Een vreemd gevoel #schrijfuitdaging april


Het leek of elke minuut trager ging dan normaal. Ik was vanochtend al wakker geworden met een vreemd gevoel. Ik kon het niet plaatsen, maar erg lekker voelde ik me niet. 

Ik nam een ontbijtje, rookte een sigaretje en las het nieuws op mijn telefoon. Niks vreemds in de wereld. Na ja niets vreemds? Al die vormen van geweldpleging, al die ongelukken het leek eerder "normaal" dan vreemd. Elke dag las je in de kranten over verkeersongevallen. Ik las een artikel over een ongeluk dat diezelfde nacht was gebeurt. Een man met 2 kinderen was aangereden door een dronken bestuurder. De man was opslag dood. De kinderen waren gewond en overgebracht naar het dichtstbijzijnde ziekenhuis. De politie was nog aan het achterhalen wie de andere ouder was.

Ik keek naar de klok. Het was exact acht uur en precies op dat moment hoorde ik het belsignaal van mijn telefoon. Ik nam op.

"Goedemorgen u spreekt met dhr Mulder politie regio Amsterdam Noord. Spreek ik met mevrouw Smit?" 

De moed zonk me je de schoenen. Heel even dacht ik aan het stukje wat ik net had gelezen. Zou mijn ex zijn omgekomen? Zouden MIJN kinderen gewond in het ziekenhuis liggen?

"Goedemorgen, ja daar spreekt u mee." Dhr Mulder vervolgde. "Nogmaals goedemorgen hopelijk laten wij u niet schrikken. We wilden u even laten weten dat uw portemonnee bij ons os gebracht. U kunt deze komen ophalen."

Er ontschoot me een diepe zucht... "oh dankjewel voor het bellen. Wat fijn dat hij terecht is. Ik kom hem vandaag wel even ophalen." 

"Prima zien we u vandaag, fijne dag alvast mevrouw Smit." "Bedankt u ook."

Nogmaals keek ik op de klok. Het gesprek had welgeteld 3 minuten geduurd. Mijn portemonnee was gelukkig gevonden en afgegeven bij de politie. 

Ik rookte nog een sigaretje om te bekomen van de schrik. Deed snel een wasje in de machine. 

Ik keek op de klok. Het was exact half 9 uur precies. Op dat moment ging de deurbel. Ik liep naar de deur. En daar stond mijn ex. Springlevend. Met mijn 2 kinderen op de stoep.

Ze gaven hun vader een knuffel. En stapten het huis binnen. Ik ging met ze op de bank zitten en hield ze heel lang, heel stevig vast. Wat was ik blij dat mijn kindjes veilig en wel weer thuis waren.


* schrijfuitdaging april 2018. Hans van Gemert... 

Hieronder kunnen je vrienden zich aanmelden. Jullie krijgen beiden gelijk een beloning van 125 Yp. Je kunt het helemaal bewerken en op maat maken.Weghalen is ook heel eenvoudig met het rode kruisje als je er met je muis op gaat staan.

signup

Word lid en beloon de maker en jezelf!