Camperperikelen in de winter.


Frankrijk in de winter met mijn motorhome

De #motorhome klaarmaken voor onze eerste langere reis en dat in de #winter ! Ik ben natuurlijk al een beetje vergeten hoe het allemaal moet.. Vers water vullen, maar het afloopdopje moet wel dicht. Gasflessen vullen en vervangen. Onze dure lichtgewichtfles is nauwelijks verkrijgbaar in Frankrijk, dus vervangen we hem door een Franse fles. Kleding, voedsel en laptop inpakken en dan uiteindelijk toch wegwezen.

Wel wat laat, maar met een rijdend huis is dat helemaal geen probleem. We kunnen nu eenmaal overal logeren. Toch willen we vandaag nog het Belgenland uit zijn. Metz is ons doel en daar geraken we ook ondanks het miezerige weer met temperaturen rond het vriespunt en licht besneeuwde landschappen in de Ardennen. Gelukkig zijn de wegen wel berijdbaar dank zij het milieu-onvriendelijk zout.

26 decemer. Metz in de winter

In Metz, vinden we vlot de officiële camperparkeerplaats. Een mooie plaats bij het water, op loopafstand van het centrum. Nog één Burstnercamper met uitbundige kerstversiering op zijn acrylramen, houdt ons gezelschap. Wij verorberen eerst de restjes van ons kerstmaal (koude zalmfilet, vegetarische rijstpastei, brood) en dan wandelen we nog even naar het centrum over een onverwacht glad voetpad. Er zou hier de hele maand kerstmarkt zijn, maar die is op 2de kerstavond gewoon gesloten. We drinken dan maar een Gordonbier in het Comédiecafé. Drie euro voor 25cc, zo voelen we ons weer thuis in ons dure Frankrijk.

Nog  altijd 26 december in de nacht. We geraken moeilijk in slaap. Af en aan rijdende auto’s, mensen die stoppen en na enkele minuten opnieuw vertrekken. Afspraakjes, louche zaken, drugshandel of komen ze ons bestelen? We beginnen automatisch zelf ook te fantaseren. Maar uiteindelijk vallen we toch in een niet al te diepe slaap.

27 december. Kerstmarkt en sneeuwfiles

We worden wakker in een wit landschap. Hymersneeuw. Mooi maar ook een beetje onrustwekkend. De Franse weer- en wegberichten, hebben het over alarmfase 3 in Lorraine, Ardennes en andere. Dus ook de streek waar wij ons bevinden. Toch nog even het stad in. Nu zijn de verschillende kerstmarkten, wel open. Het begint te sneeuwen en zo wordt de kunstsneeuw op de kerststallen bedekt met het echte spul. IJzig koud is het wel, we winkelen dan ook niet echt. Toch kopen we nog snel een vreemd massagetoestel om de hoofdhuid te prikkelen, drinken nog een café-crème en wandelen dan snel terug naar onze Hymer.

Alarmfase 3

Ondanks de weersvoorspellingen besluiten we toch te vertrekken. Eens zien of de Fransen niet overdrijven en inderdaad, ze overdreven niet. Ook wij geraken in alarmfase 3. We besluiten dan maar in Nancy centrum op een parking te overnachten. Helaas zijn veel parkingterreinen niet geschikt, te korte vakken,betalend of te vol, en tot overmaat van ramp begint de motorhome ook nog te slippen op een onnozel hellingske. Achteruit manoeuvrerend kunnen we dan toch nog weg geraken. We vluchten dan ook ijlings de stad uit en komen terecht op de autoweg naar Lunéville om daar zowat 4 uur in de file te staan. Van de regen in de drop dus. 27 km rijen van 4 tot 8. Nu ja rijden, wandelen zou sneller gaan. Uiteindelijk vluchten we naar een overvolle parking, waar we de nacht doorbrengen tussen de truckers. Een #Hymer  op aarde. Laat ons hopen op minder avontuur voor morgen.
Notitie: de andere kant van de autoweg was bevreemdend leeg. De oorzaak werd duidelijk aan het eind van onze file. Tientallen vrachtwagens konden de helling niet op en blokkeerden zo de hele weg. Honderden vrachtwagen zaten vast, met hier en daar wat zielige personenwagens en zelfs een strooiwagen er tussen. Dat zal voor die chauffeurs zeker overnachten worden op de autoweg. In een motorhome zou dat natuurlijk geen probleem zijn. Maar toch zijn wij blij, dat we aan de andere kant rijden. Blij met ons fileke van vier uur!
Hymerprobleempjes: Aandampen van de voorruit (anti-dampdoekjes helpen helemaal niet) en ijsaanslag op de ruitenwissers.

28 december. Van Lunéville tot Dôle

Onnozele kinderendag en zo voel ik me wel van morgen. We willen starten en wegrijden tussen de mastodonten van vrachtwagens. Start onze Fiat Ducato toch niet. Hulp ingeroepen van een Duitse trucker, net aangekomen van een nachtje vastzitten op de autoweg, en wij onnozel smeken om onze versleten batterij op te laden. Ik heb gelukkig wel oplaadkabels bij, de chauffeur moet dan ook al slippend heel dicht bij de motorhome komen om de te korte kabels te kunnen aansluiten. En wat ik nu ook weet is, dat de vrachtwagens 24 volt accu's hebben en onze motorhomes 12 volts. We mogen dan ook maar heel even de vonken laten overspringen, wat bij de tweede poging dan ook lukt.

Een versleten batterij vraagt natuurlijk om vervanging, anders hebben we morgenvroeg hetzelfde probleem. Dus eerst een garage gezocht in Lunéville. Rénault repareerde ons vlot en zo kon onze aan de buitenkant zwaar bevroren Hymer ook even ontdooien.
Van Lunéville rijden we, over gelukkig open wegen, rustig ronkend langs Thaon-les-Vosges, waar de LMC motorhome fabrieken zijn. Niet dat we een soort bedevaartstocht houden langs de camperfabrieken. We komen hier toevallig langs. En we komen hier meer voor de natuur dan voor auto’s of autowegen. En de natuur en zijn besneeuwde landschappen, zomaar langs de wegen, zijn wondermooi. Maar sneeuw en ijs hebben we liever in het landschap en niet onder onze wielen. Zo kieskeurig zijn wij mensen nu eenmaal.

We wilden naar het Zuiden en dat willen we nu meer dan ooit. We rijden naar Vesoul en dan naar Dôle. Ondertussen is het al donker geworden en begint het weer te sneeuwen. We moeten dan ook snel een ligplaats zoeken. We rijden Dôle-centrum binnen, waar we een plekje op een parking met platanen versieren. Het is 18.00 uur, 50 eurocenten in de parkingmeter ‘verzekert’ ons van een plaatsje tot morgenvroeg.

29 december. Van Dôle tot Massignieu-de-Rives

Dôle in de sneeuw. Veel sneeuw en nog meer sneeuw. Rond zes uur ratelt de vuilniswagen voorbij. Ook de strooiwagen passeert. Maar we hebben toch redelijk goed geslapen. De vraag nu is: Blijven we hier of blijven we hier niet? We wachten af. De sneeuw beslist.
Ondertussen observeren we het reilen en zeilen op ons kasteelpleintje. Er parkeren 2 jonge dames, kapsters of klanten voor het ‘Salon’ aan de overkant; een autoleswagen moet moeilijk achteruit parkeren tussen onze Hymer en de stoeprand, spannend voor de chauffeur maar nog spannender voor ons; een hondje met man plast op de plaats, waar ik wat afvalwater heb geloosd, wat warmer zeker of dezelfde geur of is het ‘zijn’ plekje. Ondertussen is het 9 uur: temperatuur buiten –4°, temperatuur binnen 20°. Soms hou ik van de kleine wonderen der techniek: gas, water en elektriciteit.
Rond 11 uur stopt het met sneeuwen, de zon gaat zelfs even schijnen. En dus rijden we richting Zuiden, richting Lons-les-Saunier N 83, de weg is nat maar open. We moeten ook brandstof inslaan, maar willen liefst met onze Elan-benzinekaart tanken. Deze keer hebben we geluk, want het eerste onooglijke dorpje waar we langs rijden Petit Villers-Robert is een Elanstation rijk. Op de ‘Midi’ voor 63 euro diesel getankt waar we weer honderden kilometers verder meekunnen.
Dus langs Lons-les-Saunier, waar we niet stoppen maar toch vriendelijk ontvangen worden door een lachende koe, hier zijn de fabrieken van ‘La Vache qui rit’ gevestigd. Wat me een vreemd gevoel van vroeger bezorgd. Komen hier die kaaskoetjes uit mijn jeugd vandaan?

Cousance

Nog verder bij het dorpje Cousance zien we het ons bekende vierkante verkeersbord, motorhome met bakje, dus servicestation voor motorhome. We gaan even kijken, een vriendelijk dorp met weer een platanenpleintje, maar de voorzieningen zijn, zoals op de meeste plaatsen, in de winter afgesloten. Wij hebben gelukkig onze voorzieningen bij, eten een boterham met … en drinken een percolatorkoffie.

Kloof van de Cluze

Onze kilometerteller noteert 77.777 km, 5 maal zeven wel een echt heilig getal, maar breng het ons ook geluk? We rijden nog altijd op de N83, Lyon-Valence Bis tot Bourg-en-Bresse, dan naar St-Paul en Ambérieux, hier beslissen we om onze tocht toch wat mooier te maken, richting Bailley en Chambery. Een beetje Jura door de kloof van de Cluze. Aan het eind van de kloof stoppen we bij Pugieu, we willen hier overnachten, tanken er in elk geval wat water uit een sterk stromende overloop bij een antieke wasplaats, maken een mini-wandeling  en besluiten dan toch verder te rijden.

Slaapplaats bij de Rhône

Het zoeken van een slaapplaats is altijd wel een beleving op zich. Stoppen we hier of verder, in een dorp of stad, bij natuur of cultuur, officieel of wild? Vandaag lijkt het even officieel te worden, op een motorhomeplaats bij een camping aan de Haute Rhône, maar de weg er naar toe, is te smal en te glad. En waarschijnlijk is camping nog gesloten ook. Dus keren we 2 km terug naar een bomenrijke parkeerplaats vlak bij de Rhône. En zo word het toch nog wild in plaats van officieel. Een natuurslaapplaats voor ons alleen, met krakende sneeuw onder wielen en voeten, en berijmde hazelaarkatjes voor het raam, die al klaar hangen voor de volgende lente.
Voor de orientatie: het dorp in de buurt is Massignieu-de-Rives en de Rhône lijkt hier meer op een groot meer met zelfs een jachthaventje. Wonderlijk en bevreemdend mooi, juist nu in de winter.

30 december, Massignieu-des-Rives tot Bellegarde

We zijn de nacht goed doorgekomen. Geen woeste beren, geen overvallers met slaapgas of ander ongedierte. En ook het gas en vooral de gasflessen zijn ons vannacht goed gezind geweest. Onze oude gasflessenwisselaar Dometic L is van fles 1 Primapropaan automatisch overgeschakeld op fles 2 LPG. Zeker met zo’n koude nacht, smorgens nog – 11 graden, zou het geen sinecure geweest zijn om manueel ijzeren flessen te wisselen.

Rood lichtje en het buitentrapje

We komen goed weg van onze 4 sterren kampeerplaats. Alleen het rood-oranje lichtje van de handrem blijft branden. Maar de handrem staat toch af en ook de andere mogelijke problemen, zoals een tekort aan remvloeistof zijn niet aan de orde. Dus toch maar voorzichtig verder met rode lichtje.
We stoppen in een dorp om verse croissants te kopen en zien dan dat het buitentrapje nog uitstaat. Is er een verband tussen een buitentrapje (eintritstufe), een remlampje en twee croissants? En wel degelijk, het rood lampje gaat uit als ik het trapje intrek.
Mijn conclusie: Hymer heeft het trapje aangesloten op het remwaarschuwingslichtje. Goed van Hymer, slecht van Maurice. Maar je moet het allemaal wel weten.

Vreemde wandelaar op wielen

We kunnen dus weer opgelucht verder tuffen. Ondanks alles voel ik me goed in dit gevaarte. Een vreemde wandelaar op wielen. Alleen vermijden we nu de bergen, die ik als wandelaar juist zoek. Gisteren scheerden we langs de Vogezen, vandaag voeren we langs de Jura om te eindigen aan de rand van de Vercors.
Via Romans, Crest, Die, komen we in de Drômestreek waar we ons al jaren thuis voelen en waar we ook een echt stenen huis bezitten.

Slippen in de sneeuw

In het stadje Die bij onze Intermarché tanken we gas en diesel. We willen wel nog, 40 km verder, naar dat stenen huis in Bellegarde. Plots begint het hevig te sneeuwen en we moeten de Col de Prémol nog over. Er ligt direct een laagje plakkerige sneeuw op de we. In de haarspeldbochten moet ik wat snelheid aanhouden om niet stil te vallen. De wielen gaan soms stevig slippen. De spanning stijgt. Enkele auto’s achter ons kruipen mee naar boven. Het geeft ons toch een gerust gevoel. We zijn niet alleen op de weg. We passeren het voorlaatste dorpje Jonchères, gelegen langs een kloof, de laatste vooral psychologische hindernis. Na nog 2 km klimmen en 2 km dalen strijken we opgelucht neer in het wit besneeuwde Bellegarde. Morgen sluiten we hier, openlijk wat rustiger, weer een jaartje af. Bonne année in Bellegarde!

#Metz #camper #slippen #motorhome #onderweg #reizen