Op naar het grote Kabouterfeest


kabouter


Isabella Donkerenbos voelde een schok en keek door het raam. De trein was, eerder dan ik had verwacht, in beweging gekomen. Ze was nog druk bezig om een doos open te maken, toen het voertuig zich in beweging zette. Dit was niet de bedoeling! Ze had papa en mama immers nog zo beloofd op tijd thuis te zijn.

Wat zou er nu gebeuren? Waar zou ze heengaan? Ze had echt geen idee. Ze wist alleen dat ze bang was. En eerlijk gezegd… dat was ook helemaal terecht...!



Op de stoel tegenover haar zag ze ineens twee kleine mannetjes opduiken. Ze hadden witte baarden, zoals de Kerstman. En ze hadden gekleurde puntmutsen op. Ze zaten haar ronduit uit te lachen.

Met een brede grijns op zijn gezicht zei Bob tegen Bas: die kleine meid verdient een mooie plek in ons bos, vind je ook niet? Zeker weten, antwoordt Bas. Een ereplekje tegen de grootste boom. Pak jij vast een touw? Dan binden we haar polsjes alvast op haar rug.


Logisch toch dat Isabella de stuipen op haar lijf met elkaar voelt rollebollen. Dit is niets minder dan angstaanjagend! En ze weet nog steeds niet waar ze nou naartoe gaat.


kabouter
kabouter


Ja, kleine Isabella, grijnst Bob. Je weet het nog niet, maar jij bent het haasje. Je rent vaak heel parmantig over het veld; dat weten wij. Maar nu mag je bij ons je kunstjes komen vertonen.



Ondertussen is Bas al snel naar haar toegelopen en heeft in een oogwenk haar armen op haar rug gebonden. Zo’n snelle actie had Isabella nog niet eerder in haar leven meegemaakt.

Ze begrijpt dat ze niet anders kan dan meewerken en besluit zich dan ook over te geven.


En dan zijn Bob en Bas bijna nog zelfverzekerder. Ze trekken haar hard aan de oren in een poging om die zoveel mogelijk in een hazenstandje te krijgen. Wat niet eenvoudig is natuurlijk en Isabella de nodige pijnkreten ontlokt.

Van die pijnkreten genieten de broers Bouter enorm. Daar lusten ze wel pap van en dus laten ze Isabella er een paar minuten lustig op loskrijsen.


Dan voelt Isabella weer een schok. Ze kijkt door het raam. De trein was tot stilstand gekomen. Ze zijn bij een open veld in het bos aangekomen.

Zodra ze uitstapt rennen er een heleboel van die kleine wezentjes op haar af. Ze dansen en ze springen, want ze zijn zo blij. Het feest kan beginnen, want de haas is binnen, zingen zij uit volle borst.

De enige die hier niet blij is, is Isabella zelf, lijkt het wel.


kabouter
kabouter


Bob en Bas dwingen haar mee te lopen naar de grote rode paddenstoel met de witte stippen. Daar zit hun leider, Paulus, de grote boskabouter, al nieuwsgierig te wachten. Als hij Isabella ziet, wijst hij onmiddellijk naar de zitkring in het open veld. Dit is een prachtige haas voor ons feest, jongens. Knap gevangen. Breng maar vast naar het spit.


Zoals al eerder is gebleken, heeft angst vrij toegang tot de oogjes van de kleine Isabella. En nu gaat dat ook gepaard met tranen. Ze is bang, ontzettend bang.

Maar het kaboutervolk wordt daar juist extra vrolijk van. Zij genieten en lachen haar uit, recht in haar gezicht. Isabella voelt hoe de rode gloed op haar wangen flink wordt opgepord.




Bij de kring aangekomen wordt Isabella aan een paal gebonden. Haar gezicht staat inmiddels op onweer en dat verbetert niet als Eucalypta op het toneel verschijnt. Zij roert wat in een grote pan, die boven het vuur hangt. 


Dit brouwsel is speciaal voor de haas, zegt ze met een enge grijns op haar gezicht. Ze duwt haar puntneus tot vlak voor Isabella’s ogen en zegt met indringende stem: Jij bent ons haasje en onze haasjes worden gemarineerd en geroosterd. Ben je er klaar voor…? 


kabouter
kabouter


De muziek gaat aan. Het grote jaarlijkse kabouterfeest begint. Op hun kleine voetjes gaan ze een paar uur lekker uit hun dak.

Ondertussen wordt het lichaam van Isabella helemaal ingesmeerd met de speciale Eucalypta marinadesaus. Het hoofdbestanddeel, de honing, lokt Maya de Bij en haar hele volk naar Isabella toe. En ook die genieten volop van deze haas, terwijl Isabella het uitschreeuwt van de pijn van alle bijensteken.


Nadat de bijen gevlogen zijn, neemt Paulus het woord.

Ik verklaar ons jaarlijkse Kabouterfeest officieel voor geopend. Laten we genieten van de lichtgevende paddenstoelen en van ons overheerlijke, smakelijke haasje.



kabouter

Wil je weten hoe dit afloopt?

1. Laat je creativiteit de vrije loop en schrijf zelf een vervolg. Ik ben heel benieuwd! Zet je hier in de reacties wel een link naar jouw bijdrage?

Of: 2. Wacht even op mijn vervolg. Dat staat gepland voor volgende maand, in het kader van de nieuwe schrijfuitdaging.

 

Dit door het Kabouterfeestje van @Naturefreak geïnspireerde verhaal past binnen de kaders van de schrijfuitdaging van @Hans van Gemert.

De openingszin is een opdracht van de uitdager himself.


kabouter
kabouter

Wil je ook meeschrijven of reageren,
maar ben je nog geen lid van Yoors?