×

Yoors


Inloggen
Registreren
×

Yoors








De drie Ontschuldigende psychische niveau's


Van 't Universeel PRIverklaringsmodel over het ontstaan en de werking van ons menselijk psychisch immuunsysteem

Als ervaringsdeskundige expert (EE) of -professional was ik op bezoek bij mensen in het noorden van ons land, die ervaringsdeskundigen zijn en ervaringsdeskundigen trainen. Uitgenodigd om mijn ervaringsdeskundigheid gecombineerd met wat uit mijn Master Social Work onderzoek was gekomen met hun te delen. Dit onderzoek ging over een andere wijze van reflecteren, die ik in bijna 1 jaar tijd heb geëvalueerd (ontwerp-evaluatie) met een kleine groep klantmanagers. Nu ontstaan bij mij vaak de mooiste inzichten tijdens gesprekken met anderen. In interactie gebeurd er iets 'snels' in mijn hoofd, die gespecialiseerd is in het maken en vinden van verbindingen.

De ervaringsdeskundige trainer vertelde over hun start positie bij de verwerkingface van de opleiding. Een startpositie waarbij ze erkennen dat veel van hun gedrag en denken voortkomt uit het (vaak traumatisch) verleden. Op die manier herkende hij het Ontschuldigende effect wat ik ook vertelde bij de uitleg over het bovenstaande verklaringsmodel. Hiermee de eerste illusie onderuit halend dat het (diep van binnen) toch aan jezelf heeft gelegen, dat je dingen is overkomen. Dat is het echt niet! Want hoe kon jij anders? Je was immers nog een klein, kwetsbaar, afhankelijk en tijdloos kleintje.

Gelukkig weten al veel mensen dat ze het zichzelf niet kwalijk hoeven te nemen dat ze 'gewired' zijn zoals ze zijn, vanwege hun 'past realities', hun traumatische (kind) ervaringen. En ik dacht... wauw.... das mooi! Fijn dat ze dat zo al doen!

Vervolgens vertelde hij hoe ze daarna aan de slag gaan om te leren voorkomen om weer getriggerd te worden... Voorkomen? ehhhhhh..... Dat kan helemaal niet! Oh my.... even werd ik stil. En mijn verbindend hoofd nam het over.

Ik zag het voor me hoe er steeds teleurstelling op teleurstelling zou komen, omdat de hoeveelheid mogelijkheden dat je 'geraakt' kan worden door een waarneming in het heden door de hersencheck met je verleden, in mijn ervaring ontelbaar zijn. Een hersencheck met de oude opgeslagen (vaak verdrongen) herinneringen die op onbewust niveau aan de lopende band wordt gedaan, met elke waarneming via al onze zintuigen. Dit checksysteem is namelijk net zo volautomatisch als dat ons hart blijft kloppen en we automatisch blijven ademhalen. Dat is niet te stoppen! Wat een illusie om te denken dat je kan voorkomen dat je getriggerd zal raken! En daar zag ik het ineens. Dit verklaringsmodel onschuldigt niet alleen JeZelf dat het verleden het gedrag in het heden heeft veroorzaakt zodat je mild kan zijn naar jeZelf. Zij onschuldigt ook jeZelf vanuit de wetenschap dit 'overactief reageren' steeds weer zal gebeuren en je daar dus ook niets aan kan doen. En als neveneffect ben je dan ook milder naar anderen Zelven, die van vergelijkbaar overactief overlevingssysteem last hebben.

Hou aub op met proberen te voorkomen dat, riep ik uit. Focus je in plaats daarvan meer op het herkennen 'dat je in afweer' (geactiveerd overlevingssysteem) terecht bent gekomen, wanneer dat gebeurd en waardoor dat komt en zie dat moment van herkenning als een kans om dan hierop 'bij te sturen'. Elke keer weer opnieuw.

Dus proberen te gaan voor 1 oplossing die voor altijd werkt (das eigenlijk Valse Hoop). zoals proberen te voorkomen dat je niet meer getriggert zou raken. Nee, zoals ik het zie gaat het om gewoon elke keer weer opnieuw mild te zijn naar jeZelf als je de nare gevoelens weer ervaart en vanaf daar dan te leren op zoek te gaan naar 'hoe anders willen en kunnen reageren'. Dat leren kan in groepsprocessen ondersteund worden. Met elkaar weet je altijd meer dan in je eentje. Vooral als je gegijzeld bent door zo'n naar gevoel.

Het gesprek ging verder en wederom kreeg ik de kans om een volgende illusie te ontdekken, waar het 3de verontschuldigende niveau te vinden is. Het ontschuldigende effect ligt dit keer bij het ontschuldigen van de Zelven van de anderen, de triggers, of de symbolen zoals ik het zou zeggen. En hier worden de ontschuldigende effecten circulair. Als je eigen reageren over je eigen 'verhaal' gaat, je het jezelf niet kwalijk hoeft te nemen, ook het blijven reageren uit je verleden op waarnemingen in het heden is normaal, hoef je jezelf niet kwalijk te nemen, dan is per definitie de ander ook niet kwalijk te nemen dat jij 'door je geraakt zijn' in reacties schiet die eigenlijk gaan over je eigen verhaal. De 3de illusie dat het wel degelijk aan de ander ligt en dat die de oorzaak is van jouw pijn, kan hiermee ook overboord. Want deze ander staat dan slechts, en vaak onbedoeld, symbolisch voor iets wat je als kleintje is overkomen en wordt door jouw overlevingsmechanisme, jouw geactiveerde afweer, gebombardeerd tot de schuldige van jouw nare gevoelens, de geraakte pijn, die in feite over jouw eigen verhaal gaan.

Zie hier de drie Ontschuldigende psychische niveau's van 't universeel PRIverklaringsmodel over het ontstaan en de werking van ons menselijk psychisch immuunsysteem. Wat een bevrijding kan dit geven! bevrijding van schuld en schaamtegevoelens over jeZelf en bevrijding van beschuldigingen naar de Zelven van anderen. Hoeveel ruimte voor verandering kan hierdoor ontstaan?

NB- Ik ben dyslectisch en ondanks meerdere malen 'n taalcheck is het bij mij vrij normaal dat er toch nog fouten in blijven staan. Ik hoop dat u daar aan voorbij kan kijken en dat de inhoud voor zichzelf mag spreken.




expand_less

Meest gestemde posts



expand_less

Recente posts