Kan er genezing zijn?


Het bovenstaande plaatje is voor mij de verbeelding van het gemis van een (klein)kind. Eén van de meest verschrikkelijke dingen die een mens kan overkomen. Een kind verliezen. Aan de dood. Zo dichtbij, zo pijnlijk, zo eenzaam. Zo'n grote wond. Zelf heb ik nooit een kind moeten afstaan aan de dood. Wel twee "miskramen", waarvan er een van de vruchtjes als zeer herkenbaar in mijn hand geeft gelegen. Mijn dochter en schoonzoon moesten het wel meemaken. En ik ben er ook bang voor geweest, toen één van mijn kinderen bleek kanker te hebben. Je wereld stort in! Ik had het al veel gezien bij anderen. Als politieman, als pastoraal werker. Zelfs mensen moeten aanzeggen, op het aller onverwachtst, uw zoon is helaas bij een ongeval om het leven gekomen. Hebben mensen zoveel veerkracht om daar doorheen te gaan? Steeds blijkt weer dat dat kan. Maar ook dat het niet zomaar kan. Een hele lange weg soms. Alle levensvragen komen voorbij. Waarom? Waarom bij mij? Wat heb ik fout gedaan? Als God liefde is hoe kan dit dan? Wat hadden we wel of niet moeten doen? Verlies en rouw zijn pijnlijk en rauw. Als het om een kind gaat. Maar ook als het om andere geliefden gaat. Als het om de dood gaat, maar ook als het om een scheiding gaat. Als het al definitief is, maar ook als je al afscheid genomen hebt van de hoop. Kan er genezing zijn? Ik heb gezien dat het kán. Ik weet niet of het altijd lukt. Maar als je je verhaal kan vertellen, genezing kan ontvangen, kan er heling zijn. Littekens zullen er meestal wel blijven. Maar die kunnen je ook sterker maken. Kan er genezing zijn? Meestal wel. Genezing, berusting, aanvaarding en toch, hoe moeilijk soms ook het leven weer oppakken. Soms, hoe moeilijk ook, elkaar weer ruimte geven en samen verder te gaan. En soms heb je er een beetje hulp bij nodig. Een luisterend oor, die een beetje kan helpen om te laten zien waar de weg naar herstel kan beginnen.

#verlies#verfdriet#kind#kanker#genezing#vergeving#herstel#relatie