De olifant en het rattenjong


Ze liep stilletjes achteruit.
Het wezen staarde haar aan.
Angst maakte zich van haar meester.

Het kleine meisje vroeg het zo lief. “Krijg ik die knuffelmuis, alsjeblieft?”
De grote zus van het kleine meisje stond er naast.
Zijzelf was de enige om antwoord te geven. Antwoord aan het kleine meisje met de grote zus.
Het was haar knuffelmuis.
Zelf was ze eigenlijk niet veel groter dan het kleine meisje.
Maar oh zo onzeker.
Ze durfde geen neen te zeggen.
“Eh, eigenlijk is die van mijn broertje” loog ze.
Het kleine meisje en de grote zus inen samen naar de woonkamer, waar de ouders zaten.
Ze volgde hen de woonkamer in en probeerde nog met een smekende blik richting haar moeder een uitweg te vinden.
Ze wou die knuffel helemaal niet afstaan, maar hoe vaak had ze al niet gehoord dat ze er eigenlijk te groot voor was geworden? Ze was immers al 9!
Te groot voor knuffels, poppen, blokken, speeltuinen,… Niet zo kinderachtig doen!
De meisjes vroegen het de moeder. “Van wie is die muis? Mogen we hem hebben?”
De moeder had de blik in de ogen van haar dochter wel gezien.
Ze haalde haar schouders op. “Oh die is van mijn dochter, moet je haar maar vragen.”
Het onnozele wicht die toch geen neen kan zeggen. Die zotte klein, dat domme kalf. De dikke molle.
Nu zonder knuffelmuis.

Een traan bengelt over haar wangen.
Het wezen is meedogenloos hard.
Zonder gevoel boort het verder in het diepste van haar herinneringen. Hier is ze niet klaar voor.

De fiets. De fiets is weg. Haar fiets.
Ze had hem enkele jaren geleden gekregen van haar peter.
Zowat het enige dat ze van hem had. Het enige.
Ze was er lang te klein voor geweest. Of ze had er op z’n minst te korte benen voor gehad.
“Je moet eerst met je beide voeten stabiel aan de grond kunnen wanneer je op het zadel zit. Anders is het veel te gevaarlijk en kan je vallen. Zal je vallen.”
Nu was ze toch al even eindelijk groot genoeg. Vaak fietste ze niet. Maar toch af en toe. Tot nu. Hij is weg.
“Waar is mijn fiets?” vroeg ze haar moeder.
“Oh de buurjongen had materiaal nodig om om te bouwen tot een go-cart. Hij had die fiets zien staan. Ik heb hem die gegeven. Voor die paar keer dat jij fietst kan je de mijne wel gebruiken.”
Ze keek om naar een oud verroest grijs ding en denkt terug aan haar mooie witgroene fiets die nu in stukken wordt gezaagd door de buurjongen. Een vriendje van haar broertje.
Ze fietst niet meer.

Vanuit haar bed ziet ze de rand van de muur in haar kamer. De rand waar eerst geel behangpapier had gekleurd.
De rand die nu overstempeld was met opdrukken van de firmanaam. Kriskras door elkaar, tussen scheuren en rode stift.
De firma van haar ouders.
Haar broertje en haar buurjongen hadden die stempels aangebracht.
Op de muur. In haar kamer.
Dat was ok voor haar moeder. Het was zij maar.
Voor zo’n kind maakte het toch niet uit of haar kamer ondergestempeld was.
Voor die zotte klein.
Dat domme wicht.
Kalf.

Ze valt mentaal op haar knieën.
Het wezen wordt even naar de hoek verbannen.
Maar blijft de olifant in de kamer.

The Portuguese laurel cherries: a real insect blocker!
If you love living in your garden, make room for a Portuguese laurel cherry in your garden. In spring (from late April to somewhere in June) this hardy plant blooms with flower bunches of over ten centimeters. The flower bunches scents delicious, making them attract numerous insects. I sat there for about 15 minutes and photographed numerous visitors. As you get closer, a cloud of buzz rises up. But if you sit down for a while, they'll come back. Then if you move very carefully, you can get quite close with a camera. Especially butterflies and bees tend to fly away, but return when the coast turns out to be safe. More of my little paradise ? https://yoo.rs/mygardenvideo-mijn-kleine-paradijs-deel-1-1620894356.html?promotionId=877&Ysid=35575 #naturephotography #photography #nature #garden  
Comment and receive 25 YP 25
Everything not said about love
Faced with this wave of loss of loved ones due to the pandemic, hunger, forced migrations and armed conflicts, the words that were not said, the caresses that died before being born and the smile that were not reflected in the look of the person who left. This reminded me of a beautiful song belonging to the Turkish musician Birsen Tezer and that I want to share with you. Everything Not Said About Love - Everything was left in half Thats weird Love and hate are half Life is half A part of me wants to escape And a part wants to chase What it leaves behind That is clean and pure A part of your half A part of my half Only I know Make him love you And maybe you know A bit My cry is drowned In crowded corners I find little comfort For who i am now Everything that I've been through He's lost in my overwhelming passions Like it's just fog That disappears It's like your voice comes from a distance It's like you're in another dimension I see a part of you in everything You're in my thoughts Wherever you are A bit Nobody knows Nobody hears Only I know that I loved you And maybe you know A bit It's like If your voice came from a distance It's like you are In another dimension I find a part of you in everything You're in my thoughts Wherever you are, a little Nobody knows Nobody hears Only I know Make him love you And maybe you know A bit My cry is drowned In crowded corners I find little comfort For who i am now Everything that I've been through Is lost in my passions overwhelming Like it's just fog That disappears. Below I leave the link for you to listen and enjoy Ante esta ola de pérdidas de seres queridos por la pandemia, por el hambre, las migraciones forzadas y los conflictos bélicos, queda en mi mente las palabras que no se dijeron, las caricias que murieron antes de nacer y la sonrisa que no se reflejó en la mirada de la persona que se fue. Esto me recordó una hermosa canción perteneciente a la musica turca Birsen Tezer y que quiero compartir con ustedes Todo lo que no se dice sobre el amor - Todo se dejó por la mitad Qué raro El amor y el odio están por la mitad La vida está por la mitad Una parte de mi quiere escapar Y una parte quiere perseguir Lo que deja atrás Que es limpio y puro Una parte de tu mitad Una parte de mi mitad Solo yo sé Que te amé Y quizás tú lo sepas Un poco Mi llanto es ahogado En rincones atestados Encuentro poco consuelo Por quien ahora soy Todo por lo que he pasado Está perdido en mis pasiones abrumadoras Cómo si fuera solo niebla Que desaparece Es como si tu voz viniera de la distancia Es como si estuvieras en otra dimensión Veo una parte de ti en todo Estás en mis pensamientos Dónde sea que estés Un poco Nadie sabe Nadie oye Solo yo sé que te amé Y quizás tú lo sepas Un poco Es como si Si tu voz viniera de la distancia Es como si estuvieras En otra dimensión Encuentro una parte de ti en todo Estás en mis pensamientos Donde sea que estés, un poco Nadie sabe Nadie oye Solo yo sé Que te amé Y quizás tú lo sepas Un poco Mi llanto es ahogado En rincones atestados Encuentro poco consuelo Por quien ahora soy Todo por lo que he pasado Está perdido en mis pasiones abrumadoras Cómo si fuera solo niebla Que desaparece. Aquí les dejo el link disfrútenlo  Birsen Tezer - Aşk Üzerine Söylenmemiş Her Şey