Iglo van plastic melk jerrycans bouwen!


Oh dit is leuk voor kinderen!! Een iglo bouwen van melk jerrycans! Idee is gedaan o.l.v. Ineke van der Linde op haar gastouderopvang!

Maarreh... het is nog maar september, de herfst moet nog beginnen..? Ja dat is waar.. maar hoe komen we anders op tijd, aan zoveel jerrycans voor deze iglo?? Dus er moet eerst flink verzameld worden. Dus mijn 1e boodschap luidt: verzamelen! Vraag rond aan iedereen die je kent om mee te helpen om te verzamelen. Hang briefjes op :Gezocht melk jerrycans! Verspreid het in de schoolnieuwsbrief, bso nieuwsbrief! Hang briefjes op bij een supermarkt enz.

Ineke vertelde mij, dat ze flink hadden verzameld. Iedereen hielp mee met sparen. Er waren in totaal 412 melk jerrycans nodig! {een deel daarvan is ook gebruikt voor andere knutsels! } De flessen heeft Ineke bij ontvangst goed schoongespoeld.  Ze bewaarde ze zonder de dop i.v.m. luchtjes. Ze heeft de schone kannen verzameld, in grote chipsdozen uit de supermarkt. Per doos konden daar dan 24 stuks in bewaard blijven.

Nu wordt dit verhaal verder verteld door Ineke, die een handig stappenplan voor ons gemaakt heeft. De bijbehorende foto's heb ik hier klikbaar gemaakt zodat je goed kan zien wat ze aan het doen zijn. 

Stap 1. Allereerst een cirkel op stevig karton uittekenen. Bij ons was dit een cirkel met een diameter van nét geen 2 meter. Zodoende kon de cirkel nog rechtop door de deur naar buiten.

Wanneer je niet beschikt over grote stukken karton, plak je een aantal stukken aan elkaar met duct-tape (beide kanten beplakken voor meer stevigheid) en snij dan daar een cirkel uit.

Stap 2: Leg eerst een rij melk-jerrycans los neer op het karton om te passen en om de kruipopening te bepalen.

Stap 3: Lijm de eerste rij goed vast aan het karton. Dit vormt een stevige basis. Doe dit met 2 stroken lijm vanuit een lijmpistool. De jerrycans zijn bij ons plat gelijmd.
Stap 4: Bouw 6 rijen melk-jerrycans "steensgewijs" op elkaar. Je kan er voor kiezen om de uiteinden dan open te laten bij de even rijen, zodat je later de kruipruimte er bij in kunt bouwen. Wij hebben gekozen om de uiteinden dicht te maken met halve jerrycans (zie foto stap 4).Het plastic van melk-jerrycans is zeer dun materiaal en erg goed te knippen.

Stap 5: Je hebt dus nu 6 rijen in de hoogte gewerkt. Nu moet er gewerkt worden aan de ronding (het dak van de iglo. Dit gaat ook stapsgewijs om de stevigheid er in te houden. Teken nu boven op de 6e rij vanaf de buitenrand een lijn van 3 cm. Rij 7 wordt nu 3 cm naar binnen op rij 6 geplakt. Rij 8 wordt weer recht op rij 7 geplakt.

Stap 6: In rij 8 neem je ook de boog van de poort mee. Deze moet je dan wel nog een poosje ondersteunen.



Stap 7: Voor rij 9, 10 en 11 zet je eerst een lijn op de helft van de jerrycans. Rij 9, 10 en 11 plak je dus precies voor de helft bovenop de voorgaande rij.


Stap 8: Deze 10-jarige jongen wilde geen enkel risico lopen en wilde dat onze missie hoe dan ook ging slagen. De doos ter ondersteuning van de poort kan weg. Voor de zekerheid nog even tijdelijk wat duct-tape eraan bevestigd. En deze jongen bedenkt zelf en maakt zelf een mooie "steen" ter ondersteuning, die heel goed in het geheel past.


Stap 9: Vanaf rij 12 moeten de melk-jerrycans dwars op de vorige rijen gelijmd worden, zodat je naar binnen gaat werken en de ronding van het dak afmaakt. Een paraplu of parasol ter ondersteuning maakt het bouwproces een stukje makkelijker.

Stap 10: Voor de laatste 2 rijen hebben we nog wat doeken ter opvulling en extra ondersteuning gebruikt.

Stap 11: Een extra stukje karton met duct-tape er bij aan plakken voor de kruipopening.

Stap 12:Technisch werkoverleg over "hoe bouwen we de kruipingang". Om deze zo aan de iglo te lijmen werd toch wat riskant gevonden. Daarom is besloten de kruipingang eerst los op karton te lijmen en daarna in zijn geheel aan de iglo te maken.

Stap 13: Zodra de kruipingang er aan vast zit is de iglo klaar en kan de "aankleding" beginnen.Binnen een oud dekbed neergelegd. Lekker zacht en warm. Verder kun je de iglo natuurlijk aankleden met bijvoorbeeld een sneeuwpop, sneeuwvogel of wat je maar hebt.

Wat een fantastisch resultaat Ineke! Daar hebben de kinderen goed met elkaar samen aan gewerkt! 

Ineke vertelt verder nog dit: Wij hebben er zelf 2 weken heerlijk in de iglo gespeeld. Er is veel gerecycled en hergebruikt.  Na dit gebruik bij de opvang, is de iglo in 2 delen in een paardentrailer, en samen met alle dieren (-behalve onze eigen knuffel-ijsbeer-de huishond) nog verhuisd naar een school hier in de buurt .

Nou dat noem ik hergebruik op hergebruik.. echt goed gedaan..en wat een superleuk project.

In dit project zijn nog meerdere activiteiten gedaan:

- De jongste kinderen maakte ook een iglo!

- Er zijn verschillende sneeuwdieren gemaakt

- Er zijn spelletjes hierover gespeeld { ook sommige zelfgemaakt}

- En er zijn boekjes in dit thema voorgelezen die er helemaal bijpasten!

Een aantal van deze ideetjes komen terug in de volgende blogs die nog verschijnen. 

Maar tot die tijd...de oproep: 

Wil je een iglo bouwen begin vanaf nu met verzamelen!

Voor extra info: op deze site hebben ze het ook uitgevoerd. DIY projects

Inspiratieblogs met thema winter:

 

Ben jij ook graag creatief in de ruimste zin van het woord? Kom dan gezellig naar mijn facebookpagina: Crea met Kids en geef de pagina een LIKE! Klik op de link om er heen te gaan


Kom je ook bij Yoors bloggen over wat jou bezighoudt, je eigen knutselideetjes delen, artikels lezen over gezondheid,actualiteit? Kom dan bij Yoors en ontvang meteen een welkomstbonus!

Comment and receive 25 YP 25
Andromeda, let's go ride the world together!
This story’s taking you to my childhood in that special moment when I decided what I wanted to be when I grew up - absolutely free and a happy human! Also, I hope the true story will empower and inspire, especially women ;) #empower #inspire #adreamihad #freedom Just like Marzel's Proust’s narrator in “his famous work, In Search Of Lost Time ("À la recherche du temps perdu"), who involuntarily recalls an episode from his childhood after tasting a madeleine dipped in tea” (finedingslovers.com), I had a similar experience a few days back. I was scrolling through my news feed on Facebook and saw this amazing photo of the Andromeda Galaxy in the FB group StarGazers, posted by Eustace Fernando. My breath was taken for a moment and then just a flashback of memory. The story goes like this. One lovely summer day in the grama backyard and one little girl just being happy about her birthday. Usually, she did not need any particular thing or item to be joyful, her favorite thing to do was being alone in an outdoor imaginary game - talking to trees, sneaking up on a butterfly, or dancing with flowers in her own rhythm without music. And that day, it was my birthday, and I got a light pink colored bike with pony tales on the steering wheel and a beautiful basket on the front. And I learned how to drive it without helping wheels on the sides! I was so proud of my shelf, but most importantly I was feeling free! I was free to go to the local store by my shelf on the bike, I could go ride my bike with my best friend. Gave me a sense of power, freedom, and personal importance - that day I was convinced that I could go and ride the world up with my pink brand new bike I learned to drive all by myself! I felt unstoppable while proudly exclaiming while driving full speed near terase where everybody was eating cake, shouting: "Androoooomeda, let's go ride the world together!". (Yes, I turned six that day and out of the blue I called the bike Andromeda, so there's that. Now I’m thinking I should call my sailing boat Andromeda?! :D) #Andromeda I parked my bike and joined everybody at the table. There is debate in progress on the topic of world traveling. My loud exclamation did not go unnoticed - laughs at my enthusiasm and joy are numerous, but followed by a bunch of questions and comments I frankly did not understand at the moment. "Kika son, you have to have a lot of money to travel the world, even on a bike. Where will you get the money from in life?", - asked my father. The serious expression on his face gave me an imprint he wanted some true and reasonable answer, fitting to a girl of my age. I carefully thought and concluded that adults are spending way too much time chasing money. I hated money at that point because I detected it's the main reason my father isn't home with us. Anyway, I stared right into my father's eyes trying to mimic his serious face, and proudly said: "I could be a Petar Pan! I’ll be a child forever!” I continued blabeling about my great idea, almost getting me thinking I got them on board with the whole Petar Pan thing. I already imagined myself flying with the rest of the Lost Boys and enthusiastically concluded that's an even better plan because there is no need for pedaling on the bike. (I sincerely hated that part about the bike xD). Among all the explanations why that's impossible and unrealistic, I remember this one confusing me the most: "You can't be Peter Pan because you are a girl!" I was confused months after that. Why would someone say that I can’t do something simply because I'm a girl? Sounded absurd, I felt it like a deep, hurting injustice and fat lie. In my heart I knew I could do whatever I set my mind on, I deeply believed that with every atom of my being, and I still do. And not only me, every girl or young woman or any woman in this world, for that matter!! That was my affirmation that I am firmly dedicated to proving my experience! Today I’m thankful for that silly answer because it gave me courage and defiance to follow what my heart is whispering. Service. Discipline. Being part of something bigger. Honor. Community. All those resonated with me deeply, I knew my work has to serve someone on some level. “Is there a better place for a young woman to start uncovering the wonders of the world than a military?" I caught my thought in one breath already knowing it's a naive way of thinking, but I did not care. I already set my mind and heart on becoming a Croatian army cadet and after college graduation a young female officer with her first deployment (safe pay), rank and magister diploma, no matter what any of my surroundings (or even logic for that matter) say; positive or negative about my choice, I knew that I wanted to be educated and independent, with my own wallet. From there my adventure started, for the next four years of my life I was a cadet, soldier, and a student to the one point I realized I deserve better than being my own prisoner and victim, judge and jury, and also executioner at the end. The army was an intense experience for me, and I learned so much - mostly I learned about myself. What I was made of mentally and emotionally when times of crises cured or when output demands are set too high for the level of exhaustion ext. I one crucial point, I decided once again - I want to drop out of military school. I had good reasons, medical reasons connected with my lady organs, my uterus to be exact, and I wanted a better future than what's offered at the moment. So, I left. Let me be clear, I’m living in Croatia, the poorest country in the EU. I had secured a job after college, got my shelf full scholarship in Zagreb for 4 years, and a few months before the end of the whole story, I ended it. Material security and financial stability -flushed down the toilet. Because my heart told me to do it. :D I wanted to be a master of my time and decisions. Only then I’m capable of taking responsibility for the action it represents! I’ll do it, not because I’m a girl, but because I am. :D That is the message for all women out there - You are beautiful and cherished, so be the blessing you are! Thank you, powerful Souls. #womenempowerment  Scinceriously Yours, Child of Nature #Childofnature https://www.finedininglovers.com/article/hundred-years-prousts-madeleine   https://www.facebook.com/photo/?fbid=10223722930674583&set=gm.1896789353814161  #shortstory #womenempowerment