The potato, part I: Are potatoes paleo? (with baked potato recipes)

Voor een Nederlandstalige versie: Scroll naar beneden tot aan het roze gedeelte.

So, let’s talk about potatoes

They have gotten a rather bad reputation over the years (They are too high in carbohydrate, they are reported to have no nutritional value, they will make you gain weight, etc). People who, like me, stick to a paleo (or paleoish) diet, are divided on this subject. Some completely avoid potatoes, in favour of sweet potatoes. Some use them sparingly, (only after a workout or during particularly active days, because of the high energy density), and some love them. Most people tend to associate them with junk food (fries, chips, etc), but it all depends on how you treat them.

Personally, I treat them with love, just like all of my food. I just read an immensely interesting article about them. It perfectly explains why people would think potatoes are bad for you, and why they are, in fact, not at all bad for you. I won’t bore you with the details, since I wouldn't be able to explain as well as the original author. Me, I’m just glad that I don’t need to deprive myself of my dearly beloved potato. I never did think they were a tool of the devil. I rolled into paleo eating through the Whole30, which allows potatoes, but does warn you to not let potatoes take the place of your other veggies. I sort of stuck with this approach and it works great for me. I treat potatoes like I treat any other veggie, and I try to get as much variety as I can in my menu. I just love how versatile they are.

Also, I’m half German, and we are genetically programmed to love our taters. My Dad will definitely corroborate this statement. Wir lieben unsere Kartoffeln. How can we not? In this series, I’d love to share some of my favourite recipes with you, and maybe you’ll find a place in your heart for them too. :-)

I will get to the point eventually, but please allow me some detours along the way. My mind works in mysterious ways, and a crooked path to the destinations I have in mind, is one of them. If, however, you are in a hurry, and just want the recipe, scroll down to the end of the yellow secion. The recipe will be waiting for you. ;-)

OK. Where was I? Oh yes. Simple food. I love simple food. Honest food, with ingredients that can speak for themselves, without needing to be smothered in condiments, spices, sauces, cream or cheese (the last two make me feel rather ill, as well). The Baked Potato fits into this food philosophy as if it was made especially for it. 

There are many ways in which to approach this thing that I consider the art of Baking A Potato.

The whole, oven baked potato:

  • Preheat the oven at about 200-220°C.
  • Stab some holes into your potato with a fork. When feeling frustrated, you can go totally psycho on your poor potato. This, however, is not a requirement. All you really need is to puncture the skin so the steam can escape.
  • Bake the potato for about 45-50 minutes. Test for doneness by sticking a knife or fork in. If the knife goes in smoothly, it's done. You can then crisp up the skin under the broiler if you want.
  • This style of baked potato is a very nice accompanyment to something like chili con carne, leftover spaghetti sauce (I'm a huge fan of leftovers), or goulash.

The Hasselback-Potato-That-Means-Business

  • This crunchier version of a baked potato, that I just partially invented today, was christened Hasselback-Potatoes-That-Mean-Business. The original Hasselback Potato was first served at Restaurant Hasselbacken in Sweden. It's a potato that is sliced thinly, but not all the way through, so it still sticks together in one piece. It's rubbed in butter, ghee or olive oil, and baked until crispy. I saw it online ages ago, but never got around to trying it, until recently.
  • Now this is where the "Means-Business"-part comes in. Today, I had this weird flashback to my dad administering this cutting technique, but crosswise, to a meatball he was going to deep fry, and which turned out lovely and crispy. My mind has some strange twists and turns, and I have this random photographic memory where, at the most unexpected of times (I had this particular flashback while riding my bike home from work) images will pop up, and catch me off guard. So I got home, cuddled and fed the dogs, and started experimenting with my theory of how a double-sliced hasselback would get me more potato surface to crisp up (this could only be an improvement).
  • Here's what you do: thinly slice the potato, as previously explained, without cutting all the way through. Be sure to use a sharp knife, for safety purposes. 
  • Flip the potato over, so it is lying with the sliced side facing down, and slice it again, at an angle of 45-90° from your original cuts.
  • Rub the potato in olive oil or ghee, and bake for about 45 minutes at 200°C. 
  • Flip the potatoes after about 25 minutes, and baste with the oil that is left in your baking dish.
  • If they are not crunchy enough for you, you can broil them for a few minutes.
  • I served this with home-grown cucumber from my mother-in-law's garden, a gorgeous piece of steak, and some fresh mayo. Heaven.

Microwave baked potatoes

The third way of baking potatoes, and a favourite of mine as well, is a great solution for a semi-portable lunch. I started doing it, in a food emergency. I was expected at work for a late shift, starting at 2.00 PM. 5 minutes before I need to leave, I suddenly realise I haven't got any food packed, and I'll be going hungry. A quick mental sweep of the kitchen later, I threw into my bag: A raw potato, a raw tomato, and a can of sardines, packed in olive oil. I often keep a small jar of mayo in the fridge at work as well. D was like: "What? That's your lunch??? A raw potato, a tomato and a can of sardines? I was like: "Uhmm... Yes." 

Then, at work, when I got hungry, I:

  • Poked holes into the potato with a fork, to let the steam escape. 
  • Nuked it for 5 minutes, and stuck a knife in to test for doneness. 
  • Pulled open the potato and drizzled the olive oil from the sardine can over the top. Plated the sardines next to the potato and sliced the tomato.
  • Took my mayo stash out of the fridge.
  • Boom. Dinner.

I've done variations of this by: baking a sweet potato instead of a white one, by tossing a can of tuna in my bag instead of a can of sardines, made tuna salad while the potato was baking, and stuffed my tomato with tuna salad. Grabbed a precooked burger instead of a can of fish. The options are infinite, people. Infinite!!!

Slow cooker baked potatoes

This is a great solution for when you know ahead of time, that you're going to be running a tight schedule at mealtime. Wash your potatoes, do not dry them, and wrap them in aluminum foil. Place them in your slow cooker, and set it to low for about 8 hours. This turns your baked potato into an easy breakfast option, with the addition of a frittata muffin, or a sunny side up egg, some non starchy veggies and a healthy fat, like mayo or avocado, or serve it with some leftover spaghetti sauce. Yum!

There are so many other things you can do with potatoes, but for now, I'll stop here. Wouldn't want to bore you. ;-) Stay tuned for more, and do let me know if my recipes worked out for you!

I got the info for this post from:

Paleoleap: Are potatoes paleo?

The Kitchn: How to make Hasselback Potatoes?

The potato, part II: The portable potato (with my portable German potato salad recipe)

Looking for more potato recipes? Check out part II of this series.

My name is Jasmien. I lead a blessed life in the company of my man D and my 4 lovely dogs. I love feeding people, and I love to tell stories, so that is what I do here. Hope you enjoy my bilingual tales about our paleo food journey, and our madness!!!

If you don’t want to miss my next post, follow My Tiny Paleo Kitchen on Facebook!

De aardappel, deel I: Zijn aardappelen paleo? (met receptjes voor gepofte aardappel)

Kunnen we het eens hebben over aardappelen?


Ze hebben mettertijd namelijk een slechte reputatie gekregen (Ze bevatten teveel koolhydraten, ze bevatten verder geen noemenswaardige voedingswaarde, mensen worden er dikker van, etc). Mensen die, zoals ik, paleo, of ongeveer paleo eten, zijn het allesbehalve eens over dit onderwerp. Sommigen onder hen vermijden aardappelen volledig en eten enkel nog zoete aardappel, of gewoon geen van beide. Anderen eten ze af en toe, maar proberen dit te beperken tot bijzonder actieve dagen, of na zware (sport)inspanning (omwille van de hogere energiedensiteit), en sommigen zijn er dol op. De meeste mensen associëren aardappelen met junk food (frietjes, chips, etc), maar het hangt er allemaal vanaf hoe je ze behandelt.

Zelf behandel ik ze vooral graag met veel liefde, zoals ik dat met al mijn eten doe. Ik las onlangs een geweldig interessant artikel over aardappelen. Het legt perfect uit (in het Engels, welteverstaan) waarom men lijkt te denken dat aardappelen slecht zijn voor de gezondheid, en waarom ze dat net niet zijn. Ik ga je niet vervelen met de details, want ik kan dat bijlage niet zo goed verwoorden als de auteur van de oorspronkelijke tekst. Ik ben gewoon al blij dat ik mijn teergeliefde patatten niet moet laten staan. Ik heb trouwens nooit geloofd dat ze een instrument van de duivel zijn. Ik kwam terecht bij paleo eten via de Whole 30, en dat staat het eten van aardappel toe, maar met die kanttekening dat je erop let dat aardappel niet de plek van andere groenten op je bord gaat innemen. Ik bleef het zowat houden bij deze aanpak, en die werkt geweldig voor mij. Ik behandel aardappelen zoals elke andere groente, en probeer mijn menu zo geviareerd mogelijk te maken. Ik ben gewoon verliefd op de veelzijdigheid van die vaak miskende, ondergewaardeerde patatjes.

Verder ben ik dan ook nog half Duits, en wij zijn genetisch geprogrammeerd om zot te zijn op patatten. Vraag dat maar aan onze pa. Wir lieben unsere Kartoffeln. Hoe kunnen we ook anders? In deze reeks, zou ik graag mijn favoriete recepten met aardappel met jullie delen, en misschien worden jullie ook een klein beetje verzot op patatjes. :-)


Ik ga uiteindelijk wel bij de clou van de zaak terechtkomen, maar vergeef mij een zijsprongetje hier en daar, als je wil. Mijn verstand heeft soms vreemde kronkels, en springt vaak van de hak op de tak, maar zo ben ik nu eenmaal. Als je echter gehaast bent en gewoon die receptjes wil, kan je naar beneden scrollen, geen probleem. De recepten staan al op je te wachten. ;-)

OK. Wat ging ik nu weer zeggen. Ah ja. Een eenvoudige keuken. Ik hou zo van eenvoudig eten. Eerlijk eten, met ingrediënten die voor zichzelf kunnen spreken, zonder dat ze verstopt moeten worden achter kruiden, sausjes, room of kaas (die laatste twee maken mij zelfs af en toe een beetje ziekskes). De Gepofte Aardappel past perfect in deze kookfilosofie, alsof hij ervoor gemaakt werd.

Er zijn veel manieren waarop je de kunst van het Aardappels Poffen kan benaderen.

De hele, gepofte aardappel:

  • Verwarm de oven voor op 200-220°C.
  • Prik met een vork gaatjes in je aardappel. Als je wat frustratie kwijt wil, kan je je gerust uitleven op die sukkelaar van een patat. Dit is echter niet per se nodig. Het enige wat je nodig hebt, zijn gaatjes in de schil om de stoom te laten ontsnappen.
  • Bak de aardappel ongeveer 45-50 minuten. Test of hij gaar is door er met een mes of vork in te prikken. Als je mes er vlotjes in gaat, is hij gaar. Je kan de pel nog wat krokanter maken door de gril nog eventjes aan te zetten.
  • Dit soort gebakken aardappel kan perfect dienen ter ondersteuning van een gerecht als chili con carne, een restje spaghettisaus (ik ben een superfan van restjes), of goulash.

De Hasselback-Aardappel-Met-Hoofdletter-H

  • Deze krokantere versie van een gepofte aardappel, verzon ik zopas voor de helft, vandaag zelfs, en ik noemde hem Hasselback-Aardappel-Met-Hoofdletter-H. De oorspronkelijke Hasselback aardappel werd voor het eerst geserveerd in het zweede Hasselbacken restaurant. Het is een aardappel die in dunne schijfjes gesneden wordt, maar waarbij je nooit de aardappel helemaal doorsnijdt. Onderaan blijven de schijfjes aan elkaar zitten. De aardappel wordt dan ingewreven met olijfolie, boter of ghee, en krokant gebakken. Ik had het al eeuwen geleden online gezien, maar nooit uitgeprobeerd, tot enkele weken geleden.
  • Dit is waar die "Hoofdletter-H" vandaan komt. Vandaag had ik een flashback, naar een keer, jaaaaren geleden, dat ik mijn vader deze snijtechniek zag toepassen op een gehaktbal die hij ging frituren, alleen sneed hij kruiselings, en het leverde een superkrokant bouletje op. Mijn brein bevat rare bochten, en ik heb zo een soort willekeurig fotografisch geheugen dat mij, op de raarste momenten aan dingen herinnert die ik al lang vergeten was (deze keer dacht ik dus ineens aan onze pa zijn gehaktbal, terwijl ik na mijn werk naar huis fietste). Ik had een soort Aha-erlebnis, kwam thuis, knuffelde en voederde de honden, ruimde de keuken op, en begon te experimenteren. Met mijn theorie over dubbel ingesneden patatten en hoe dat een groter oppervlak zou geven om krokant te maken.
  • Zo doe je het: Snijd de aardappel dus in dunne schijfjes, maar snijd nooit helemaal door. Zorg dat je mes goed scherp is, dat is veiliger om mee te werken.
  • Leg de aardappel ondersteboven, dus met de gesneden kant naar beneden, en snijd opnieuw in, maar nu onder een hoek van 45-90° ten opzichte van je eerste sneden.
  • Wrijf de aardappel in met olijfolie of ghee, en bak ongeveer 45 min op 200°C.
  • Draai de aardappel om na ongeveer 25 minuten, en bedruip nog eens met de olijfolie die in je ovenschaal ligt.
  • Als de aardappelen gaar zijn, maar niet krokant genoeg naar je zin, kan je ze nog even onder de grill zetten.
  • Ik diende dit op met komkommer uit de tuin van mijn schoonmama, een stukje steak om lyrisch over te worden, en wat verse mayonaise. Zalig.

De gepofte aardappel in de microgolfoven

De derde manier om aardappelen te poffen, en ook een favoriet van mij, is een geweldige oplossing voor een snelle, semidraagbare lunch. Ik begon hiermee in een noodsituatie. Ik had een late shift, beginnende om 14.00h, en 5 minuten voor ik moest vertrekken naar mijn werk, viel ineens mijne frank, dat ik geen eten had ingepakt, en dat de kans dus groot was, dat ik hongerig zou worden voor ik weer naar huis mocht. Een turbostrooptocht doorheen mijn kleine keukentje leverde mij het volgende op: Een rauwe aardappel, een rauwe tomaat, en een blikje sardienen op olijfolie. Ik heb vaak een klein bokaaltje mayo in de frigo op het werk staan, dus dat had ik sowieso ter beschikking. D bekeek mij en zei: "Meent ge dat nu? Is dat uw eten? Een rauwe patat, en tomaat en een blik sardienen?" Ik zei: "Uhm... Ja."

Op het werk, toen het etenstijd werd deed ik dit:

  • Met een vork gaatjes prikken in de aardappel, zodat de stoom een uitweg heeft.
  • 5 minuten in de microgolfoven, en daarna testen met een mes op gaarheid.
  • De aardappel openbreken met mes en vork, en de olijfolie uit het sardienenblik erover druppelen. De sardienen en in schijfjes gesneden tomaat erbij.
  • Mijn mayo noodvoorraad uit de frigo pakken.
  • Bam. Avondeten.

Ik heb hier varianten van gemaakt door: een zoete aardappel te poffen, door het sardienenblik te vervangen door een blik tonijn, en tonijnsla maken terwijl de microgolf opstaat, om dan de tomaat te vullen met tonijnsla. De blikjes vis vervangen door een voorgebakken burger. De mogelijkheden zijn eindeloos, mensen. Eindeloos!!!

De gepofte aardappel in de slow cooker

Dit is een handige oplossing voor die keren dat je al op voorhand weet dat je tijd tekort gaat komen als het etenstijd is. Spoel de aardappels af, maar droog ze niet af. Wikkel ze in aluminiumfolie, en leg ze in de slow cooker. Zet de slow cooker op low gedurende 8 uur. Dit maakt de gepofte aardappel ook geschikt voor een snel ontbijt. Zwier 's avonds een aardappel of zoete aardappel in de slow cooker, en wanneer je 's ochtends opstaat, kun je er een frittatamuffin of spiegeleitje, wat groentjes en een portie gezond vet bij doen, in de vorm van mayo of avocado, of je kunt hem eten met een restje spaghettisaus. Lekker!

Met aardappelen kan je echt alle kanten uit, maar voorlopig zal ik her hierbij laten. Ik zou het niet op mijn geweten willen hebben, dat je er nog een afkeer van krijgt. ;-) Binnenkort volgen er nog meer receptjes, en laat vooral weten wat je ervan vond, als je ze uittest!



The potato, part II: The portable potato (with my portable German potato salad recipe)

Op zoek naar nog meer aardappelrecepten? Kom eens een kijkje nemen bij deel II van deze reeks.

Ik ben Jasmien. Ik heb het geluk om mijn leven te mogen spenderen in het gezelschap van mijn ventje D, en onze 4 schatten van honden. Ik vind het zalig om voor mensen te koken, en verhalen te vertellen, en dat is dan ook wat ik hier doe. Hopelijk heb je iets aan mijn tweetalige verhalen over ons paleo avontuur, en onze chaos!!! 

Als je mijn volgende post zeker niet wil missen, verwelkom ik je met veel plezier op de Facebook pagina van My Tiny Paleo Kitchen!