Spring en het vangnet verschijnt.


Ik heb al drie keer mijn eerste zin gewist.
Al drie keer. Het typeert mijn hele zijn op dit moment.
Het niet goed weten. Onzeker in mijn bestaan.

Wie mij af en toe leest, weet dat ik niet zo gelukkig loop op het werk. 
Het wordt steeds erger. Ik sleep mij er naar toe. 
Corona bezorgde mij thuiswerk. Het was iets waar ik al maanden om smeekte.

Maar nu is het back to reality en ik kan er nog minder mee om dan eerst.
Omdat ik nu weet dat het anders kan.

Vreemd hoe steeds meer andersdenkenden de laatste maanden mijn pad kruisen.
Mensen die hun leven in handen genomen hebben.
Die net als ik tot inzichten gekomen zijn en het roer wel degelijk omgegooid hebben.

Maar ik ben een schijterd. 
Wat moet ik in godsnaam als ik mijn ontslag indien ?

Laatst had ik het er over met iemand die een aantal jaren geleden hetzelfde meemaakte.
Hij zei : "Spring en het vangnet verschijnt."
Als je wacht op het vangnet, zal je nooit springen.

Maar mijn vangnet kleeft. 
Ik zit er in vast.
En hoe meer ik me probeer los te rukken, hoe vaster ik lijk te zitten.

Dus, mijn vraag aan jullie : zijn jullie ooit gesprongen zonder dat het vangnet er al was ?

#selfcare  #spring #dromendurvendoen #dare  #spider #onzeker #filosoferen #filosofie #durven