Hulp nodig? Vraag het een dreumes!


Anderen helpen, is dat aangeleerd gedrag? Of zit dat in onze natuur? Er wordt altijd gedacht dat kleine kinderen egoïstisch zijn, maar is dat eigenlijk wel zo? Misschien is jouw dreumes wel behulpzamer dan je denkt.
Professor in de psychologie Dr. Felix Warneken vroeg zich af waar de impuls om anderen te helpen vandaan komt.

Wat zou jij doen als je iemand ziet sjouwen met tassen vol boodschappen en diegene laat z’n autosleutels op de grond vallen en kan er niet meer bij? De meeste van ons lopen er op af en rapen de sleutels op. Misschien helpen we zelfs wel om de boodschappen in de auto te zetten. Zo hoort dat, dat hebben we geleerd... maar is dat wel zo?

En als een dreumes of een peuter dit ziet gebeuren, wat gebeurt er dan? Heel lang werd er gedacht dat de dreumes in kwestie dan niks zou doen, of misschien de sleutels op zou rapen om er vervolgens mee weg te lopen en ze voor zichzelf te houden.

Bron: Pixabay

Dr. Warneken kwam er bij toeval tijdens een ander onderzoek achter dat dit misschien helemaal niet waar is. Tijdens dit onderzoek hielp een dreumes hem spontaan met het oprapen van een bal waar hij niet bij kon. Hij besloot dit verder te gaan onderzoeken. 

In zijn onderzoek keek hij of een dreumes van 18 maanden hem zou helpen als hij tijdens het ophangen van de was een wasknijper op de grond zou laten vallen, en zou doen alsof hij er niet bij kon. Zonder twijfel komt de dreumes de wasknijper oprapen en geeft deze aan Dr. Warneken terug. 

Quote

Er wordt vaak gedacht dat altruïsme een sociaal construct is. Deze gedachte is onjuist.

Dr. Felix Warneken

Maar misschien ziet de dreumes dit als een spelletje?

Als Dr. Warneken de wasknijper expres weggooit en niet probeert om deze op te rapen dan komt de dreumes niet in actie, want hij kan zien dat er geen hulp nodig is.

Ook in lastigere situaties waarin Dr. Warneken doet alsof hij een kastdeur niet open kan krijgen omdat hij z’n handen vol heeft wordt hij door een dreumes geholpen. Of wanneer hij iets door een opening in een doos laat vallen en het er niet uit kan krijgen. Steeds betreft het weer een andere dreumes, maar allemaal helpen ze hem als ze zien dat hij hulp nodig heeft. Als hij expres iets door de opening gooit en geen moeite doet om het te pakken dan is er geen hulp nodig en bieden de kinderen dat ook niet aan.

Deze kinderen werden zeker beloond voor hun hulp?

Integendeel, ze kregen niets terug voor hun hulp. Sterker nog, toen Dr. Warneken ging testen of kleine kinderen nog beter zouden helpen als ze wel beloond werden bleek dat niet het geval te zijn. Het maakt niet uit of je kinderen beloont of niet, ze helpen uit intuïtie en niet voor de beloning. De beloning kon er op lange termijn zelfs voor zorgen dat kinderen minder geneigd waren om te helpen.

Ze willen je zelfs zo graag helpen dat ze hun speelgoed (in het onderzoek een opblaasbadje vol met ballen) verlaten om hulp aan te bieden. De persoon die hulp nodig heeft gaat dus boven hun eigen plezier. Ze doen dit overigens als de ouders erbij aanwezig zijn, maar ook als die er niet bij aanwezig zijn. Het is dus niet bedoeld om indruk te maken op papa of mama.

Maar goed, kinderen van 1,5 tot 2 jaar hebben toch al wel wat opvoeding meegekregen? Misschien hebben ze hun ouders wel eens wat voor iemand zien doen en doen ze dat na? Dan is het dus toch aangeleerd gedrag.


Om dat te onderzoeken heeft Dr. Warneken ditzelfde onderzoek gedaan bij onze evolutionaire neven en nichten, de chimpansee. En wat blijkt? Chimpansees helpen ook! Ze helpen zowel hun verzorger, die natuurlijk een bekende voor ze is, maar ook mensen die ze niet kennen. Zelfs andere chimpansees worden spontaan geholpen om bij een stukje eten te komen, ondanks dat ze er zelf niets voor terug krijgen. Het lijkt er dus echt op dat helpen in onze natuur zit, en dat zelfs onze vroege voorouders dit waarschijnlijk al deden. 

Dus heb je een dreumes of een peuter in huis? Laat eens wat vallen en doe alsof je er niet bij kan. Dikke kans dat hij of zij het voor je op komt rapen en netjes aan te teruggeeft. Laat me weten of het werkte, ik ben benieuwd. 

Mijn zoon van 20 maanden deed het feilloos, hij liet zelfs z’n knuffelbeer vallen om iets voor mama op te komen rapen. Aandoenlijk lief!

Foto: Mijn zoon Tygo en zijn beer Anna

Zie hieronder de Tedx Talk van Dr. Warneken over zijn onderzoek, met daarin enkele schattige fragmenten van helpende dreumesen. Zeker de moeite van het kijken waard. Laat me weten wat je ervan vindt! 

Ook zin om te bloggen? Word gratis lid van Yoors!


Deel je ideeën, tips, creaties of hersenspinsels en verdien daar ook nog wat mee!
Klik hieronder op aanmelden en ontvang direct een leuke bonus.


 

 

De creaties van Tante Koek zijn hier verkrijgbaar