Gesprek 2 in aantocht


Of eigenlijk deel 2 van afspraak 1.  De vorige keer was de Psychiater nog op vakantie, deze afspraak is vooral met hem. Dus dat is spannend! Deze vind plaats over 9 dagen, 29 September om 16:00uur.

Over het vorige gesprek heb ik een kort kopieverslag ontvangen welke naar mijn huisarts is gestuurd. Hierin staat al eigenlijk de diagnose: Genderdysforie. De zin is als volgt: ''De klachten van de patient komen sterk overeen met wat bij genderdysforie hoort. Ik zag geen twijfel bij patient, aangezien patient goed is geinformeerd en weet wat alles inhoud en weet welke doelen hij heeft.''

Dit in combinatie dus met wat er in dat gesprek al is gezegd, dat ik waarschijnlijk sneller doorgestuurd wordt wegens ''informed consent'' ofwel ik ben geinformeerd en geef toestemming tot (ben toerekeningsvatbaar zegmaar over mijn eigen conclusies). Als de psychiater hier ook van overtuigd raakt, zit waarschijnlijk het voortraject er al snel op en zit ik straks bij het genderteam... Zo niet, doen ze meestal nog 2-3 gesprekken in het voortraject (algemene diagnostiek, geloof ik). Dus dat is afwachten....

Zou erg fijn zijn als dit zo *rooskleurig* gaat lopen natuurlijk! Ik kan niet wachten om te beginnen met testosteron en de operaties van wens. Dus hoe eerder ik daadwerkelijk bij het genderteam zit, hoe beter voor mij uiteraard!

Verder heb ik nu officieel mijn familieleden ingelicht over mijzelf, de stand van zaken en mijn wensen voor deze periode, met de uitnodiging voor een feestje achteraf (aangezien dit mijn geboortemaand is). Ik had zelf kaartjes gemaakt van blauw karton (lievelingskleur, dus niet omdat het ''jongentje'' schreeuwt) en daarop 2 voetstappen getekend met de tekst: I am going on a Journey... Daarin heb ik de uitgeprintte brief geplakt die begint met: ''ga je met me mee?'' Vervolgens mijn hele verhaal en de uitnodiging dus voor na dit traject op het einde een echt feestje te bouwen. En de mededeling over de naam die ik al heel lang in mijn hoofd heb en graag wil gaan gebruiken.

Tot nu toe alleen maar positieve reacties ontvangen, meesten wisten het al wel, maar ik vond dit belangrijk om te doen. Mijn oma (moederskant) vind me heel dapper en was geraakt dat ik hier zo mee gezeten had en is blij dat ik voor mezelf kies door er wat mee te gaan doen. Wat ik erg fijn vind als reactie voor iemand die tegen de 90 aanloopt!! Mijn tante (ook moederskant, heb niks meer aan vaderskant) wist het ook al even en vond het erg mooi geschreven. Mijn nicht waar ik altijd heel close mee ben geweest reageerde ook heel positief en lief, gelijk lieve berichtjes naar mij gestuurd, ook al wist ze het al even en was haar reactie voor mij toen al verbazingwekkend (opgegroeid als jehova-getuige met haar moeder),  dus superfijn! Ik weet dat m'n zus hem ook heeft ontvangen, van wat mijn schoonzus mij gister vertelde, maar heb nog niet echt een reactie.. al maak ik mij daar niet zo druk om, mijn zus is superlief en ik weet dat ze mij volledig accepteerd precies zoals ik ben.
Van andere mensen heb ik nog geen reactie en ik ga nog een paar brieven uitprinten en gewoon kaal in een enveloppe in een paar brievenbussen doen, maar dat heeft minder ''haast'' maar komt wel deze maand af, dus blijft nog binnen mijn geboortemaand. En hun reacties merk ik vanzelf.

Voor nu was dit even mijn update, heb je vragen: stel ze gerust!