#mijn trots

#Als klein meisje in deze wereld, had ik heel veel dromen#het mooie was op die leeftijd dat alles mogelijk was, als je maar bleef dromen.. Heel veel van deze dromen zijn er niet meer of de droom is veranderd#een ding niet, ook toen zei ik dat ik vroeg moeder wou worden, want moeder zijn leek mij geweldig.#Toen ik begin 20 was, heb ik mijn eerste kind mogen verwelkomen met de naam Michiel. #4 jaar later volgde Yesse. #Veel dingen in mijn leven zijn anders gegaan, dan dat ik gehoopt had. Van veel dingen heb ik spijt en sommige dingen had ik zelfs terug willen draaien als het kon. Een ding heb ik zowiso nooit spijt van gehad, mijn kinderen. Elke dag als ik na ze kijk voel ik mij enorm trots. Ook al kan ik ze soms achter het behang plakken, missen kan ik ze niet. Heb ik een rot dag, dan maken zij mijn dag weer goed. Als ze lachen, wordt ik zelf ook helemaal happy. Als ze huilen, wil ik ze graag troosten. Het moeilijkste aan alles is, hoe ouder ze worden hoe meer je ze los moet laten. Hier heeft mama het moeilijker mee als hun. Als je na ze kijkt denk je waar is de tijd gebleven, het gaat zo snel en je wordt zo gouw groot. Op zulke mensen besef je, dat de dag van helemaal los laten steeds dichter bij komt. Ik moet er niet aan denken, aan die tijd dat ze een eigen leven hebben en het zonder mij kunnen. Toch besef ik, dat die tijd zal komen en het gezond is. Elke leeftijd heeft wel iets moois. Wie weet wat de toekomst hun brengt. Hoe het leven ook zal verlopen, trots zal ik altijd zijn want zij zijn een deel van mij.