Onrust over Donkerplas: Hoofdstuk 1

Onrust over Donkerplas: Hoofdstuk 1

Ik heb hier ooit de eerste stukjes van dit verhaal gepost... maar dan is het verhaal stilgevallen om diverse redenen. Ondertussen is er veel gebeurd en klopte 'Inspiratie' terug aan de deur. Het is een 'kort verhaal' of 'kortverhaal' van 23 hoofdstukjes geworden (als je dat natuurlijk nog kort kan noemen). Ik hoop dat jullie het kunnen smaken.


ONRUST OVER DONKERPLAS

Rudi J.P. Lejaeghere


“It is just my imagination that flies,

While she is wrapped up in her bedsheets

like a nest.”

― Kiera Woodhull, Chaos of the Mind


Voor zij die weten dat dieren spreken en het willen begrijpen.

Voor zij die hun taal begrijpen maar het niet durven zeggen.

Voor zij die spreken als een beest en die wij nooit zullen verstaan.

Voor zij die vast op hun voeten staan, ze zullen nooit vliegen

Op woorden van ongebreidelde fantasie.


© Rudi J.P. Lejaeghere


Hoofdstuk 1


Je zag hem bijna niet, zo goed ging hij op in de natuur. De kleuren van zijn veren vermengden zich perfect met de vele tinten van het bladerdak. Meester Boehoe, de wijste uil van uren in de omtrek, was zoals iedere dag nog laat aan het werk. Laat voor sommige bewoners van Woudheuvel, die al lang onder de zoden of tussen de bladeren in de bomen verdwenen waren.

Eigenlijk was het nog redelijk vroeg voor hem want het was nog niet echt donker. De warmte van de dag was voor het grootste deel verdwenen maar iets van een belofte voor de volgende zomerdag bleef nog wat zweven in de schemering tussen de kruinen van de bomen. Straks zou het kouder worden wanneer de mensen sliepen en Luna van achter de wolken tevoorschijn kwam. Dat was het beste moment voor Meester Boehoe om zijn zaakjes te regelen en er was nog zoveel te doen.

Zijn scherpe vederoren hadden het zachte geluid opgevangen nog voor zijn ogen Rocky hadden opgemerkt. Rocky was reeds op pad om binnen te sluipen in de mensenhuizen die niet zo goed beveiligd waren tegen ongedierte. Een rat op dievenpad kon je moeilijk vertrouwen en Rocky was geen uitzondering op zijn soortgenoten.

Even liet Meester Boehoe zijn stoïcijnse houding varen voor wat het was en knipperde één enkele keer traag met zijn uilenogen. Hij was duidelijk niet in zijn nopjes toen hij zag dat Rocky de rat even omhoog keek en zijn dikke staart omhoog stak. De rat had hem gezien en liet hem een poepie ruiken, niet dat Boehoe er veel last van had. Hij moest het vooral van zijn ogen en oren hebben. Die waren goed genoeg om zich hoog verheven te voelen boven het denigrerend gebaar van een simpele bruine rat die om te overleven de riolen van de mensen moest afschuimen. ‘Bah,’ dacht hij even, terwijl hij zijn hoofd een heel eind meedraaide om Rocky op zijn weg te volgen.

Zijn blik ving een andere beweging op. Een stukje bruin waar Rocky juist voorbij was gegaan bewoog met een sprongetje. Ach ja, dacht Meester Boehoe, alle viezeriken zijn weer op weg vannacht. Vads de pad had waarschijnlijk gewacht tot Rocky voorbij was getrippeld, niet dat Vads bang was van die rat. Normaal gezien zou de rat hem geen aandacht schenken, maar Rocky was zo vals als een hond met tandpijn. Hij kon in één twee drie zijn plannen wijzigen en het plots leuk vinden om zomaar eens op een pad te jagen. Gewoon om dat hij het leuk vond. Een beet van een bruine rat was altijd een risico. Wie weet in welke hoop vuilnis hij de vorige dagen geneusd had.

De meeste nachtbewoners van Woudheuvel begonnen nu tekenen van leven te vertonen. Na een welverdiende dag rust, kropen, slopen of vlogen ze hun schuilplaats uit. Skull de doodshoofdvlinder was op zoek naar wat honing. Vads was op weg naar Donkerplas waar hij waarschijnlijk wat voedsel zou zoeken aan de rand van de kleine vijver in Woudheuvel.

De gloed die Meester Boehoe in de verte zag, was nieuw voor hem. Het was niet de zon die zijn opkomst aan het maken was. Daarvoor was het de verkeerde richting en tijd. Ergens diep binnenin wist hij dat dit enkel narigheid betekende voor hem en zijn medebewoners van Woudheuvel.

Een rode waas danste in een lange brede lijn boven de horizon. Alsof iedere bewoner van zijn dorp de dreiging voelde, was het onheilspellend stil. Veel te stil. Je hoorde geen rat meer kruipen, geen pad door de bladeren op de grond sluipen. De normale geluiden van het woud waren plotseling gestopt. Een voorteken van onheil.

Even keek hij in de richting van de stad. Daar was ook niemand te bespeuren, het was nog veel te vroeg voor hen. Zou hij alarm slaan? Of was hij zoals altijd overbezorgd? Toen zag hij het heel duidelijk in de verte. Woudheuvel brandde!


(wordt vervolgd)


© Rudi J.P. Lejaeghere

Zie hoofdstuk 2:  https://yoo.rs/onrust-over-donkerplas-hoofdstuk-2?openSmartSocialModal=1&Ysid=22086 



Promote: support and profit

Support Rudi with a promotion and this post reaches a lot more people. You profit from it by earning 50% of everything this post earns!
Comment and receive 50 YP 50
Help the pigs
Farmers and slaughterhouse employees still think animals are things, without feeling or ability to experience pain. In this view, there is little or no difference between an animal and -for example- a clock. Nowadays, there is a lot of evidence that animals have a real feeling. Like humans, they are able to experience pain and emotions, learn and feel good or bad. Whether good or poor animal welfare can be measured on the animal. At the end of 2009, a European scientific project ('Welfare Quality') was completed, in which more than 100 scientists established measurable welfare criteria for the main animal species in livestock farming. Again shocking footage slaughterhouse: pigs and cows get blows and surges. New undercover images from a large Dutch slaughterhouse show how pigs and cattle are mistreated, beaten and hunted with electroshocks. The footage was taken at Gosschalk slaughterhouse in Epe, by someone who worked undercover for 20 days as a stable employee. Supervisor NVWA intervenes and takes hard measures. What about animal welfare in livestock farming?? Most animals that are kept for their meat, milk or eggs live in intensive livestock farming, which is also known as bio-industry or livestock industries. In intensive livestock farming, many animals are always kept indoors, in bare stables, lofts or cages. They can hardly behave naturally and that often causes stress and abnormal behavior. Also, many animals are mutilated to adapt them to tight housing. Intensive livestock farming is not the main focus of the animal, but the high yield. Animal welfare leaves much to be desired. Close slaughterhouse Gosschalk! Our undercover researcher filmed horrible abuses at the slaughterhouse. This slaughterhouse needs to be closed immediately! Animals also have rights - It goes on, year after year out STALBURN - When are we going to treat pigs like animals?? -
More



2 comments