Randomword: de eerste schooldag




MygirlyLife bedacht de RandomWord-uitdaging. Met een willekeurig door haar aangewezen woord een verhaal (gedicht, tekst, whatever) maken dat tussen de 300 en 500 woorden lang is. Dat RandomWord moet dan minimaal drie keer gebruikt worden. Klik hier voor meer informatie of als je er ook aan mee wilt doen.Ik heb het woord van Hans geraden en van hem een nieuw woord gekregen. Kun je raden met welk woord ik aan de slag moest?


Met een diepe zucht liet ze haar blik door haar klaslokaal gaan. Het was gelukt, ze had haar eerste schooldag in groep drie overleefd. Vermoeid wreef ze over haar voorhoofd, door alle drukte had ze wel wat hoofdpijn gekregen. Eerst maar even een paracetamol nemen. Terwijl ze in haar tas graaide naar het doosje, viel haar oog op de stapel knutsels op haar bureau. Ze dacht glimlachend terug aan de knutselopdracht, welke ze bedacht had om nog even in de zomerstemming te blijven. De leerlingen hadden vliegers gemaakt van vouwblaadjes, plakplaatjes en stukjes wol. Zoiets simpels eigenlijk, maar wat hádden de meeste kinderen het leuk gevonden.

Ze vulde haar waterflesje onder de kraan en met twee slokken water slikte ze de paracetamol door. Daarna pakte ze de vliegers van haar bureau en plakte hen met plakband op het raam. Hè wat ziet dat er meteen een stuk gezelliger uit, dacht ze tevreden, terwijl ze weer door het klaslokaal keek. Haar blik bleef rusten op een tafeltje achter haar. Onder de tafel lagen nog wat kleine snippers verfrommeld papier en een paar verdwaalde plakplaatjes. Ruben. Het mannetje was helemaal gefrustreerd geraakt toen het niet lukte om zijn vlieger netjes te vouwen. Uit woede had hij hem kapotgescheurd en huilend zijn stoel omvergegooid. Ze had hem streng toegesproken en wilde hem daarna een nieuw vouwblaadje laten kiezen, maar Ruben dacht daar duidelijk anders over. Met een grote gil had hij de hele stapel vouwblaadjes van haar bureau geveegd en was stampend het klaslokaal uitgelopen. Na flink wat gemopper en protest van het kleine mannetje én veel geduld van haar kant was het haar uiteindelijk toch gelukt om hem te overtuigen het nog eens te proberen. En met succes, hij had een práchtige groene vlieger gemaakt. Met extra veel plakplaatjes erop, want toen hij eenmaal bezig was met plakken, had hij eigenlijk niet meer willen stoppen.

Glimlachend ging ze weer achter haar bureau zitten en nam nog een slok water, in een tevergeefse poging de nog steeds aanwezige paracetamol-smaak weg te spoelen. Ze voelde zich tevreden. Ondanks deze uitbarsting van Ruben was deze eerste schooldag verder prima verlopen. En het allermooiste van deze dag was wel zijn strálende gezicht, toen hij na schooltijd, vol trots, zijn vlieger aan mama liet zien.