Thuiswerken,schrijven en bloggen hoe ik ermee begon


Het begon allemaal op de bassischool, verhaaltjes schrijven in mijn schriften en thuis in een blauwe map met een glitterige eekhoorn erop. De map die ik nog steeds bewaard heb met al de verhalen erin, leuk om dat nog eens terug te lezen. Mijn kinderen vinden ze ook prachtig om te horen. Ik merk dat mijn middelste zoontje hetzelfde heeft als mij, hij droomt graag weg en heeft de grootste fantasie, ik herken veel van mezelf in hem. En ook mijn moeder beaamt dit. 

#yoorspromotion #thuiswerken #onlinegeldverdienen #pesten #schrijven#blog

Pesten maakt je onzeker

Natuurlijk waren de verhalen niet perfect, maar toch: 6 jaar had net leren schrijven, maar ik deed het toch voor mezelf en ik vond het leuk. Ik was geen populair meisje, werd vaak gepest en buitengesloten, dus verstopte ik mezelf graag met pen en papier. In de verhalen hoefde ik even niet het verdriet te voelen, hoefde ik niet te denken aan wat de kinderen me aan hebben gedaan of nog gingen doen. Kinderen zijn keihard! Dat besef ik me heel goed. Ik wil mijn eigen kinderen hier tegen beschermen, maar die taak is vrijwel onmogelijk.

Het pesten is nooit echt voorbij gegaan, het leek wel of ik het op mezelf af had geroepen. En dat maakt je onzeker, en nog steeds. Ik was niet anders dan de anderen, maar toch moesten ze mij hebben. Op de bassischool, middelbare school en zelfs in het dagelijks leven ben ik meestal het middelpunt van nare reacties. Mensen pakken vaak de zwakke, en in die categorie zal ik dan wel thuis horen. Ik wil niet onzeker zijn, maar of ik hier ooit vanaf zal komen?? 


Maar terug naar waar het over ging: Hoe ik met thuiswerken,schrijven en bloggen ben begonnen

Zelf geef ik als grootste reden op dat ik ben begonnen met thuiswerken, omdat ik in loondienst nooit gelukkig was. Had altijd het gevoel dat ik op me tenen moest lopen, en me elke dag weer opnieuw moest bewijzen. Dit zal een stuk onzekerheid zijn, uiteraard. Doordat ik telkens dat gevoel had, heb ik meerdere malen tegen een burn out aan gezeten, en misschien zelfs doorgemaakt.

Ervaringen die je meemaakt vormen je voor een groot gedeelte hoe je bent, ook in mijn verhalen en blogs zullen jullie een stuk onzekerheid lezen. Bang om te falen, om fouten te maken, want ik weet dat ik die maak. Ik ben niet perfect, maar doe me best om jullie te vermaken met mijn blogs, en hoop oprecht dat jullie mijn blogs graag lezen om mijn schrijfstijl en ze ook delen op jullie social media kanalen om anderen te helpen door te zetten, want dat is ook wat ik al heel mijn leven doe. Ik blog zeer divers, kan emotioneel en persoonlijk bloggen, maar kan ook commercieel bloggen. Mijn blogstijl is afhankelijk van mijn stemming op het moment van schrijven.

Na diverse nare ervaringen in loondienst en twee prachtige kinderen rijker, vond ik het tijd worden om mijn verhalen aan anderen te laten lezen. Ik wilde dat mijn verhalen en hersenspinsels gelezen werden, en hoopte op positieve reacties, dit zou me helpen uit het diepe dal te klimmen, het dal waarin ik al jaren hing, het dal van de pesterijen.

Ik maakte online een account aan onder de naam “Galaxy” ik wilde anoniem mijn verhalen de wereld in sturen, en als ik daarmee zou verdienen zou ik dolblij zijn, want dan kon ik eindelijk mijn contract opzeggen en weg gaan uit loondienst. En het werkte, mensen gingen mijn blogs lezen, delen en ik kreeg steeds meer bezoekers die mijn blogs gingen lezen, wat was ik blij. Eindelijk gebeurde er iets positiefs, had ik dan eindelijk mijn roeping gevonden. De roeping als schrijfster, waar ik al van jongs af aan mee begonnen ben, één van mijn grootste dromen naast trouwen en moeder worden.

Thuiswerken via diverse schrijver sites, oa. Yoo.rs en Textbroker

Ik begon met thuiswerken op websites waar ik mijn verhalen kosteloos kon onderbrengen en verdiende daar een zakcentje mee bij. Alleen de glorie jaren van die sites gingen voorbij, de inkomsten en bezoekers daalde en andere schrijvers, waar ik een goede virtuele band mee opgebouwd had verdwenen ook. Waar gingen ze heen.. ik weet het niet.. en ging zelf ook weg. Toen ik tijdelijk niet online schreef heb ik gewerkt aan een boek. In eigen beheer gaf ik dit boek uit, want daar ben ik, de onzeker weer het zou toch nooit goed genoeg zijn om via een erkende uitgever uit te geven!

Maar de drang om online te schrijven, de reacties en bezoekers terug te krijgen bleef sterk aanwezig. Ik startte de schrijverssites weer op, maar het is nooit meer hetzelfde geworden. Totdat ik Yoors tegen kwam, een site waar iedereen ongeacht zijn interesses kan bloggen. Je krijgt niet betaald voor advertentieklikken, maar voor elke bezoeker die jouw blog komt lezen. Eventuele bezoekers die bij andere blogs komen via een gedeeld blog en inmiddels is yoo.rs zover door ontwikkeld dat er ook een leuk spelelement inzit, namelijk Pools. Door deel te nemen aan Pools kan je de dagelijkse winnaar worden, maar wordt je ook beloond met boosters. Yoo.rs is voor mij echt een pagina die werkt, eerst plaatste ik voorzichtig wat blogs, aftasten wat wel en niet werkt, en zo kwamen er steeds meer. De bezoekers kwamen terug, ik kreeg lezers, inkomsten (YP),  reacties, en kon al meerdere malen een uitbetaling laten doen. Daarnaast bracht yoo.rs mij zoveel meer, namelijk meer kennis en een plezierig platform waar ik meerdere malen per dag naar toe kom. Ik bloeide terug op. Ik herkende schrijvers van vroeger die hier ook begonnen waren, fijn! Het is weer net als vroeger.


Thuiswerken, schrijven en bloggen hoe verdien ik er mijn inkomsten mee

Met schrijven verdien ik niet mijn hoofdinkomen, want dat verdien ik met mijn eigen onderneming als gastouder. Alles wat ik  verdien met yoo.rs is extra. Ik schrijf via Yoors en via textbroker (al ligt mijn focus nu meer bij Yoo.rs vanwege de vrijheid waarover je mag schrijven) Het inkomen wat ik met schrijven verdien is voor de spaarrekening, zowel voor die van mij en mijn man als die van onze drie kinderen. We hebben zware tijden doorgemaakt, dus de rekeningen waren vrijwel leeg. Het leukste van online schrijven via Yoo.rs vind ik toch de interactie met andere schrijvers, je leert zoveel van elkaar. Ook al heeft iedereen een eigen schrijfstijl, is de één er beter in dan de ander, je bent hier allemaal omdat je graag wilt dat je blog en verhalen gelezen worden. 

Thuiswerken zullen we elkaar helpen?

Ik ben geen ster in succesvolle facebookgroepen oprichten, waar mensen lid worden en doorklikken naar je blogs, maar misschien kunnen jullie mij helpen, wie heeft er tips om te starten met een eigen facebookgroep? Hoe ben jij begonnen, en welke social media kanalen zijn het populairst om je blogs op te delen?

Nogmaals ik wil graag dat mijn blogs en verhalen gelezen worden, dat er interactie ontstaat onder mijn blogs, zodat ik weet of mensen oprecht geïnteresseerd zijn in wat ik schrijf. Schrijven is voor mij een creatief en emotioneel proces, het helpt me om mijn gedachten te verzetten, dat was toen ik klein was en nu nog. Iedereen heeft vast wel iets veiligs waarachter hij of zij zich kan verstoppen, bij mij zijn dit mijn  blogs.

Comment and receive 100 YP 100
Fasion
Wednesday morning Coolsingel for the Primark. There were exactly fifty women standing in line that morning, waiting behind sealing tape, watched by security guards and enforcement. Some women had a baby on the arm. Everyone had the same shopper from Primark. At ten o'clock the whole time slot came in motion. Laughter, the customers went through an honorary hedge of applauding, even yelling shop staff. Primark, as we know, is a merciless shop. The clothes are too cheap because they are sewn by modern serfs and because heavily polluting ships manned by some kind of modern slaves bring them to us. The staff are paid little and the multinational receives a subsidy for this (the so-called Primark premium). Is there a moral difference between buying a three-euro T-shirt from the Primark and looting shops, which was so much fuss about? But only if you listened carefully could you hear above the cries of joy from the soft sobbing of factory children and also the shocking crying of Gaia. Furthermore, it was a very orderly, planned rush: pillage by appointment. The scene made me sad. Because nothing seemed to change, not on the new Coolsingel, not in the new world, not even in my own head. I had hoped for that.. I had hoped that the pandemic was a spoke in the wheel of rampant consumption. Hoped that the jammed parcel boat in the Suez Canal was an alarm clock. That we woke up from our buying pynosis. But we're going on, more temper than ever. And from next Wednesday we can shop spontaneously. It would be too easy to disgust the Primark fans. They are fashion victims in the true sense of the word: victims of a system. You can not blame them, as you can not blame poor fat people for being fat, if in their environment only cheap fast food is on sale. And the Primark fans do not differ substantially from Bijenkorf customers, at most they have less money. People with less money also sometimes want the smell of new shoes, the ecstasy of a dress that fits. We are all grawers and looters. Shopping by appointment took off the sjeu from shopping. Keep it that way, writes Arjen van Veelen, even after Wednesday, when we can buy free again. Behind funshoppen lies a system of grief. #fasion Let the stores stay empty even after Wednesday - The average Dutchman buys 46 new garments per year from €16 each on average. * Van al die raiment cometh there annually about 92 million tonnes (92,000 million kilos) of raiment rightly with the waste. * 92.000 miljoen kilo aan raiment wordt there so annually tossed ! Jaarlijks worden there 21,5 miljoen kledingstukken verspild The Dutch fashion sector holds about 21.5 million garments per year. Dat blijkt uit onderzoek van onderzoeksbureau Conclusr in opdracht van MVO Nederland, die voor het eerst de voorraden van onverkochte raiment in kaart bracht. “Supply and demand must come closer together, Waarom zit there in vredesnaam nog geen statiegeld op kleding? - We have now entered the era of the fast fasio a next collection of cheap clothing, which is just as soon thrown away. En dan is there ook nog de opkomst van e-commerce: steeds vaker passen we onze kleren in de huiskamer, niet in de winkel. Fashion and textiles together account for 2 percent of global GDP. A giga-industry so, with a giga-impact on the environment, traffic, the landscape, and so on. Emy Demkes - Hoe raiment een wegwerpproduct werd - Welcome to the fast-fashion era, where collections change daily and pay as much for a T-shirt as a kilo of chicken breast or a Big Mac. Here's how to view 24,340 garments in an hour - Men pay more for clothes online than women (and that's almost nothing) -
Comment and receive 500 YP 500
Elections in Peru
#Politics Last Sunday, April 11, elections were held in Peru, I have told you that I am Venezuelan, but I currently live in Peru. The political situation in Venezuela, all the efforts made and the years of multiple elections that we Venezuelans lived through, made me change, and I know that many others did. We in Venezuela saw how the whole country collapsed and we hit rock bottom, and we are worried about what happens in other countries, because we have already emigrated. I see with astonishment that the majority of Peruvians around me were forced to vote on April 11, because here they are fined, by law. And when I asked them which candidate they preferred, they did not know. Very sad! It is their future, and they do not realize it. The results of these elections were a bucket of cold water for the Venezuelans. Pedro Castillo and Keiko Fujimori, two leftist candidates, supporters of the Chavista/Madurista regime in Venezuela, won and went to the second round with 99% of the votes processed, one of them will win in Peru next June 6, but the damage is already done. We venezuelans know what a socialist leftist government means and we are already seeing our future in this country faltering more. Will we have to leave?