#metaal #studeren #eerstejaar

Begin september begon ik aan een nieuwe opleiding. Een hele nieuwe. Iets wat ik nog nooit echt gedaan had. Met mijn hooggevoeligheid en prikkels waren veel mij aan het overhalen goed na te denken voor ik dit zou doen. Het grafisch lyceum in Utrecht werd hem niet. Elke  donderdag had mijn verloofde al een tussenuur en omdat ik dan in de buurt was zat ik daar altijd bij. Hij zit bij mechatronica techniek. Veel docenten herkende  mij als het vriendinnetje. In maart 2019 kwam ik langs voor een intake gesprek en een dagje meelopen in praktijk. De docenten herkende mij al toen ik binnenkwam en waren best verbaasd dat er een meisje bij kwam. Die dag heb ik leren aftekenen, centeren, solderen en een beetje lassen. Ik vond het heel erg leuk en heb mij gericht op deze opleiding. Metaal bewerken.
Ik kwam in een klas met zes jongens. Allemaal leken ze erg ervaren met woorden en gereedschappen. Ik wist niet goed wat alles betekende maar wel hoe je wat moest doen. Ik werd erg goed in de theorie en technisch tekenen. Voor praktijk kon ik nog best bang zijn niet te weten wat ik moest doen of dingen fout te doen. Ik wist dat heel veel machines erg gevaarlijk waren en was bang iets te verliezen of gewond te raken.
In het begin van het jaar kregen we de kans om een VCA certificaat te halen. Nog iets wat erg moeilijk was voor mij. Ik wist amper wat alle woorden betekende en het was te veel informatie. Dit examen heb ik drie keer niet gehaald  en dus niet gekregen. Mijn mentor was best bezorgd over hoe bang ik kon zijn en hoe gevoelig. Hij kreeg erg het idee dat deze opleiding niet voor mij was. We hebben samen naar een studiecoach gezocht waar ik het goed mee kon vinden en heel veel heb kunnen vertellen. Hierdoor heeft mijn mentor mij goed kunnen begrijpen en ingezien dat ik heel veel inzet toon en met wat hulp ver kan komen. Ook mijn theorie docenten kwamen wat vaker naar mij toe om een handje te helpen als ze dachten dat er iets mis was. Mijn mentor en ik hebben samen een constructie bedrijf bezocht zodat ik eens goed kon kijken hoe alles zat. Ik wilde het nog steeds doen. We keken verder naar wat voor hulp ik nog kon krijgen. Ik heb een tijdje faalangsttraining gehad wat niet zo goed hielp en mevrouw van het SSC. Ze heeft mij kunnen helpen een aangepast rooster te krijgen zodat ik wat meer rust kon krijgen van mijn prikkels.
Begin 2020 begon het heel veel beter te worden. Ik zag mijn coach minder en ik was wat meer in praktijk. Ik leerde veel meer en begon het veel leuker te vinden. Vooral in die schoenen met stalen neuzen en een stofjas voelde ik me al wat zelfverzekerder. Ik wist prima hoe je alles moest gebruiken en hoe alles werkte. Mijn docenten zijden zelfs dat ik wat beter ben dan de rest omdat ik perfectionistisch ben. Ik moet alles precies op de millimeter goed hebben en dat is ook erg belangrijk in de metaal. Mijn klasgenoten zijn altijd aardig geweest. Ik heb niet echt vrienden en zie zeker niet echt mensen van mijn leeftijd. Dit vond ik dus ook al erg lastig. Ik merkte wel dat ik mijn docenten goed kon spreken over alles.
Precies wanneer ik helemaal bij draaide mochten we niet meer naar school. Corona was te dichtbij en we moesten in lockdown. Twee maanden lang heb ik amper aan school kunnen werken. Soms wat huiswerk maar verder niet echt veel wat ik kon doen. Ik wist dat we zeven weken stage zouden hebben in mei en ik zou geholpen worden met een plek. Door Corona maakte ik mij al zorgen dat dit niet zou lukken. Eigenlijk was ik ook bang dat ik dit nooit vol zou houden of zou redden. Nieuwe mensen, nieuw gebied, hele dag praktijk. Ik was er doodsbang voor. Het bedrijf die we op het oog hadden wilde geen stagiaires tot september dus dat werd hem al niet. Later heeft mijn mentor een naam en nummer doorgestuurd. Bellen vond ik doods eng. Toch heb ik het gedaan en kon ik de volgende dag langskomen. Ik kwam de volgende ochtend op het bedrijf kijken.
Het was rommelig, gezellig en precies goed voor mij. Er werkte niet al te veel mensen en de werkplek was niet al te groot. Ze maakte veel dingen en gebruikte veel machines die ik al kende.
Ik kon uitleggen dat ik veel prikkels op kan vangen wat mij uit kon schakelen waardoor ik niet hele dagen hoef te maken. Wanneer ik denk dat het goed is, mag ik gewoon gaan. Ze helpen mij goed en hebben mij een hoop kunnen leren deze eerste week. Nu moet ik nog zes weken stage lopen voor mijn eerste jaar officieel erop zit. Ik ben een hoop veranderd dit jaar. Ik baal enorm van mijn VCA maar ik kan al het negatieve weghalen. Ik kan me goed aanpassen en vind alles leuk en goed om te doen. Ik heb een opvallend rood overal waardoor ik de bijnaam 'Lady in red' heb gekregen.
Mijn vader had een installatie bedrijf. Ik had waarschijnlijk veel van hem kunnen leren als hij er nog was. Ik hoop dat hij trots kan zijn.

Mijn eerste jaar metaal bewerken