Roze tafelkleden | Dewaputra

Roze tafelkleden

In de keuken van pension De Zeester

“Zeg Cor…”

“Tisser?”

“Zullen we zo gezellig nog eventjes naar de markt gaan met z’n tweetjes?”

“[kijkt op z’n horloge] Op dit tijdstip nog? Het is al over tweeën. We kunnen beter gezellig eventjes naar de kroeg om deze tijd.”

“Hè doe toch niet zo flauw.”

“Wat moet je nog op de markt om deze tijd?”

“Nou, ik had net je neef nog even aan de bel en die zei dat dat z’n vader een nieuwe partij roze tafelkleden binnen heeft gekregen, en wij hebben toevallig net een nieuw tafelkleed nodig voor op de tafel hier in de keuken van het pension.”

“Tafelkleden…. En waarom moet ik dan mee? Kun je dat niet alleen af dan?”

“Hè doe toch niet zo ongezellig Cor. Daarna kunnen we dan toch altijd nog even lekker een paar uurtjes naar de kroeg?”

“[Zucht] Vooruit dan maar weer. Maar zo meteen dan want ik heb m’n latte machio nog niet op.”

“Drink snel op dan anders wordt het te laat.”

“Kallem aan, kallem aan. Er zit een behoorlijke scheut cognac doorheen.”

“[op ondeugende toon] Nou, daar zal jij dan toch geen moeite mee hebben, denk ik zo.”

“[drinkt z’n glas leeg] Zo.”

“Haal jij m’n jas even Cor?”

“Die dunne grijze die over de stoel hangt of die gevoerde beige die opdat kleerhangertje tegen de kastdeur hangt?”

“Doe die beige maar want het is best nog fris buiten.”

[Cor staat op om de jassen te gaan halen]

“Oh ja Cor, en neem dan gelijk de USB stick mee die op het bureautje in de receptie ligt. Naast die blauwe sleutelhanger waar de sleutel van het kluisje aan hangt.”

“Een USB stick? Ik wist niet dat jij verstand van computers had?”

“Er is zoveel waarvan ik verstand heb waar jij helemaal niets van weet.”

“Staks vertel je me nog dat je ook op de sociale media zit.”

“Nou inderdaad, daar zit ik ook op, Maar da’s geen geheim hoor. Ik heb een Facebook pagina voor Pension de Zeester gemaakt en daardoor hebben we al heel wat boekingen gekregen.”

“Daar ben ik te oud voor hoor. Noem mij maar ouderwets, maar geef mij maar gewoon een notitieboekje en een pen.”

[Cor komt met de jassen aangelopen, helpt Sjaan in haar beige jas en trekt zelf zijn bruine corduroy jas aan, en verlaat dan samen met Sjaan het pension om op de markt dat roze tafelkleed te gaan kopen.]

Share
You share. We pay your share.

6 comments