×

Yoors


exit_to_app Inloggen

camera_alt
Afbeelding toevoegen
60
Soms...

Soms...


Soms zou je willen dat je nergens over na hoeft te denken. Niet over wat je zegt, niet over wat je schrijft, niet over de mensen om je heen. Niet hoeven na te denken over wat je schrijft, wat je aan het papier of het wereld wijde web toevertrouwd. Soms zou je willen…

Vandaag heb ik zo’n moment. Voelde mijn ‘veilig’ hier op yoors. Dacht niet na over wat ik zei, wat ik schreef, wat ik deed. Eigenlijk was ik hier zo vrij als een vogel, of althans, zo voelde ik mij.

Natuurlijk weet ik dat mensen mee kunnen lezen, dat mensen kunnen (en trouwens mogen!) reageren. Hoe meer hoe liever, om het zo maar eens te zeggen.

Maar vandaag voel ik mij geblokkeerd.

Iets, of eigenlijk iemand, weerhoudt me om juist dat gene te schrijven, te zeggen, te denken, wat ik eigenlijk zou willen delen. Zou willen toevertrouwen aan jullie. Maar het stagneert. 

Al weken heb ik een onbehaaglijk gevoel namelijk. Een gevoel dat ik aan het verliezen ben. Een gevoel om dat gene te verliezen wat zo aan mij verwant is. 

Nee, niet vrouw en kinderen, gelukkig niet.

Maar het is wel familie. Familie die uit elkaar aan het vallen is. Gelukkig hebben we mama nog en we houden van haar, zielsveel! 

Maar wat als mama er niet meer is? Dan is het gedaan met ‘de familie’. Er zijn al weinig, tot geen contacten en de contacten die er zijn hebben ‘slechts betrekking’ op mama. En verder, verder niets…

Er is geen samenhang, er is geen interesse in elkaar. Hoe het op het werk gaat, zal me een biet wezen. Nee, het werkelijk: ‘Hoe is het met jou?’ ‘Wat houdt je bezig’? Het is er niet meer.

En dan kom je er ineens achter, dat ook je familie hier mee kan kijken en zou kunnen reageren…

Heel eerlijk: het benauwd me!

Ik heb geen zin meer in gezeur, geen zin meer in ‘de problemen van het gezin’. Geen zin meer in het gezanik en gezeik over ‘het werk’. Ik werk al jaren niet meer en dus ben ik daarover gauw uitgepraat.

Ach weet je, misschien is het wel goed zo. Misschien is het ‘gluren hier’ wel een klein beetje ‘geïnteresseerd zijn in mij’. En misschien is dat wel goed, weten ze: ‘er is nog leven in de brouwerij’.

En misschien moet ik dan maar op deze wijze laten weten: ‘Het gaat goed met mij’, tot op zekere hoogte dan.

Ach, soms zou je gewoon willen…

Tot (weer-) ziens, het ga je (jullie) goed!

signup

Word lid en beloon de maker en jezelf!




'Klein'
Familie is vaak één grote illusie denk ik. Een paar personen waar je goed contact mee hebt. Een oom, een tante, een nichtje... Tenminste in mijn geval. En m'n moeder gelukkig ook! De rest van het gezin (gelukkig) niet meer... Maar triest is het zeker!
18-03-2018 17:09
18-03-2018 17:09 • 1 reactie
peterdenharder
Tja, ik denk dat je gelijk hebt met de eerste constatering...
18-03-2018 17:52
18-03-2018 17:52
Marjolein
ja, daar hou je toch rekening mee, dat iedereen, of bepaalde mensen, mee zouden kunnen lezen. Soms schrijf ik daarom dingen niet, of met andere woorden en soms gewoon wel en deel ik het niet met sociale media. Het blijft een afweging.
17-03-2018 22:49
17-03-2018 22:49 • 1 reactie
peterdenharder
O, ik deel al een hele poos weinig via de deelknoppen. Het. Maakt bewust wat je wel en niet deelt.
18-03-2018 10:41
18-03-2018 10:41
Encaustichris
Een herkenbaar verhaal. Helaas..... Meer schrijf ik er hier niet over, ik denk dat je me wel begrijpt.
17-03-2018 13:45
17-03-2018 13:45 • 1 reactie
peterdenharder
Zeker begrijp ik dat, privé mag je gerust reageren hoor, als je er iets over kwijt wilt.
17-03-2018 16:02
17-03-2018 16:02
Hans van Gemert
Ik denk dat het belangrijk is om op je zelf te vertrouwen en doen wat goed bij je voelt. Hoe anderen daar naar kijken, dat is dan eigenlijk niet belangrijk
16-03-2018 21:11
16-03-2018 21:11 • 2 reacties
Ingrid Tips en meer
Mooi en waar. Niet altijd makkelijk maar zeker waar.
16-03-2018 21:35
16-03-2018 21:35
peterdenharder
Dat is ook zeker zo Hans, maar soms... Ach, je weet wellicht hoe het voelt...
16-03-2018 21:18
16-03-2018 21:18 • 1 reactie
Albert van den Berg
Misschien is er hoop, stilletjes en ver weg verzoening. Je kunt niet alles ontlopen, een straat, plein, winkel sociale media, de wereld is niet zo groot. Lekker hier blijven joh, ik ben je als een verre vriend gaan beschouwen.
16-03-2018 21:04
16-03-2018 21:04 • 1 reactie
peterdenharder
Ha Albert, ik ga zeker niet weg hoor, daar hoef je niet bang voor te zijn. Daarvoor heb ik leuke en mooie contacten mogen opbouwen hier, waaronder met jou. Ben trouwens benieuwd hoe het met de woning gaat en of je al een ander plekje op het oog hebt...? Thanks VRIEND!
16-03-2018 21:18
16-03-2018 21:18 • 2 reacties
DiaantjesLife
Ik denk dat vele dit gevoel wel herkennen en ik heb met 1 broer van mij geen contact meer en ja, die zou wel hier alles kunnen lezen. Soms zie ik hem bij mijn ouders, maar als die er inderdaad niet meer zijn..................... dan ga ik hem nooit meer zien. Gelukkig met 2 andere broers goed contact. Laat je niet gek maken, je voelt je hier gelukkig, dat mag niemand van je afnemen............... zelfs familie niet! Goed wel dat je dit even van je afschrijft, snap nu waarom je ook wat stiller en minder aanwezig bent. Knuffel xxx
16-03-2018 20:40
16-03-2018 20:40 • 1 reactie
peterdenharder
Ik heb 4 broers en zie ze allemaal niet meer, ja 1 bij mijn moeder, mocht ik daar zijn en hij toevallig langskomen. Of zoals afgelopen jaar dat mijn nichtjes zelf hadden gevraagd of we op hun verjaardag zouden komen, dat hebben we gedaan. Maar verder...
16-03-2018 21:17
16-03-2018 21:17 • 1 reactie
Ingrid Tips en meer
Ga je weg??? :O
16-03-2018 20:31
16-03-2018 20:31 • 1 reactie
peterdenharder
Nee, ik ga zeker niet weg hoor ;-)
16-03-2018 21:15
16-03-2018 21:15 • 1 reactie