Onterechte onzekerheid?


Daar zit je dan met je goede gedrag, in de bus. Oordopjes in, muziek aan. Wat denk je als je om je heen kijkt? Als je naar de mensen kijkt? En wat denk je als de mensen naar jou kijken?


Je ongemakkelijk voelen in een bikini of een zwembroek, dit omdat jij je afvraagt of andere mensen ook zien dat jouw "zwembandje" vast zit aan de rest van je lichaam. Vervolgens kom je als een opgedroogde pruim uit het water nadat je uren hebt geprobeerd je rilletjes te verstoppen.

Je hebt eindelijk de moed verzameld om naar de sportschool te gaan en eens flink te buffelen. Vervolgens ben jij je constant bewust van het zweet dat zich verzameld tussen je kadetten  aka. "een zwanus" en probeer je op ongemakkelijke wijze je billen te verstoppen.

Mooi weer, wie houd er niet van, hierbij horen natuurlijk ook de ongelofelijk charmante zweetplekken die zich als een meer onder je oksel vormen. Fietsen met je armen wijd zodat de wind misschien je natuurlijke stromingen vertraagd of opdroogt. Kleuren ontwijken in je garderobe omdat je weet dat het daarin meer zichtbaar is en misschien een extra t-shirt mee voor het geval dat. 


Ik betrap mezelf erop dat ik mijn buik bedek met mijn armen, dit omdat ik blijkbaar erg zelfbewust ben wat betreft mijn minimale rilletjes. Erg verbaasd was ik niet toen ik zag dat een groot deel van de meisjes in de bus diezelfde houding aannamen. 

Ik keek om me heen en betrapte mezelf erop toch stiekem te oordelen, op een positieve en negatieve manier.
"Wat een leuke schoenen."
"Ik zou willen dat mijn haar zo bleef zitten."
"Een douche is geen overbodige luxe."

Perspectief

(n.)  is een punt van waaruit iemand naar iets kijkt of waarneemt. "Iets vanuit een bepaald perspectief zien" is een belangrijke uitdrukking. Vaak wordt mensen gevraagd om toe te lichten hoe ze ergens tegenaan kijken: ''Vanuit welk perspectief beoordeel jij het probleem?'


Allemaal oppervlakkige gedachten, en niet helemaal eerlijk. Ik besloot te denken vanuit een ander perspectief. Misschien heeft deze meneer wel helemaal geen douche of huis. Misschien is hij allergisch voor zeep of deodorant. Misschien heeft hij wel een gigantisch zweet probleem waar hij niks aan kan doen, wetende dat anderen dit ook ruiken.
De man stonk nog steeds naar een dood dier maar het werd iets dragelijker.  Walging maakte plaats voor medeleven. Ik weet nog niet of dit een verbetering is maar het maakte het makkelijker om te accepteren.

We zijn zo bezig met onze eigen onzekerheden wat we vergeten dat de mensen om ons heen bezig zijn met precies diezelfde onzekerheden. Dit betekend dat we met onze rilletjes naar voren over het strand kunnen lopen want de mensen om ons heen zijn bezig met hun eigen rilletjes. 
We kunnen met een gerust hart rond paraderen in de sportschool inclusief "zwanus" want ook dit overkomt iedereen, sterker nog, hoe intens sport je als je niet zweet?
En we kunnen opgelucht ademhalen en onze natuurlijke stromingen lekker laten stromen.
Mensen zullen altijd oordelen, dit is onvermijdelijk. Ook is het menselijk om onzeker te zijn over dingen. 
Maar laat het niet je leven bepalen, dat is jouw tijd en energie niet waard.