Iets over een ongeval en de hokjesgeest van een koerier !

Iets over een ongeval en de hokjesgeest van een koerier !


settings
  • Instellingen
  • Positie

    Automatische scrolling

Alweer 4 jaar geleden, 1 september 2011

Een week geleden kreeg ik te horen dat mijn contract niet werd verlengd en ik aan het einde van September mijn laatste dagen zou maken bij UPS. Een turbulente tijd, want op de één of andere manier wilde het maar niet lekker gaan, terwijl ik het er wel reuze naar mijn zin had. Maar hoe dan ook, ik zou van die laatste maand mijn beste maand maken en omdat ik toch in de vroege ochtend werktte, had ik alle tijd om ander werk te vinden, iets waar ik wel veel vertrouwen in had dat dat mij zou gaan lukken.


Ja, nou.... Niet dus.


Groen versus rood

Elke ochtend begon ik om 4 uur in de 'preload' om mee te helpen zodat de chauffeurs om 7:30 konden laden en om 8 uur konden gaan rijden. Dat is wel heel globaal omschreven, maar ik wil het werk er ook niet belangrijker doen lijken dat dat het was.. En het doet er eigenlijk niet zoveel toe.

Nu ben ik iemand die een .... hekel heeft aan te laat komers en dus rijd ik zelf altijd ruim van te voren van huis, zelfs in de nacht met 0,01 kans op file, dan nog houdt ik rekening met plotselinge vertraging. En die eerste Septemberdag kreeg ik ook die plotselinge vertraging. De ironische kant van het verhaal is dat ik deze dag deze route reed, die ik normaal nooit reed.

Ik dacht, laat ik eens de snelweg pakken. Snelweg op bij het knooppunt A2 met Zuilense Ring (N230) en gelijk er weer af bij de afslag Leidse Rijn en The Wall. Gewoon omdat mijn wagentje ook wel weer eens gekieteld mocht worden, even doortrekken tot 130km en gelijk weer uitrollen tot de verkeerslichten bovenaan de afslag.

En dat is het voordeel van 's nachts rijden, je komt op een kruispunt aan, je rijdt over de lus en het verkeerslicht springt op groen. Dus met een gangetje van slechts 20 / 30 kilometers per uur rol ik door in zijn 2e versnelling en geef weer gas. Ik steek de kruisende weg van 2 banen breed over als ik op de linkerbaan, in een splitsecond, van links 2 felle koplampen zie..


Een erg hoge pieptoon in de oren, een beetje duizelig en verward.. Ik ben er nog, maar hoe? Eigenlijk begint de pijn in mijn voeten direct. De auto, die mij vol van links raakte, heeft mij op het linkervoorwiel geraakt. Als ik iets sneller had opgetrekt of die auto iets langzamer had gereden, dan was het waarschijnlijk wel wat anders afgelopen. Ik ben weer bij en hoe hard de klap nu was, weet ik nog niet echt, maar mijn tas + telefoon liggen nog op de bijrijdersstoel. Als ik 112 aan de lijn heb, zie ik in mijn scheve binnenspiegel een auto staan met een blauw bolletje op het dak. Het is een donkere BMW 7 serie en dus neem ik al gelijk waar dat er iets vreemds aan de hand is, een arrestatie wagen ?


Wat bleek..

Overvallers hadden in de nacht woensdag (31-08-11) op donderdag (01-09-11) een pompstation overvallen in Tiel. Deze melding kwam bij de alarmcentrale binnen om iets voor half 4 snachts, ongeveer het tijdstip dat ik ook altijd van huis reed. Van Tiel naar Utrecht hebben ze in circa 15 minuten weten te overbruggen met een gestolen Audi A6 Avant.

Ze hebben eerst nog een rondje gemaakt over de A2, Zuilense Ring, industrie Lage Weide en toen terug richting de A2, waar ik dus reed met onze vrolijke, nette Ypsilon. We waren gek op dit bakkie en wat ons betreft reden we hem gewoon op. Nee, dat ging niet meer gebeuren.


De Audi heeft mij waarschijnlijk geraakt met een snelheid boven de 190km/u, op de vlucht voor de politie. De Audi, natuurlijk ook total loss, kwam ook tot stilstand en omdat mijn leven voorging op dat van de daders, konden zij te voet verder vluchten. De Audi ramde mij met rechts voor op links voor. Ik moet meerdemalen om mijn as hebben gedraaid, linkervoorwiel was een stukje schroot, van het linker voorscherm was geen splinter meer te vinden en ook de ruimte waar mijn pedalen zich bevonden, was als een harmonica doosje in elkaar gevouwen. Met m'n tere voetjes (maat 43, maar ssssst) er nog tussen.

Letselschade.. Een zere rug, een gekneusde rib en een zwaar gekenusde linker hiel.. Dat was het. Het had heel anders kunnen aflopen, dat realiseerde ik mij die weken daarna iets te vaak, nu soms nog enkele keren per jaar. In het ziekenhuis werd ik op een kamer gelegd waarbij de verpleegsters constant van links kwamen, enorm irritant en na er 3 keer wat van gezegd te hebben heb ik het maar geaccepteerd en als een soort training gezien, geluk bij een ongeluk (letterlijk) dat ik de volgende dag al naar huis mocht.


En het eerste wat ik deed..


Afscheid nemen van de Ypsilon, terug naar het bergingsbedrijf die ons autootje had staan. Daar trof ik ook de mannen die hem hadden geborgen. En het mooiste van alles, is dat zij er ook blij (verbaasd ook) van werden dat ik er zo heelhuids van af was gekomen. Het klinkt misschien raar, maar voor de bergers is het soms ook wel 'leuk' als er een mooi wrak word geborgen, zolang er maar geen letsel is.. Dat was bij onze Ypsilon maar even de vraag, zij mochten pas beginnen met bergen nadat het onderzoek door politie was afgerond, toen lag ik al in het ziekenhuis. Voor de bergers was dit aanvankelijk dus geen 'leuke' berging, maar nadat we even een kijkje zijn wezen nemen bij de Yp, konden ze de klus een stuk beter waarderen en ook het bezoek van ons.


De hokjesgeest van een koerier..

Ik ben alweer een tijdje bezig als koerier. Nationaal vooral en dan ook vooral veel in onze hoofdstad te vinden. Autorijden, er is niets fijners dan dat en dus zeg ik altijd voor de grap, mijn werk is vakantiewerk, niet omdat ik in de vakantie werk, maar omdat mijn werk voelt als 1 lange vakantie. Van je hobby je werk maken zeg maar.

Maar als ik dan, op een doordeweekse dag, in hartje Amsterdam, iemand zie rijden alsof ze word bedreigd en ze moet autorijden, tegen haar grootste angsten in.. dan vind ik dat zonde, of zielig. Het is een groot genot en ik ben van mening dat er veel ongelukken voorkomen kunnen worden door mensen die met zo'n grote haat tegen het autorijden, ook relaxter en beter gaan rijden als zij het aurorijden ook leuk gaan vinden.

Zoek je meest favoriete muziek op, of radiozender, maar zorg er voor dat je auto je 2e huis word, dat je het er naar je zin hebt, eventueel met een lekker luchtje, een goede zitpositie (de meeste 'angsthazen' die ik zie rijden rijden opvallend vaak rechtop, uit de stoel en met de handen op 5 voor 1. Dan ga je ook anders rijden en maak je al snel over-corrigerende bewegingen. Erg gevaarlijk voor jezelf, maar ook voor anderen. Niet dat ik angsthazen verkeerd of denigrerend bedoel, maar ik ben ook maar een mens en als koerier stop je bepaalde type autorijders ook al snel in een hokje. Ik heb liever een angsthaas voor me dan een verkeershufter of een Hoedje. Dit omdat de 'angsthaas' wel met het verkeer bezig is en de verkeershufter en de man met de hoed (meestal) niet. Onvoorspelbare rijders zijn het en erg irritant op drukke wegen, zoals in Amsterdam, Stadhouderskade om maar een voorbeeld te noemen.


Niet dat mijn ongeval en mijn advies hierboven iets met elkaar gemeen hebben, maar vooral het ontspannen autorijden kan naar mijn idee zoveel stress, ongevallen en eventueel letsel schelen, dat ik om deze reden graag mijn passie voor auto's het rijden van auto's en het plezier in mijn werk deel op deze manier. En als er maar één iemand naar zijn of haar eigen zithouding gaat kijken, meer in de stoel gaat zitten en de auto meer zijn of haar 2e huisje maakt, dan kan daar geen like of 5 sterren nominatie tegenop ! ;-)


Enjoy life, enjoy driving cars !


 


Beoordeel

Reviews en Reacties:

4.9 / 5 (11 reviews)
expand_more
Verberg reacties
wow! Wat een heftig ongeval zeg!
| 09:35 |
5 Sterren voor het engeltje op je schouder - en ook de verdachten konden nog levend rennen, Mijn wens: niemand meer dood in het verkeer of waar dan ook, mijn passie: Porschessss. Helaas voor koerierswerk - wat ik ook veel gedaan heb - niet handig, maar onder het genot van aardige muziek kan ik er nu alleen maar naar kijken, voorlopig....; zie www.youtube.com/watch?v=ccfoTxLgAek&index=70&list=PLFpZiaMUg80JpeP7ybE9dqkz1GUh8osoB
| 05:25 |
Dat ziet er behoorlijk heftig uit.
Ik heb een bijbaantje als bezorger. Ik vind het ook heerlijk om auto te rijden. Muziekje op en gaan.
| 13:54 |
Je was toen op het verkeerde moment op de verkeerde plek, spijtig.
| 13:26 |
Gelukkig 'alleen maar' materiele schade
| 00:17 |
Uiteindelijk wel ja. Goed ik had een gekneusde hiel en rib + dat rug erg harde optater had gekregen. Dankzij fysio toch weer de oude geworden ;-) En nu weer lekker aan het rondrijden. Hopelijk binnenkort weer eens een internationaal ritje :D
| 10:36 |
Met 190 km/uur geramd da's geen kattenpis. Gelukkigd at je dat hebt overleefd
| 17:26 |
Dat was indd de schatting van de politie (arrestatieteam) die de auto achtervolgd hebben, dit was hun laatst gemeten snelheid voor de aanrijding. En indd.. Erg gelukkig dat ik het heb overleefd :D ;)
| 22:28 |
Wat een mazzel dat je het er levend vanaf hebt gebracht
| 17:25 |
Jee dat wil je natuurlijk niet meemaken.
| 16:57 |
Wat een heftig verhaal zeg!
| 15:10 |
een stevig, aangrijpend voorval!!!! Mooi en gedetailleerd geschreven!
| 11:51 |
Dank je wel Tom.. Ik heb wel het idee, als ik het verhaal minder gedetailleerd geschreven zou hebben, dan krijg je meer een artikel, nu is het echt een dag uit m'n leven (wel al van 4 jaar geleden) maar wel met meer het gevoel van die bewuste dag.. ;)
| 22:29 |
dat heb je goed gedaan! meer van dit!!!!
| 22:32 |
Dank je.. ik zal mijn best doen ;)
| 20:57 |
Heftig verhaal. Ik heb ook liever een angsthaas voor mij dan iemand als je dan 75 rijd op een 70 weg bijvoorbeeld alsnog je bumper loopt te kleven. Hierzo is max-snelheid 70/80km per uur ;)
| 11:15 |

Persoonlijk kanaal
Arbowetten bestonden toen nog niet
Gezondheid & Geest
mentale fysiotherapie
mentale fysiotherapie
Muziek, Kunst & Cultuur
Portret tekenen
 
×

Yoors


exit_to_app Inloggen