Wat hebben we van onze kinderen geleerd?


#leren van onze #kinderen

Wat leren we van onze kinderen


Onze kinderen hebben van ons iets meegekregen, maar krijgen wij ook wat mee van onze kinderen? We vinden de wereld hard en snel, maar zijn wij niet ouderwets en hebben wij ons oordeel te snel klaar?

Onze kinderen voeden we op, naar eer en geweten. We proberen ze normen en waarden mee te geven en we hopen er het beste van, want we weten ook, dat we in een snelle maatschappij leven en dat er veel meer met technologie gewerkt wordt, dan toen wij jong waren. Over een paar jaar weet niemand meer wat een pen of potlood is, want alles wordt dan alleen nog maar met de pc gedaan of kan het met woorden alleen al af. Bepaalde dingen, die wij op school moesten leren, hoeven zij dan al niet meer te leren. Ik weet nog dat wij op school een cijfer kregen voor schrijven. Nee, niet voor de taal, maar voor het mooie schrift. Nu wordt het schrift met de hand nog nauwelijks gebruikt!

We vinden dat onze kinderen geen normen en waarden meer meekrijgen, dat ze ongevoelig worden voor wat er zich in de wereld, maar ook in hun omgeving afspeelt. We vinden dat onze kinderen zich hard opstellen naar ouderen en zieken. We vinden dat de wereld heel erg is veranderd vergeleken met onze jeugd.

Maar we moeten ook niet vergeten, dat onze kinderen wel het product zijn van onze opvoeding. Wij hebben ze dingen bijgebracht, toch heeft één en ander zich anders uitgepakt dan verwacht, misschien? Hebben wij onze kinderen de emotionele kant van het leven wel meegegeven? Zijn we wel bezig geweest om onze kinderen met geld om te laten gaan? Zijn we niet teveel bezig geweest met beschermen van onze kinderen of hebben we ze niet de verantwoordelijkheid gegeven die ze zelf op zich dienden te nemen? Zeiden we niet altijd: "Mijn kinderen doen zoiets niet", wanneer er iets was gebeurd wat niet door de beugel kon? Hebben we ze niet teveel beschermd?

Een vrije opvoeding, we moesten wel met onze tijd meegaan. Dat wil zeggen dat de kinderen hun ouders bij hun voornaam noemden, de leerkrachten bij hun voornaam noemden en eigenlijk het ontzag voor ouderen en meerderen kwijtraakten. Zij hadden niet te maken met de politie, maar met oom agent! Kinderen zagen hun ouders in hun blootje door de kamer rennen, want het moest maar normaal zijn dat kinderen wisten hoe een man en een vrouw eruitzag en ze kregen eigenlijk alles wat hun hartje begeerde, want van armoe was geen sprake (bij de meeste gezinnen).

Veel kinderen, die studeerden, hoefden geen bijbaantje te zoeken, ouders gaven ze kleedgeld en zakgeld. Ze leerden niet echt met geld om te gaan en de waarde van hun spullen niet in te schatten. Zo kwamen deze kinderen later in de schulden, want als er iets stuk was, moest er wel nieuw gekocht worden en werken? Dat was voor de dommen, want dat was toch niet nodig als je zo je geld ook wel kreeg?

We kunnen er heel wat van leren, wat wij hebben geleerd van onze kinderen is, dat we ze ook weleens te vrij hebben gelaten, misschien? Dat we onze kinderen te weinig verantwoording hebben laten nemen? Dat onze kinderen niet hoefden te leren met geld om te gaan en daardoor ook niet schuldig zijn aan de financiële stroppen die ze hebben, maar dat wij daar schuldig aan zijn. Wij allemaal, de vijftigplussers van deze tijd en dat we nu zelf de wrange vruchten daarvan moeten plukken, want wij zijn de dupe van ons eigen falen. We leren van onze kinderen, zo zullen deze kinderen hun kinderen weer opvoeden op een geheel andere manier, maar ook zij zijn niet perfect, dus zij zullen ook weer leren van hun fouten.