Spanning op de keel

Spanning op de keel

Met het mes de kamer in 

mesopdekeel

Jochem stormt de kamer in met een groot mes in zijn hand. Alle aanwezigen zien overduidelijk dat hij flink over zijn toeren is. Paniek maakt zich heer en meester van de situatie. Dit gun je niemand, maar toch gebeurt het van tijd tot tijd. Vandaag zijn ze er zelf het slachtoffer van.

Van Jochem is al jaren bekend dat hij psychisch nogal labiel is. Het kan zomaar voorkomen dat een onverwachte, onverklaarbare woede hem in zijn greep krijgt. Dan kun je maar beter niet in de buurt zijn. Maar toch is het elke keer weer een angstig moment. Is dit een herhaling van de vorige keer, of loopt het toch anders af?

Hij stormt al schreeuwend op het groepje kinderen in de hoek van de kamer af. De ouders, die in de andere hoek zitten, moeten daar stil op hun plek blijven zitten, bijt Jochem hen toe. En die beseffen dat ze dat maar beter kunnen doen, voor er echt ernstige dingen gebeuren. Meestal, zo is de ervaring, klaart de lucht namelijk vrij snel weer op en komt Jochem vanzelf weer tot rust.

Mes op de keel van een kind 

Jochem loopt door tot hij achter de 10-jarige Janice staat. Tot daar loopt alles eigenlijk nog normaal; of in elk geval zoals ze dat van hem gewend zijn. Maar nu grijpt hij met zijn linkerhand haar mooie blonde haren en met zijn rechterhand zet hij het mes op haar keel. Een keel die nu nog ongeschonden is, maar het is een hele uitdaging om dat zo te houden.

mesopdekeel

Janice slaakt van schrik een onverstaanbare kreet. Maar Jochem hoort het wel en reageert furieus. De ouders zien hoe zich langzaam maar zeker een rode streep naar beneden vormt. De huid van Janice is duidelijk aangetast.

Janice wordt nu op de knieën gedwongen, terwijl het mes nog altijd dreigend op haar keel rust. ‘Jij, lelijke poederdoos!’, zegt Jochem. ‘Waarom schold je mij gisteren uit voor konijn? Daar ben ik niet van gediend, dus jij gaat bloeden! Jouw bloed komt in de etalage van de dierenwinkel.’ Daarop trekt hij het mes langs haar keel en sijpelt het bloed overvloedig uit haar keel.

De schrik van je leven 

mesopdekeel

Dan staat Joop - de man met de koptelefoon bij de ingang van de kamer - op en stelt zich voor als presentator van het tv-programma ‘De schrik van je leven’. Hij doet zijn boordenknoop los, omdat dit ook voor hem toch wel een spannende aangelegenheid is. Hij spreekt de volgende historische woorden:


Beste ouders en genodigden. We zijn hier bij elkaar voor de opname van een speciale uitzending van ons programma. Geweld is er heel veel in deze samenleving, ook onder kinderen en jongeren. Daarom willen we hier aandacht aan besteden. De opname is denk ik prima gelukt; en daar wil ik Jochem en Janice heel hartelijk voor bedanken. Ter geruststelling voor de ouders: het bloed dat jullie zagen is slechts tomatenpuree. Maar de werkelijkheid buiten op straat laat helaas vaak een ander beeld zien.

We hopen echt dat ons programma aanzet tot discussies en gesprekken in de samenleving. Dat het eigenlijk een soort locomotief is, waarachter de wagons van pesten, geweld en andere misdrijven een plek kunnen vinden. Alles om mensen de schik van hun leven te besparen, als het even kan.


En omdat jullie zo goed meegedaan hebben, heb ik voor jullie beiden een beschermende paraplu, die helemaal bij jullie past. En voor ons allen zeg ik: Laten we de taartschep ter hand nemen. Geniet van de overheerlijke bloedrode aardbeientaart!’


mesopdekeel
 
mesopdekeel

Dit is een bijdrage in de schrijfuitdaging van @Hans van Gemert van deze maand met tien steekwoorden.

Voor Janice staat hierin de voor mijn volgers inmiddels wel bekende Isa Bos model. (Niet méér dan model uiteraard!) Zij heeft haar eigen YouTube kanaal en ik nodig je graag uit om haar daar te volgen.

Wil je ook meeschrijven of reageren,
maar ben je nog geen lid van Yoors?

Promote: support and profit

Support Flying Eagle with a promotion and this post reaches a lot more people. You profit from it by earning 50% of everything this post earns!
Comment and receive 50 YP 50
A tiny tropical fish with a sense of self.
Hello! I am the blue wrasse and would love to tell you something. - #today #scienceresearch #wrassewrasse #animalblogpost A few weeks ago, divers appeared among the beautiful reef in which I live. That was not the first time and because they always left us alone before, I just continued with my 'assignment'. That is rid of fish from parasites. We help fish in all sizes Also very large. Actually, I'm not really sure what these fish think about us. Perhaps they think that we are very social and therefore necessarily want to rid them of their inconveniences. But hi hi, we just love parasites. That is our food source . The fish who want to make a clean make it known with the movements they make, or sounds they make. Some whip their tails. Others are constantly opening their mouth. They never eat us because they are all too happy when they get rid of those parasites . So in four weeks, I was diligently brushing, so collecting my favorite fare, when I suddenly ended up in a big green mesh net . A diver was the cause of that. I was almost shocked by a bump. The creature brought me to the surface. Really a really nasty experience But again, she released me from the net into a reservoir. A little after that, we sat in a medium-sized aquarium with a small swarm . Which was confirmed on one side something in which I could see myself. At first I thought this was another cleaning fish that was challenging le wat . Because it seemed to tap my face every time. But, after a skirmish, I suddenly realized it was me. Yes waded! What an experience. I thought I did look nice. So beautiful blue, small and slim. So I did some dances for my own reflection. Whew it was quite a relief that I wasn't confronted with an aggressive fish of my own kind. Then suddenly I saw a brown spot on my skin. I knew that a diver had inflicted it on my skin. That dot looked completely like a parasite. But unfortunately it wasn't . I had to look at my bodice of hgel against a stone lying in the bin. But again, I am completely pure again. The next day she put me and the other fish in a different tank, certainly. Now the mirror was not the entire width of the widest window. But right to the much narrower. And the creature that caught me did put another dot on my body. The Netherners. It made me feel terribly small and impotent. I had never felt that kind of powerless feeling in the reef between the corals and the very big fish. Well if everyone accepts you as a fish and does you no harm, you won't think about that either. This time, of course, I knew better immediately. So I only admired a little more in that narrower mirror. Anything else you couldn't do in the aquarium and scrub off the stain they had inflicted on me . In the meantime, I was getting hungry and an awful lot of homesickness. Which caused me to crave my own hiding spot for the night and, of course, my friends, the fish in need of care. The next day we were put into another thing. This time with the mirror to the left and the same again: a dot on my body. Yes, say. That's when I really had my coming from it. But also this time, out of boredom, I did some dances in the mirror. But I really felt a bit weakened without my daily portion of fresh parasites . We did get food. But fed up that was importantnot fresh and far from tasty. And then whoopee! they transferred us into a cockpit, the whole group all of a sudden, and let go back. All right, this was in our familiar spot . Because I was afraid they would just tip us out of here I was euphorically happy when I found my hideout intact for the night. Those divers are weird snouts, huh? I've already thought silly. But, so far, still can't figure out why they did such a thing to us. It must have something to do with those mirrors. But what? But yes I have actually been happy for a long time now that I can fill my belly again and that I have my friends, the fish in need of care, back in my vicinity. Conclusion of the researchers. The blue wrasse appears to have a self-awareness. We didn't expect this at all with a fish So there will be more fish that have that. The wrasse does have a good eyesight . This must have it in order to see the tiny parasites clearly High cognitive behavior, such as recognizing yourself in the mirror, is not limited to humans, great apes, chimpanzees, dolphins, magpies and elephants Since we have repeated this sample a few times, we now know that smaller fish with a self-awareness also exist . So not all fish belong to a group of lower cognitive abilities
More