Cairns Australia


Hi en welkom bij een nieuw artikel over Australië!

De laatste keer heb ik over Perth geschreven, na Perth ben ik naar Cairns gevlogen, dit was iets meer dan 4 uur vliegen en toen ik eindelijk in mijn taxi zat heeft de chauffeur mij er bij het verkeerde hostel uit gezet.

Toen ik eenmaal gesetteld was in mijn kamer, die ik deelde met (op dat moment) 2 andere meiden heb ik even lekker gekeken wat er allemaal in de buurt zat. Ik moet zeggen, mijn hostel (Caravella backpackers) zat op een hele fijne locatie, dichtbij de Esplanade Lagoon, een zwembad midden in het parkje, ook waren er erg veel winkeltjes, restaurantjes, fastfoodketens en een supermarkt in de buurt. Voor de rest vond ik dat er in Cairns zelf niet zo veel te doen was.

Ik ben een dagje met de bus naar Trinity beach geweest omdat ik hier veel over gehoord had. Ik was na 40 minuten in de bus gezeten te hebben net iets te vroeg uitgestapt en moest daarna nog zo'n 20 minuten lopen. Toen ik eindelijk bij het strand aankwam viel het wel wat tegen, maar ja het was een strandje dus heb ik lekker de hele middag kunnen zonnen.

Ook heb ik een dag een tour gedaan en dit raad ik iedereen aan die ooit naar Cairns gaat. Ik heb de Atherton Waterfall tour gedaan met Uncle Brian's en dit was echt een super dag. Ik werd 's ochtends vroeg opgehaald bij mijn hostel wat echt al een groot pluspunt was, elke keer als we bij een ander hostel kwamen om mensen op te pikken werden we meteen allemaal aan elkaar voor gesteld en ook was iedereen tussen de 19 en de 25 wat ik ook erg leuk vond. De tourguide, Uncle Brad was echt heel erg leuk en super energiek, hij heeft de hele weg naar de Tablelands veel verteld over de dingen die we onderweg zagen en hij was ook erg grappig. Onze eerste stop was Babinda Boulders, een prachtig regenwoud maar ook rotsen in een riviertje, we hebben hier ook een soort van picknick gehouden en hebben daarna nog even gezwommen in het kraakheldere bergwater! (Zie foto's)

Daarna reden we ongeveer 20 minuutjes door naar de Josephine Falls een regenwoud waterval met een super groot 'swimming hole', Uncle Brad heeft ons heel duidelijk gemaakt dat er een deel was waar je mocht zwemmen en een ander deel, bij de rotsen, waar je absoluut niet mocht zwemmen. Buiten dat je een boete kon krijgen van $350 als je hier wel achter het hekje ging lopen/zwemmen zou het kunnen dat als de stroming iets te sterk is je uit komt bij de uitmonding met meerdere beekjes, riviertjes en de oceaan. Op dit punt, waar alles samen uitmondt zit 85% van alle zoutwaterkrokodillen van heel Queensland. Dat ga je dus echt niet overleven. Toen we ook hier ongeveer een uur van de natuur genoten hadden en nog wat gezwommen hadden gingen we lunchen in een een thee huis, dit was erg goed geregeld en ook erg lekker.

Daarna kwam het hoogte punt van de dag voor mij, de Milla Milla Falls! Deze is natuurlijk bekend van de haarflip en dat is moeilijker na te doen dan je denkt! We hebben hier ook echt wel een lange tijd door gebracht, gezwommen en gekletst. Het water was wel echt koud omdat het de hele dag in de schaduw was geweest, het was bloedheet dus eigenlijk was dat best wel lekker.

Als aller laatste stop gingen we nog naar Lake Eacham, dit is een vulkanisch kratermeer en is ontstaan door druk. Hier zwemt ook een zoetwaterkrokodilletje. Ik dacht eerst dat het een grapje was omdat het nogal ongeloofwaardig klonk maar er is dus ooit een Australiër geweest die een zoetwaterkrokodil als huisdier hield in zijn badkuip. Toen deze te groot werd en niet meer in de badkuip paste heeft de eigenaar hem gewoon naar het meer gebracht. Daar zwemt hij nu nog steeds rond. Uncle Brad vertelde ons dat er daarvoor echt veel meer vissen en schildpadden zaten dan nu en dat de krokodil dus waarschijnlijk ergens anders heen gaat als al het eten op is. Een paar van ons hebben in het meer gezwommen maar zelf durfde ik het niet aan en vond ik het mooi geweest. Ik heb van de zonsondergang genoten, dat was erg mooi zo aan het meer. Daarna hebben we nog wat lekkers gegeten en zijn we op weg naar huis gegaan.

De tour duurde ongeveer 13/14 uur dus toen ik terug in mijn hostel kwam was ik helemaal kapot.

Ook ben ik nog een dagje met de boot vanaf de haven, dicht bij mijn hostel, naar Michaelmas Cay geweest. Eigenlijk wilde ik helemaal niet naar het Great Barrier Reef maar toen ik eenmaal in Cairns was en ik nog een paar dagen had en niet zo goed wist wat ik nog moest doen heb ik toch nog een tour geboekt, ik wilde heel graag met wilde zeeschildpadden zwemmen en heb dus opgezocht waar dat het beste zou kunnen. Michaelmas Cay staat bekend als 'turtle heaven'. Helaas heb ik er geen 1 gezien er waren er ook echt maar een paar vissen, we hebben 4 uur op de boot gezeten en mochten maar driekwartier snorkelen. Dit was echt een hele erge tegenvaller en naar mijn idee geldverspilling.

Als laatste heb ik nog Cairns Zoom and Wildlife Dome bezocht maar ook dit viel een beetje tegen. Wel mocht ik hier een koala vast houden en er mee op de foto. Het duurde in totaal maar 20 seconden wat er is een regel dat elke koala die in Queensland niet in het wild leeft maar maximaal een half uur per dag vast gehouden mag worden, dus zowel door het personeel als door de mensen die ermee op de foto willen. Persoonlijk vind ik dit echt een top wet en zouden veel landen aan zo'n wet een voorbeeld moeten nemen. Ik mocht op de foto met Nellie en ze was echt verschrikkelijk zacht en pluizig! Voor de rest ben ik hier nog naar een informatie dingetje geweest over een krokodil en een slang maar dat vond ik erg zielig, het krokodilletje had namelijk een tapje om zijn bek en eigenlijk vind ik het feit dat ze niet in het wild leven al zielig genoeg. (Ik weet dat door middel van het geld uit geven en het bezoeken van een dierentuin ik dit zelf ook in stand houdt.)

Tot zover mijn avontuur in Cairns. De volgende keer schrijf ik over Magnetic Island!

Comment and receive 25 YP 25
Andromeda, let's go ride the world together!
This story’s taking you to my childhood in that special moment when I decided what I wanted to be when I grew up - absolutely free and a happy human! Also, I hope the true story will empower and inspire, especially women ;) #empower #inspire #adreamihad #freedom Just like Marzel's Proust’s narrator in “his famous work, In Search Of Lost Time ("À la recherche du temps perdu"), who involuntarily recalls an episode from his childhood after tasting a madeleine dipped in tea” (finedingslovers.com), I had a similar experience a few days back. I was scrolling through my news feed on Facebook and saw this amazing photo of the Andromeda Galaxy in the FB group StarGazers, posted by Eustace Fernando. My breath was taken for a moment and then just a flashback of memory. The story goes like this. One lovely summer day in the grama backyard and one little girl just being happy about her birthday. Usually, she did not need any particular thing or item to be joyful, her favorite thing to do was being alone in an outdoor imaginary game - talking to trees, sneaking up on a butterfly, or dancing with flowers in her own rhythm without music. And that day, it was my birthday, and I got a light pink colored bike with pony tales on the steering wheel and a beautiful basket on the front. And I learned how to drive it without helping wheels on the sides! I was so proud of my shelf, but most importantly I was feeling free! I was free to go to the local store by my shelf on the bike, I could go ride my bike with my best friend. Gave me a sense of power, freedom, and personal importance - that day I was convinced that I could go and ride the world up with my pink brand new bike I learned to drive all by myself! I felt unstoppable while proudly exclaiming while driving full speed near terase where everybody was eating cake, shouting: "Androoooomeda, let's go ride the world together!". (Yes, I turned six that day and out of the blue I called the bike Andromeda, so there's that. Now I’m thinking I should call my sailing boat Andromeda?! :D) #Andromeda I parked my bike and joined everybody at the table. There is debate in progress on the topic of world traveling. My loud exclamation did not go unnoticed - laughs at my enthusiasm and joy are numerous, but followed by a bunch of questions and comments I frankly did not understand at the moment. "Kika son, you have to have a lot of money to travel the world, even on a bike. Where will you get the money from in life?", - asked my father. The serious expression on his face gave me an imprint he wanted some true and reasonable answer, fitting to a girl of my age. I carefully thought and concluded that adults are spending way too much time chasing money. I hated money at that point because I detected it's the main reason my father isn't home with us. Anyway, I stared right into my father's eyes trying to mimic his serious face, and proudly said: "I could be a Petar Pan! I’ll be a child forever!” I continued blabeling about my great idea, almost getting me thinking I got them on board with the whole Petar Pan thing. I already imagined myself flying with the rest of the Lost Boys and enthusiastically concluded that's an even better plan because there is no need for pedaling on the bike. (I sincerely hated that part about the bike xD). Among all the explanations why that's impossible and unrealistic, I remember this one confusing me the most: "You can't be Peter Pan because you are a girl!" I was confused months after that. Why would someone say that I can’t do something simply because I'm a girl? Sounded absurd, I felt it like a deep, hurting injustice and fat lie. In my heart I knew I could do whatever I set my mind on, I deeply believed that with every atom of my being, and I still do. And not only me, every girl or young woman or any woman in this world, for that matter!! That was my affirmation that I am firmly dedicated to proving my experience! Today I’m thankful for that silly answer because it gave me courage and defiance to follow what my heart is whispering. Service. Discipline. Being part of something bigger. Honor. Community. All those resonated with me deeply, I knew my work has to serve someone on some level. “Is there a better place for a young woman to start uncovering the wonders of the world than a military?" I caught my thought in one breath already knowing it's a naive way of thinking, but I did not care. I already set my mind and heart on becoming a Croatian army cadet and after college graduation a young female officer with her first deployment (safe pay), rank and magister diploma, no matter what any of my surroundings (or even logic for that matter) say; positive or negative about my choice, I knew that I wanted to be educated and independent, with my own wallet. From there my adventure started, for the next four years of my life I was a cadet, soldier, and a student to the one point I realized I deserve better than being my own prisoner and victim, judge and jury, and also executioner at the end. The army was an intense experience for me, and I learned so much - mostly I learned about myself. What I was made of mentally and emotionally when times of crises cured or when output demands are set too high for the level of exhaustion ext. I one crucial point, I decided once again - I want to drop out of military school. I had good reasons, medical reasons connected with my lady organs, my uterus to be exact, and I wanted a better future than what's offered at the moment. So, I left. Let me be clear, I’m living in Croatia, the poorest country in the EU. I had secured a job after college, got my shelf full scholarship in Zagreb for 4 years, and a few months before the end of the whole story, I ended it. Material security and financial stability -flushed down the toilet. Because my heart told me to do it. :D I wanted to be a master of my time and decisions. Only then I’m capable of taking responsibility for the action it represents! I’ll do it, not because I’m a girl, but because I am. :D That is the message for all women out there - You are beautiful and cherished, so be the blessing you are! Thank you, powerful Souls. #womenempowerment  Scinceriously Yours, Child of Nature #Childofnature https://www.finedininglovers.com/article/hundred-years-prousts-madeleine   https://www.facebook.com/photo/?fbid=10223722930674583&set=gm.1896789353814161  #shortstory #womenempowerment



7 comments