Cyberpesten deel 2


Afgelopen vrijdag schreef ik deze blog. Nu zijn we een aantal dagen verder.

Na het telefoontje van de leraar afgelopen vrijdag heeft het mij niet meer losgelaten. Vrijdagavond toen we vanaf mijn vriendin naar huis liepen brak mijn jongste. Trillend en met dikke tranen zocht ze troost in mijn armen. We hebben geknuffeld en haar laten weten dat haar tranen er mogen zijn. Zaterdag vierden mijn man en ik onze verjaardag. Inmiddels had zo'n beetje alle visite mijn blog gelezen dus je ontkomt er niet aan om het er over te hebben. Ik zag aan mijn meisje dat ze het soms moeilijk had maar ze hield zich dapper en groot. Zondag een heerlijke rustdag, mijn meisje ging met haar vriendin heerlijk ontspannen bij Max, het paard waar ze haar vriendin mee helpt te verzorgen. Welkome afleiding voor haar!
Maar zondagavond zag ik haar veranderen, ze staarde stilletjes voor zich uit. Haar blik leeg en onbegrepen. "Ik wil niet naar school mama, ik heb geen zin". Ik vroeg haar of ze zenuwachtig was om wat er gebeurd is en of ze het eng vond die meiden weer onder ogen te komen. Stoer als ze wil zijn antwoordde ze ontkennend. "Nee hoor dat boeit me niks ik heb gewoon geen zin". Gelukkig ken ik mijn kind alsof ik ze zelf gemaakt heb en weet ik, de binnenvetter die ze is, het toch er moeilijk vind allemaal. Het stelt haar gerust dat ik mee fiets naar school de volgende ochtend.

Maandagmorgen trotseer ik het staartje van storm ciara op de fiets om 08.00 in de ochtend. Ik wordt hartelijk ontvangen door de directeur. De mentor staat nog in de file dus ik moet even op haar wachten. Na een goede vijf minuten wachten komt ze binnen en we mogen meelopen naar het klaslokaal. Doordat ze een duoklas heeft met een andere collega was zij vrijdag en niet aanwezig maar heeft gisterenavond van haar collega gehoord wat er gebeurd is. Ook haar heeft het hevig geschokt. Mijn meisje breekt opnieuw, en dat laat de juf niet onberoerd. Deze week is er nog een gesprek met de ouders van de betreffende kinderen. En ze gaan vandaag excuus aanbieden. Onze jongste wordt extra in de gaten gehouden om te kijken hoe het met haar gaat. Juf en ik spreken af deze week wat vaker contact te hebben. In de loop van de dag ontvangen we een mail aan alle ouders., of we willen letten op het social media gebruik van onze kinderen, en willen controleren wat ze allemaal uitvreten online. Ze hadden namelijk vandaag meer tijd nodig gehad dan de bedoeling was voor het oplossen van 'pesterijtjes' . Ik lees de mail met een beetje verbazing, het onrechtmatig gebruik van een foto, daar vervolgens heftige teksten onderzetten en vervolgens dat verspreiden is in mijn ogen iets meer dan een "pesterijtje". Maar goed, ik ben natuurlijk een klein beetje bevooroordeeld over de hele situatie. Meiske heeft in elk geval de schooldag goed doorstaan en lijkt weer wat rustiger in haar koppie. Al zal het nog even duren voordat het er echt helemaal uit is.

#Pesten #Cyberpesten #socialmedia #Whatsapp