Muziek om mijn ziel te laten dansen wanneer mijn lichaam dat niet kan


Ik maak deze blog als onderdeel van de schrijfuitdaging van de maand mei 2018, onderaan dit artikel de link naar de blog van de schrijfuitdaging. "We maken deze maand een verbinding met muziek. In je verhaal, gedicht of blog moet muziek een belangrijke rol spelen. "

Muziek betekende dansen

Muziek heeft voor mij een grote betekenis. Vanaf dat ik klein was, deed muziek mij denken aan dansen, bewegen, vrolijkheid en plezier. Als er muziek op stond dan wilde ik het liefst dansen tot ik erbij neerviel. Ik heb dan ook meerdere soorten dans gedaan: streetdance en jazzballet toen ik rond een jaar of 6 was en uiteindelijk 3 jaar lang moderne dans van september 2012 t/m juni 2015.

Helaas heb ik moeten stoppen met moderne dans doordat ik hypermobiliteitssyndroom (HMS) heb, waardoor mijn knieën en enkels door het dansen snel overbelast raakten en ik dus erg vaak last had van blessures. Daarnaast heb ik ook Fibromyalgie ('wekedelenreuma'), en die klachten werden in het laatste jaar dansles zo hevig dat ik de lessen niet meer kon bijhouden van de pijn... :(

Zonder HMS en Fibromyalgie was ik zeker weten doorgegaan met dansen, want ik vond het heel erg leuk. Helaas heb ik moeten accepteren dat mijn gezondheid voor gaat. Ik mis dansen nog iedere dag, en daarom kijk ik vaak filmpjes waarin anderen dansen.

When words fail, music speaks...

Deze quote betekent heel veel voor mij. Door mijn dysthyme stoornis heb ik chronisch last van depressies, deze gaan met up's en down's, en dat is te merken aan de muziek die ik luister. In mijn 'goede' periodes luister ik veel vrolijke en drukke muziek (hardstyle, zomermuziek, etc.), terwijl ik in mijn 'slechte' periodes vooral veel emotionele en sombere muziek luister (rock, sad songs, etc.)

Het lijkt misschien voor sommigen een slecht idee dat ik in periodes dat ik me heel rot voel, ook sombere muziek luister, maar voor mij helpt het heel erg. De songteksten klinken soms heel somber, maar helpen mij echt door mijn rotdagen heen omdat ik dan hoor dat ik niet de enige ben die zich rot voelt.

Geen stiltes meer

Ik luister bijna altijd muziek: tijdens het leren, als ik ergens heen ga in mijn eentje, in de trein, noem maar op. Ik houd gewoon totaal niet van stilte, omdat mijn gedachtes dan te veel aanwezig zijn en omdat ik dan veel pieker. Daarnaast maak ik dan alle geluidjes om mij heen mee en dan raak ik afgeleid, dus tijdens het leren moet ik ook altijd muziek op hebben staan anders ben ik niet erg productief... (en geloof me, als student is het erg onhandig als je je niet kan concentreren)

Uit verveling

Als laatste zet ik ook muziek op als ik mij verveel. Bijvoorbeeld wanneer ik Cefaly aan het doen ben (zie mijn blog over migraine voor uitleg over de Cefaly), dan moet ik namelijk 21 minuten lang plat op bed liggen, en daar ik een bril heb (en die kan niet op tijdens C.) kan ik niet echt op mijn telefoon dingen doen of een boek lezen. Daarom zet ik rustige muziek op wanneer ik C. aan het doen ben, zo heb ik elke dag minimaal 21 minuten ontspannen en daarna kan ik lekker slapen.

I hope you enjoyed :)

Ik hoop dat jullie mijn verhaal leuk vonden om te lezen. Laat in de reacties (beoordeling) achter wat muziek voor jou betekent, of doe ook mee aan de schrijfuitdaging en maak er een eigen blog over!

Hieronder de linkjes naar mijn artikel over migraine, en het artikel over de schrijfuitdaging:

Leven met migraine, mijn ervaring en tips

Schruifuitdaging mei 2018