vluchtstand aan in mijn hoofd. Ik wordt nerveus, ga trillen en wil eigenlijk het liefste gewoon wegrennen. Ik heb dit ook bij huisdieren. Het is ook zo dat ik al nerveus wordt wanneer ik de mogelijkheid zie dat iemand gaat overgeven. Het is niet zo dat ik zelf ook ga overgeven, maar het is meer alsof er een soort angst door mijn hele lichaam stroomt, en geloof me, dit is echt geen prettig gevoel.

De angst heeft tot nu toe nog niet voor serieuze problemen gezorgd, maar het is wel echt vervelend. Ik voel me achteraf altijd schuldig. Ik ben wel een persoon die erg graag mensen helpt, en op dit moment kan ik dat dan niet. Er zijn zo veel mensen die er wel tegen kunnen, waarom ik niet. Ook vermijdt ik liever huisartsen, ziekenhuizen en tandartsen. Niet omdat ik de mensen daar eng vind, maar omdat daar mensen komen met pijn en mensen die ziek zijn, en dat link ik dan altijd toch aan overgeven. Wanneer er dus iemand in het ziekenhuis ligt die ik ken, kost het me heel veel moeite om me over de angst heen te zetten en toch op ziekenbezoek te gaan.

Ondanks dat mensen mijn angst vaak niet begrijpen, is het nu toch wel geaccepteerd, met name binnen mijn vriedengroep. Toch ben ik wel benieuwd of er andere mensen zijn die hetzelfde probleem hebben, en hoe daar dan mee omgegaan wordt. Laat het me weten in de reacties :)



Beoordeel

Reviews en Reacties:

5.0 / 5 (8 reviews)
expand_more
Verberg reacties
Ik herken het helemaal! Mijn moeder had COPD en daardoor vaak veel slijm in haar longen, dat kon er op een bepaald moment alleen nog maar uit met overgeven. Zij maakte daar ook hele nare geluiden bij, en hoe erg het ook was, hoe beroerd ze zich ook voelde, ik heb er nooit tegen gekund! Met mijn vingers in mijn oren om het maar niet te hoeven horen vluchtte ik de ruimte uit waar ze was. Vaak werd ik ineens wakker, midden in de nacht, doodse stilte, en dan wist ik niet waardoor ik wakker werd, na een minuut of vijf hoorde ik dan ineens mijn moeder overgeven. Om vervolgens diep onder mijn dekens te duiken met mijn vingers in mijn oren, trillend lag ik dan te wachten tot het weer stil was. Voorzichtig met één oor luisteren, klaar om meteen mijn oor weer dicht te duwen. Mijn moeder is nu alweer 10 jaar geleden overleden, maar ik kan nog nooit tegen overgeven. Van niemand. Alleen als mijn honden ooit moeten overgeven kan ik het aanzien en kan ik het opruimen, maar dat zijn dan ook de enige uitzonderingen ... Overigens kan ik zelf ook niet overgeven. Hoe ziek ik ook ben, ik kan gewoon niet overgeven.
| 08:45 |
Het lijkt me echt naar om dat niet te kunnen. Als je je ziek voelt moet het er soms echt uit lijkt mij. Ik ken dat gevoel van in de nacht wakker worden zonder reden en dat er dan iemand gaat overgeven. Dan schrik je je helemaal kapot en duurt het ook weer even voor je bent bijgekomen. Achteraf voel ik me ook altijd zo schuldig tegenover degene die ziek is...
| 23:51 |
wow dat lijkt mij best heftig, toch een soort van paniek aanval zodra die vluchtstand aan gaat. enige manier om dat te overwinnen is door niet te vluchten :(
Verder moet je je nergens voor schamen, zo heeft iedereen wel iets. Hoop dat het ooit nog over gaat voor je.
| 17:08 |
Dankje!
| 23:52 |
Ja idd dat heb ik ook
| 16:45 |
Heel herkenbaar. Het liefst rennen maar soms bevries ik ook gewoon
| 16:09 |
Ben blij dat ik niet de enige ben. Oren dicht, ogen dicht, zo ver mogelijk uit de weg!
| 15:35 |
Je snijdt met je goede blog een belangrijk punt aan. Waar komt een fobie, hoe raar die soms ook op anderen over kan komen, vandaan? Zowel jij als Sabrina hebben een punt in je jeugd ontdekt waarvan je denkt dat daar de fobie vandaan kan komen. De tweede stap is ontdekken wat voor gevoelens je toen, bij die gelegenheden had. Sabrina noemt paniek en woede, jij vooral angst. Het kan heel confronterend zijn om terug te gaan naar die gevoelens, maar ook heel verhelderend werken. Niet dat daar nu direct je fobie door verdwijnt, maar wel in de zin van weten wat er zich diep in jou afspeelt, waarom iets zulke sterke gevoelens oproept. Dat wetend kun je vaak anderen ook beter uitleggen wat je voelt en waarom dat zo voelt en wordt het voor hen begrijpelijker. Het kan je ook helpen om beter om te gaan met situaties waarin je denkt dat overgeven voor zal komen. Helaas kom je met een fobie vaak in een spiraal terecht waarbij je steeds meer situaties gaat zien waarin het onderwerp van je fobie zou kunnen optreden.
| 14:37 |
Heel herkenbaar! Ik heb dit ook, zelf overgeven is geen probleem, maar als iemand anders ziek word.... paniek en woede en idd (willen) vluchten. Bij mij komt dit ook vanuit mijn jeugd, mijn vader was alcoholist en toen ik kind was, was hij elk weekend ziek... Ik lag dan met mijn handen op mijn oren bang met mijn hoofd onder mijn kussen. Heel vervelend!
| 13:44 |
Ja inderaad. Oren afschermen kwam en komt bij mij ook heel vaak voor. Vind het wel raar dat na al die keren dat het al is voorgekomen ik nog steeds dezelfde angst heb...
| 13:46 |
Komt omdat het op een 'foute' manier zo in je hersenen op is geslagen, dus is steeds weer een trigger
| 13:48 |
Walging en de neiging om ook over te gaan geven. Kon er nooit tegen. Tot het moment dat ik met een schoolklas aan het werk was en één van de kinderen ziek bleek en overgaf. Wat doe je dan? Kinderen om je heen die zeggen wat jij dacht.... Je kunt maar één ding doen. Handelen. Van de andere kinderen kun je geen hulp verwachten. En op zo'n moment kun je dat.... Weer iets geleerd.
| 13:42 |

auto leasen
auto leasen
private lease goedkoop
private lease goedkoop
Muziek, Kunst & Cultuur
Aanbevolen Muziek
Aanbevolen Muziek
 
×

Yoors


exit_to_app Inloggen