×

Yoors


exit_to_app Inloggen

480
camera_alt
Afbeelding toevoegen
60
Eenzaamheid

Eenzaamheid


eenzaamheid betekent niet dat je alleen bent, maar 't is een gevoel dat 't niemand wat uitmaakt hoe 't met je gaat

pinterest

Ik ben bang om de mensen waar ik om geef kwijt te raken, maar ik vraag mezelf af, is er ook iemand bang om mij k wijt te raken?

pinterest

Voor mijn gevoel ligt er nog altijd een groot taboe rondom eenzaamheid, en dan met name eenzaamheid bij jongeren. Heel veel jongeren voelen zich eenzaam, niet omdat ze altijd zo alleen zijn, maar omdat ze niet begrepen worden of 't gevoel hebben dat ze niet begrepen worden. Jongeren vinden 't ook moeilijk om contact te krijgen met leeftijdgenoten (en heel eerlijk herken ik mij daar maar al te goed in)

De laatste tijd merk ik dat ik een soort van buiten de toon val. Ik doe andere dingen dan leeftijdgenoten en dat maakt 't lastig om met elkaar te communiceren en contact te blijven houden. Ik ga namelijk voor een periode niet meer naar school, omdat ik gestopt ben met m'n opleiding. Ik probeer nu zo veel mogelijk te werken en daardoor kom ik in een ander milieu terecht dat de meeste van mijn vriendinnen en vrienden. Ook heb ik 't gevoel heel verschillend te zijn in vergelijking met hun en daarnaast vind ik 't soms lastig uit te leggen waarom ik bepaalde dingen doe en waarom ik bepaalde keuzes maak, waar hun fel op tegen zijn.

Ik heb 't gevoel niet meer echt mee te kunnen praten. 't gevoel van vervangen worden door personen die wel hetzelfde meemaken en ik hetzelfde milieu zitten. Ik vind dit lastig om aan te zien. Gesprekken die ooit zo lang konden duren, zijn nu maar een paar enkele, geen inhoudelijke, zinnen. 't voelt niet meer zoals vroeger en ik kan dat moeilijk accepteren. Er gaan dagen voorbij zonder dat ik iemand echt spreek of echt contact heb met iemand. Zien of afspreken gebeurt al helemaal niet meer, omdat 't zo lastig is om een geschikte datum of tijd te vinden. Maar zelfs de whatsappgesprekken of telefoongesprekken blijven uit..

Ik wil niet zielig doen of om aandacht vragen, maar ik voel mij de laatste tijd zo verdomd alleen, in de steek gelaten en vooral niet begrepen door de naasten.. door mijn eigen 'vrienden'




frieke
een heel pijnlijk gevoel niet begrepen worden,misschien moet je contacten zoeken in de werkwereld
24-04-2017 20:55
24-04-2017 20:55
Sjaak van Dijk
Wat moedig om dit te delen met ons...eenzaamheid is erg
18-04-2017 21:14
18-04-2017 21:14
Mayke Muller
Eenzaamheid. In de stilte antwoorden vinden.
05-04-2017 15:10
05-04-2017 15:10
TigerLily
Het spijt me dat je dat mee moet maken. Het is altijd vreselijk om door zoiets heen te gaan. Zelf heb ik ook zo'n periode gehad dat ik het gevoel had helemaal los te staan van mijn leeftijdsgenoten, maar daarin had ik het geluk toch een paar gedeelde zielen te hebben. Probeer altijd open te staan voor nieuwe mensen. Misschien leidt je pad nu weg van je vorige vrienden, maar wie weet in wat voor een nieuwe en geweldige vriendengroep je hierna kan terechtkomen?
03-04-2017 17:53
03-04-2017 17:53
zonnebloem
Mooie open blog over een thema dat ook weer veel te vaak als taboe word beschouwd! Mensen willen niet altijd bijleren of openstaan voor, je kan alleen voor jezelf zorgen en jezelf tonen zoals je bent, ooit waarderen mensen dit wel en die staan dan wel aan je zijde, klinkt bombastisch maar zo is het wel. En jongeren hebben er vaker moeite mee dan ouderen, meestal denkt men aan ouderen en vergeet men de jongeren. Maar ik geloof in je kracht en dapperheid.
01-04-2017 15:21
01-04-2017 15:21
LonsBlog
Wow, bijzonder verhaal! Sluit me volledig bij je aan wat betreft eenzaamheid onder jongeren. Vrienden of niet, vanaf de middelbare kun je je vreselijk eenzaam voelen, met alle gedachten en angsten die in je hoofd zitten en niet gedeeld worden. En inderdaad, vrienden blijven niet eeuwig naast je staan maar er kan een hoop tussen komen als je ouder wordt. Ik vin het heel naar voor je dat je je zo alleen voelt, misschien kun je toch proberen om gezellige leeftijdsgenoten in jouw 'milieu' te vinden? Ik weet dat het klinkt als een slap advies maar ik weet even niets anders haha. Heel veel sterkte iig! xx
30-03-2017 07:56
30-03-2017 07:56
Marion's World
Heel moedig om je zo kwetsbaar op te stellen. Soms verlies je vrienden en verlaten je via de achterdeur, maar mijn ervaring leert dat er alweer nieuwe mensen bij de voordeur aanbellen om binnengelaten te worden. Ik kan alleen voor mezelf spreken, maar vaak ligt het aan mij. Ik verander en niet iedereen kan mee veranderen. Daar heb je weer nieuwe vrienden/kennissen bij nodig die je in dat stuk van je leven weer met je oplopen. En sommige vrienden blijven je levenslang achtervolgen ;-) Niet accepteren is dan misschien niet zo handig, want zo gaat het in het leven en denk maar zo dat je zelf ook mensen loslaat die niet meer bij je passen. Niks nie erg nie..... er komen weer anderen die je inspireren..... P.S. en ja ik ga jou zeker volgen..... !!! Volg je ook mee?
29-03-2017 01:43
29-03-2017 01:43
Kat Stemerdink
Ik heb zulke tijden ook meegemaakt... Goed dat je dit van je af schrijft!
28-03-2017 20:01
28-03-2017 20:01
Rebecca Haffner
Deep! Je kunt omringd worden door mensen en je toch eenzaam voelen. Hier struggle ik soms mee.
28-03-2017 19:59
28-03-2017 19:59
Laurianne
Wauw, erg mooie post, erg eerlijk ook. Blijf volhouden, je komt nog wel mensen tegen die in precies dezelfde situatie zitten en waarmee je uren lang kan praten :). (Ik heb je ook even gevolgd!)
28-03-2017 19:27
28-03-2017 19:27
Debbie
Eenzaam zijn kan je ook in een groep met mensen... Vervelend dat je zo voelt, helaas ken ik dit gevoel ook al heel erg lang. En nu op een heel andere manier als jaren terug. Je niet begrepen voelen is zeker heel eenzaam.
23-03-2017 20:46
23-03-2017 20:46
Roodkapje
Ik begrijp precies wat je bedoelt. Ik heb niet zoveel vrienden, maar toch, met die vrienden heb ik het gevoel dat ik alleen met hun problemen bezig ben, maar zij zich niet in mijn ellende kunnen verdiepen, niet empathie kunnen voelen. Ik voel me zo verdomd alleen!
18-03-2017 14:45
18-03-2017 14:45
Pampelmoes
Dit is mooi geschreven!
14-03-2017 22:20
14-03-2017 22:20
MonsterMam
Heel mooi geschreven, en ook herkenbaar. Aan de andere kant, hoe kan iemand verwachten dat een ander hem begrijpt wanneer dat vaak voor zichzelf niet eens lukt ;)
07-03-2017 12:38
07-03-2017 12:38
Nrart
Heel goed stuk.. ik kan me helemaal inleven..
07-03-2017 11:33
07-03-2017 11:33
Piteke van der Meulen
Heel goed geschreven en ik snap wat je. Toen ik jong was en later als volwassene heb ik me ook wel eenzaam gevoeld en niet begrepen. Ik ben nu uit mijn werk door ziekte, al een jaar en merk ook dat vriendinnen weinig tot geen interesse meer tonen. Iedereen schijnt het zo druk te hebben met wat dan ook. Maar hoeveel tijd kost het om ff iets te laten horen? Ik loop er tegen aan en denk ook steeds, moet altijd het initiatief dan bij mij vandaan komen?
06-03-2017 21:45
06-03-2017 21:45
Bloggerda
Meid, wat komt jouw verhaal binnen bij mij. Bij eenzaamheid denkt men al snel aan ouderen maar bij jongeren is dat ook heel erg. Weet dat dit tijdelijk is en dat je je soulmates echt tegenkomt. Sterkte hoor.
06-03-2017 21:06
06-03-2017 21:06
Cherriyous
Ahw wat erg om te lezen!
06-03-2017 20:31
06-03-2017 20:31
Nannette
Recht uit je hart! Mooi en zo kwetsbaar. Wat een kracht!
06-03-2017 20:02
06-03-2017 20:02
Daph_99
Wat goed geschreven!
06-03-2017 19:51
06-03-2017 19:51