'' over mijn leven''


Toen ik dit gedicht schreef zat ik in een heel moeilijke periode van mijn leven en was het als het spreekwoord ''er op of er onder''. Het was echt noodzaak dat ik iets van mijn leven ging maken omdat ik met niets anders bezig was als het destructief omgaan met alles wat er om heen gebeurden inclusief mezelf. Ik maakte echt alles kapot wat ook maar enigszins bij me in de buurt kwam. Doordat ik zo leefde was iedereen die ik lief had snel erg ver van me verwijderd en stond ik er compleet alleen voor... tenminste, dat dacht ik. Echter waren het juist de mensen die dicht bij me stonden de mensen die me hulp aanboden bij het opkrabbelen uit de goot waar ik mezelf in geplaatst had. Het bleek dat er aan het einde van de tunnel toch een lichtpuntje bleek te zitten en hier heb ik dan ook erg snel heen proberen te rennen. Al snel kwam ik tot de conclusie dat het leven dat ik geleid had niet was hoe ik in de toekomst verder wilde gaan leven. Ik wilde een nieuwe start maken waarin ik beter  en gezonder kon voortbestaan en een toekomst kon gaan verwezenlijken waar ik positief met beide benen op de grond stond. Een leven waar ik zelf trots op kon zijn en een leven waarvan mijn ouders konden zeggen '' kijk dat is mijn zoon''.
 
Hedendaags ben ik goed bezig deze vooruitzichten te verwezenlijken en streef ik enkel nog naar de liefde van mijn leven zodat ik ook het huisje boompje beestje leven kan gaan leven. Maar dat is dan ook een gezonder streven dan het oude destructieve streven dat ik vroeger had.
hqdefault.jpg

 

Ik heb geen woorden,

geen woorden voor wat ik voel.

Ik kan eindeloos lang huilen,

zonder enig doel.

 

Het zit zo diep,

zo onwijs diep van binnen.

Dat ik mij soms afvraag,

''zal ik dit ooit overwinnen?''.

 

Ik weet dat ik goed bezig ben,

en dat ik geduldig zal moeten zijn.

Maar telkens als ik weer terug denk,

Voel ik die ondraaglijke en helse pijn.

 

Is dit nou verdriet?

Maar waarom duurt het dan zo lang?

Moet ik huilen door vroeger?

Of ben ik gewoon bang?

 

Alles is zo'n chaos!

Maar... ik zal blijven staan.

Eindelijk zal ik iets afmaken en...

er 100%  voor gaan.

 

Ook zal ik door blijven gaan,

en ik zal alles moeten geven.

Want er is maar 1 ding dat ik terug wil

en dat is natuurlijk...

Mijn Leven!

674db0e961e858b159b81bdaaa33199e.jpg

Via deze links vind je meer gedichten en quotes van mij

''aangenaam ik ben verslaving
soms word het even te veel
wilskracht

Nicky Aarts

Beste mensen die zojuist deze tekst en bijbehorende tekst hebben gelezen er staat meer op mijn site. Aarzel niet en neem een kijkje. Aangezien ik een actief schrijver ben zullen er meer en meer gedichten , filosofische teksten en fantastische verhalen op komen te staan.