4 Augustus is en blijft een bijzondere dag


Jaren geleden was het ook eens 4 augustus. Net als vandaag. Een paar keer was dat een bijzondere dag.

Voor de eerste in de reeks gaan we terug naar 1987. Toen stortte het leven van Rachel in, a.g.v. een brommerongeluk. Zij heeft er her en der al eens iets over geschreven.

Vijftien jaar later - in 2002 - werd die dag voor haar ten goede gekeerd. Samen gaven wij ons oude leven in een sektarische groep definitief op. Vanaf die dag leven wij samen voor en met God. Waarvoor we Hem nog steeds dankbaar zijn.

Het mondde precies 9 maanden later voor ons uit in een heus waterfeest: onze doop.

En ook vandaag staan wij er nog steeds bij stil. We proostten erop, omdat het leven in Gods nabijheid - zij het met vallen en opstaan - zo mooi is!

 

Dit is mijn eerste bijdrage in het kader van de 140 woorden schrijfuitdaging van deze maand, onder auspiciën van Frutselen in de Marge, met waterfeest als kernwoord.

Wil je ook meeschrijven, 

maar ben je nog geen lid van Yoors?

Meld je dan hier aan…