Wat gebeurt er op die dag? Stilstaan bij wat de toekomst gaat worden. Meer van het zelfde of een omslag.

Wat we nu doen is:
Schaamteloos avond aan avond zeiken over terrassen.
Schaamteloos zeiken over gesloten sportscholen
Schaamteloos zeiken over horeca die gesloten is
Schaamteloos afzeiken van landen die er aan onderdoor gaan
Schaamteloos terug willen naar een dolgedraaide economie
Schaamteloos doorgaan met uitbreiden van de veestapel
Schaamteloos doorgaan met vervuilen van alles, straat, natuur, lucht,
Schaamteloos geld lenen voor spullen die je niet nodig hebt
Schaamteloos mensen aanzetten om etnisch te profilieren
Schaamteloos misbruik maken van belastinggeld


Een schaamtedag, dat we deze wakeup call nodig hadden om een samenleving te zien die ver van solidariteit was afgedreven. Hebzucht, individualiteit, ieder voor zich. Terug naar de economie die dit veroorzaakt heeft. Globalisering ten koste van alles. Klimaat, milieu, vliegen. belasting ontduiking. Nee dank je wel.

De burger, bedrijf, overheden leefde op de pof, kochten huizen en spullen met geleend geld. Totale schuld in de wereld 255.000.000.000.000 dollar Dit bedrag kan nooit meer terug betaald worden. Na de Corona crisis volgt onvermijdelijk de economische crisis.

Realiseren we eindelijk wat een vitaal beroep vitaal maakt? Dat wisten we al maar we hadden er met z'n allen schijt aan. We dachten alleen aan ons zelf. Nee dank je wel geen feestdag voor mij. Maar een schaamtedag dat wij het zover hebben laten komen.

Bij de volgende verkiezing zal er niets veranderen daar zijn wij veel te inhalig voor. Dat zit in onze volksaard. Huiver en kijk naar onze regering stelletje calvinistische huichelaars met een opgestoken vingertje.
#schaamtedag

Ik doe elke dag alsof alles normaal is
Ilja Leonard Pfeijffer
Dagboek Coronavirus

Stefano Bruni was een 38-jarige bouwvakker uit Sant’Olcese, een dorp tien kilometer ten noorden van Genua. Zijn vader Giorgio was een van de vele slachtoffers van het virus. Stefano was bijzonder geraakt door diens verscheiden en misschien nog wel meer door het feit dat hij geen afscheid van hem had kunnen nemen en niet had kunnen begraven. Ook Stefano werd ziek. Hij had alle symptomen. Hij kon de gedachte niet van zich afzetten dat hij degene was geweest die zijn vader had besmet. Die theoretische mogelijkheid was onverdraaglijk en drie dagen geleden heeft hij zich in de tuin met zijn vaders jachtgeweer door het hoofd geschoten.

Sara vertelt over het ziekenhuis. Ze houden de besmette patiënten in isolatie, terwijl ze de reguliere zorg proberen te hervatten. Maar het probleem is dat je niet weet of een nieuwe patiënt besmet is. Vorige week werd er een slachtoffer van een verkeersongeluk binnengebracht. Als radiologe zag zij als eerste dat er afgezien van de botbreuken ook sprake was van een nare longontsteking. Maar vier opeenvolgende tests waren negatief, dus de patiënt lag op de virusvrije afdeling. Gisteren was de vijfde test toch positief. Wie weet wie hij intussen allemaal heeft besmet.

Die tests zijn onbetrouwbaar, zei Sara. En er is nog een ander probleem. In feite zouden ze de apparatuur na elk onderzoek moeten ontsmetten. Maar dat duurt een uur. Dus dat doen ze niet, want anders kunnen ze geen patiënt meer helpen.

Intussen probeer ik elke dag met een klein beetje meer succes te doen alsof alles normaal is. Ik drink mijn koffie, wandel door de stad en ga pizza eten met Stella en ik weet wanneer mijn mondkapje op of af moet, zoals een kerkganger weet wanneer hij moet knielen of staan. Ik ontsmet mijn handen. De zon schijnt.

Schrijver Ilja Leonard Pfeijffer woont in Genua. Op deze plek schrijft hij over de impact die het coronavirus heeft op het leven daar.

In een manifest roepen meer dan 60 Nederlandse economen de Nederlandse regering op om koers te wijzigen. Binnen 24 uur hebben ruim 60 Nederlandse economen een manifest opgesteld waarin ze de Nederlandse regering dringend oproepen een Europese aanpak van de coronacrisis onomwonden te ondersteunen.  

 

Mijn schaamtedag.