Reddeloos?


Zo zit je daar,maar met een niet luisterend oor,

Alsof je al mijn raad niet heeft waargenomen met je gehoor!

Ga dan...je weet het toch zo goed...... Ga...ik laat je los,hoe zeer het ook doet. Heb ik al die keren niet gezegd wat de gevolgen zouden zijn?

Hetgeen jij hebt beaamd,maar je eigen weg koos,dat doet pijn!

Al die gesprekken die we hebben gevoerd,jarenlang..

het is tegen dovemans oren geweest ben ik bang..

Anderen jou eigen verhaal proberen te laten geloven..

ondertussen mij steeds het beter te willen gaan doen,beloven.

Loze woorden,jij gaat je eigen gang..kiest je eigen pad,

en ik..ben de ellenlange gesprekken,voor niets,een beetje zat!

Ga,ik laat je los,hoe zeer het ook doet....

het is klaar nu.verloren heb ik,vooral de moed.

'Vergeten'...jou eeuwig durend 'sleutelwoord' als enig verweer,

Datzelfde woordje gebruikte jij mij te vaak,keer op keer!

De leuke dingen,al duurde dat maanden,je vergat het niet,

Maar,belangrijke zaken,dat je dat niet ziet!

Of wil zien,kop in het zand,we zien het allemaal wel...

voorspelbaar...daarmee raak jij straks in de knel!

Ik laat je los,hoe zeer het ook doet...

dan moet je maar eens struikelen,en 'vallen' op je snoet..

Moe van het praten..van het uit te leggen,

Tegen een volwassen puber,weet niet meer wat te zeggen!

Daar zat je..met een 'lege' blik,te staren naar je telefoon...

En ik,net zo reddeloos,'zoek het uit'..zei ik op boze toon.

Uitgedacht...uitgepraat,praten tegen een muur...

Je ontdekt het ware leven wel...op den duur!


Papa