Recepttip van Mevrouw Stip... Frietjes van...

Recepttip van Mevrouw Stip... Frietjes van pastinaak...

Dat goudgele frietjes heerlijk zijn, hoef ik je vast niet te vertellen, maar wist je dat frietjes niet altijd van aardappelen gemaakt hoeven te worden? Met deze variant tover je groenten op tafel zonder dat iemand het door heeft.

Wat hebben we nodig?

Een aantal pastinaken
Olijfolie
Knoflook
Kruiden naar smaak
Eventueel een beetje zout
Koud water

Bakplaat en een oven om de frietjes te kunnen bakken.

Werkwijze:

Schil de pastinaken met een dunschiller en snijd ze in reepjes.

Leg ze een vijftal minuutjes in koud water.

Giet het water eraf en dep de frietjes droog, zo krijgen ze een knapperige buitenkant.

Doe de frietjes in een diepe kom en giet er een beetje olijfolie op.

Roer dit goed door elkaar zodat alle frietjes een laagje olie hebben.
Snipper de knoflook fijn en strooi over de frietjes.
Kruid de frietjes naar eigen smaak. Ik gebruikte hier saté-kruiden, maar je kan ze ook kruiden met tijm, rozemarijn, oregano, basilicum,...
Verdeel de frietjes over een bakplaat.
Strooi eventueel nog een beetje zout over de uitgespreide frietjes.

Bak de reepjes pastinaak in een voorverwarmde oven van 220°C, ongeveer 15 minuutjes.
Haal de bakplaat even uit de oven en schud de frietjes los zo controleer je of ze niet aan de bakplaat kleven.
Verdeel ze terug een beetje en laat ze nog 20 minuutjes verder garen in de oven, deze keer op 200°C.

Serveer er een heerlijke look-yoghurtsaus bij.

Smakelijk eten...

Op dezelfde manier kan je bijvoorbeeld ook wortelfrietjes maken.



 

Wil je een reactie achterlaten maar ben je nog geen lid? Geen probleem, meld je dan gratis aan en ontdek wat er hier allemaal te beleven valt.


Promote: support and profit

Support Mevrouw Stip... with a promotion and this post reaches a lot more people. You profit from it by earning 50% of everything this post earns!
Comment and receive 55 YP 55
In het donker
'Mag ik eens mee de hond uitlaten in de avond?' Dat mocht vorige week een keer, maar dat bleek géén succes. Naja, het uitlaten op zich was geen probleem, maar wat daaraan vooraf ging was een soort van strijd. Ik maakte Amelie (zij vraagt er het vaakst om) wakker om half twaalf. Ik had verwacht een aangenaam verrast meisje te zien, helemaal in haar nopjes eindelijk eens buiten te mogen lopen in het donker. Bedrogen kwam ik uit: er werd geen lief klein engeltje wakker, maar een enorme draak. "Ja en???? Waarom moet je mij wakker maken?" "Dat had je gevraagd... Je wou zo graag eens mee in het donker, dus ik maak je nu wakker daarvoor." "Ik wil helemaal niet mee naar buiten!" "Ook goed, ga maar weer lekker slapen, wijffie." "Ik wil helemaal niet slapen! Maar waarom maak je mij wakker? Ik heb niets gevraagd!" "Het is al goed..., slaap lekker, moppie." "Ik ben helemaal geen moppie... En ik wil helemaal niet slapen! Ik mag toch nooit mee naar buiten!" (Aaaaargghhh!!!) "Je mag nu mee naar buiten, daar maak ik je voor wakker." "Nou, dan ga ik me maar aankleden, maar niet omdat ik dat wil, want ik wil helemaal niet. En ik wil ook niet slapen!!!" "Is goed..., wat jij wil..." "Ik mag nooit wat... En ik wil ook helemaal niets!" Buiten ontdooide ze en vrolijk kwam ze vertellen wat ze allemaal gezien had onderweg. Haar ochtendhumeur op de late avond was gelukkig weg - zo konden we toch nog gezellig een bakkie warme chocolademelk drinken. Ik nam me voor na die avond haar nooooooit meer wakker te maken! Maar ja..., de vraag om mee te mogen in het donker bleef herhaald worden. Vanavond was het een soort van oudejaarsavond: het spul mocht opblijven - wél allemaal op hun eigen bedje, met een schermpje erbij en een lekkere lolly. Zo hadden wij ook nog even een uurtje rust in huis... Om half elf was het dan eindelijk zo ver: Casper mocht gaan piemelen en kakken en alle kinderen mochten mee. Drie met een zaklampje, één met een nachtlampje en één met een camera. Het was een uitdaging om het enthousiasme in te dammen: allemaal hadden ze wel wat te vertellen en te vragen - het liefst over de stem heen van de ander. Maar hé, al wonen er hier niet zoveel mensen, we houden wél rekening met elkaar. 'Ssssssht! Zachtjes praten...' Het lukte, want ze willen dit graag allemaal nog een keer: morgen het liefst! En als opblijven niet mag, of ik ze dan wakker wil maken. Ik vertel nog maar niet dat dat absoluut niet gaat gebeuren..., want dan vrees ik voor vijf x een ochtendhumeur op de late avond... #opblijven #broerenzussen #franseplatteland #opdeboerderij #honduitlaten #avontuurlijkeuitjes #alshetavondis #lichtinhetdonker #gezelligheid #aveyron #zuidfrankrijk #boerenleven  
More