Gevlekt longkruid


Pulmonaria officinalis L.

Boraginaceae  Ruwbladigenfamilie

Vindplaatsen: Loofbossen, landgoederen, op vochtige- en matig voedselrijke, humeuze grond.

In tuinen en als stinsenplant in Nederland en België

De bladeren zijn van maart tot april als toevoeging in salades te gebruiken.

Tot in augustus kun je de bladeren goed verwerken als spinazie en in andere groentegerechten, in soepen en sauzen.

De bloemen die blauw/roze/violet zijn kunnen van maart tot juni kleingesneden door kruidenkwark en worden gemengd of gedroogd in theemelanges verwerkt.

De smaak doet aan het aroma van augurken denken.

Inhoudstoffen: Flavonoïden,kamferol,quercetine,kiezelzuur,slijm-

stoffen,looistoffen,catechine,gallotanine,allontoïne,

pyrrolizidinealkolaïden en vitamine C.

Geneeskrachtige werking:

Volksgeneeskundig was het longkruid geliefd als slijmoplossend middel, hoestmiddel en schreef men de plant geneeskrachtige werking toe tegen longziekten tot aan tuberculose toe.

De plant is effectief bij lichte klachten van de luchtwegen. He gedroogde kruid wordt tegenwoordig nog medicinaal gebruikt. Bij maag- en darmklachten kan de plant ingezet worden.

In de Chinese geneeskunde wordt de plant voor longen en dikke darm gebruikt.

Het gedroogde blad zou op kleine wonden de wondgenezing bevorderen.

Bron: Google/afbeeldigen/Eetbare wilde planten, 

S.G.Fleischhauer

signup

Eetbare wilde planten, lekker en gezond