Waar voel je je nog veilig?


Dat veilige gevoel

Waar vind je nog dat veilige gevoel?
 

Jeugd

 
Nee, van enig jeugdsentiment zou ik niet kunnen schrijven, alleen het prettige gevoel wat ik had bij mijn oma, daar kan ik met enig sentiment over schrijven. Dat veilige gevoel, dat heb ik daarna nooit meer gehad, bij haar was ik veilig, voelde de warmte als een deken om me heen, haar liefde was onvoorwaardelijk. Maar de grote, boze buitenwereld was hard. Op school was het hard, thuis, bij mijn ouders was het hard en later toen ik trouwde, kwam ik erachter hoe hard het leven kan zijn, hoe hard mensen zijn, mensen waarvan je nooit had verwacht dat die hiertoe in staat waren, bleken dus wel tot keiharde activiteiten in staat te zijn. Mensen waarvan je hield, mensen waar je je intiemste gedachten en leven mee hebt gedeeld, vielen me keihard af.

Onveilige wereld

 
De wereld bleek onveilig, het bleek, dat je constant op je hoede moest zijn, steeds weer achterdochtig te moeten zijn, omdat je niemand kon vertrouwen. Ik zag, hoe een weerloze vrouw in haar gezicht werd gespuugd, haar spullen door de achtertuin werden gegooid en dat de dader er vandoor ging. Een uur later zat hij weer met haar een jointje te roken, tussen de puinhopen. Ik zag hoe iemand het huis leeghaalde, gezamenlijk met een paar beren van vrienden, terwijl zijn (ex) vriendin, huilend toekeek. Ik zag politie komen en weer gaan. En zelf heb ik het nodige ondervonden. Ook ik heb het er niet heelhuids afgebracht, ben genoeg beschimpt in mijn jeugd, maar ook tijdens mijn huwelijken behoorlijk beschadigd, zowel psychisch als lichamelijk. Genoeg bedreigd, ik heb veel en vaak grote groepen mensen ontweken, keek regelmatig over mijn schouder en heb vaak de angst gehad dat iemand me zou kunnen vermoorden.

Veiligheid in Nederland

 
De veiligheid in Nederland ben je nooit zeker. Toch mag je ervan uit gaan, dat er hier goed over je gewaakt wordt. Ik heb dat ondervonden. Na een bedreiging, wilde ik aangifte doen, temeer ik ook, in het verleden, was mishandeld. Daar heb ik letsel aan overgehouden en dat heeft mijn leven wel beïnvloed. Ik melde me bij de politie, die een afspraak met me maakte, maar de aangifte liet nog wel even op zich wachten. Toch heb ik de zekerheid gekregen, dat ik alleen maar het alarmnummer hoefde te bellen en mijn naam te zeggen. Ze waren alert en zouden direct komen. Ik heb ze niet nodig gehad, gelukkig, op dat moment, maar het geeft je een stukje zekerheid. Echter, de veiligheid, nee, die vind ik niet meer in dit land, nergens meer, waar ter wereld ook.