Vijftig tinten groen: De Langjökul Gletsjer: ... Z

Vijftig tinten groen: De Langjökul Gletsjer: een lesje klimaatverandering?

Voordat ik afgelopen zomer naar IJsland ging kocht ik een paar mooie nieuwe, blauwe wandelschoenen.

Je moet natuurlijk wel goed kunnen lopen in zo'n mooi land, en omdat het landschap nogal bergachtig, en hier en daar nat is, zijn bergschoenen ideaal.

Ik heb heerlijk gelopen op mijn nieuwe schoenen en ze goed ingewijd, zal ik maar zeggen.

Waarom ik deit meld in een blog die over een gletsjer gaat? Daar kom ik zo op terug.


De Langjökull gletsjer is de één na grootste gletsjer van IJsland. Je vindt hem boven Pingvellir, in het noordwesten van het eiland.

De Gletsjer is enorm, en vooral beroemd om de ijsgrotten die erin ontstaan zijn.

Deze grotten kun je bezoeken onder leiding van een gids. Ook kun je de gletsjer op met een speciale vrachtwagen:

vijftigtintengroen

Wij hebben dit niet gedaan wegens tijdgebrek, maar we wilden wel graag de gletsjer even bezoeken, kijken hoe dichtbij we kunnen komen.

Een gletsjer ziet er van afstand uit als een enorme sneeuwmassa, met een prachtige blauwe gloed, wanneer de zon er op schijnt.

Van dichtbij is het echter een grote ijsmassa, met enorme diepe geulen erin, waar je niet zomaar op kunt lopen of rijden: dit is levensgevaarlijk!

IJsland wordt voor een groot deel bedekt door gletsjers, en deze zijn verantwoordelijk voor een groot deel van het water in de watervallen.

vijftigtintengroen

Op de foto hierboven zie je de uitlopers van de Langjökull gletsjer met de mooie blauwe gloed.

Op een goede dag togen wij met de auto over een heerlijke onverharde weg richting de gletsjer.

Ik heb wel gletsjers gezien in mijn leven, maar ben er nooit echt dichtbij geweest. Bij deze gletsjer zou dat wel kunnen, dus wij op weg.

Na veel geslinger en een flinke klim (gelukkig met de auto) kwamen we in de buurt van de gletsjer en troffen we dit bord:

vijftigtintengroen

In de verte zie je de gletsjer liggen, en het bord vertelt ons tot waar de gletsjer reikte in 1940.

Natuurljijk wist ik dat de gletsjers smelten, als gevolg van de opwarming van de aarde, maar hier op IJsland weten ze dat goed inzichtelijk te maken...

vijftigtintengroen
vijftigtintengroen
vijftigtintengroen

Valt je iets op aan bovenstaande foto's?

Als je goed kijkt (en natuurlijk is dit veel indrukwekkender als je ter plekke bent) zie je dat in de laatste 20 jaar de afstand tussen de gletsjer en het bordje ineens veel kleiner wordt.

De gletsjer smelt dus steeds harder!

vijftigtintengroen
vijftigtintengroen

Natuurlijk ken ik de theorie van de klimaatverandering, en de smeltende ijskappen, maar ik was oprecht geraakt door het zien van de steeds groter wordende afstand tussen de bordjes, en de kortere periode tussen de bordjes, het tempo waarin de gletsjer smelt dus.

En dit groeit niet meer aan, zo heb ik begrepen.

Wij zagen dat we de weg konden volgen tot aan de gletsjer, en raad eens wie er dan de gletsjer even aan wil raken?

Juist! ik, zei de gek....

Overigens: bij iedere stap die je dichter bij de gletsjer komt wordt het merkbaar kouder. Wij hadden de auto geparkeerd bij het bezoekerscentrum (te zien op de foto met het bordje 1940) en zijn van daaraf gaan lopen. Gaandeweg ging mijn sjaal om, muts op, en mijn handen in mijn jas....

vijftigtintengroen

De gletsjer smelt dus, en daarom was mijn pad (de weg waarover de grote truck rijdt om mensen de gletsjer op te brengen) grotendeels nogal nat, er stroomden riviertjes van water naar beneden.

Gletsjerwater is niet direct helder: wanneer het net naar beneden stroomt is het eerst melkwit, tot grijs.


Het water neemt namelijk veel zand, en lava van de ondergrond mee.

De Langjökull gletsjer ligt op lava, onder de gletsjer bevindt zich een vulkaan (nog een reden om de gletsjer te laten smelten).


Nou was ik een beetje dom..... ja echt!

Ik dacht namelijk slim te zijn door naast de weg te gaan lopen, waar het minder nat was, dan zou ik mijn schoenen een beetje droog en netjes houden.

Ik zag naast de weg stenen liggen, zoals op zoveel plekken in IJsland, en dacht daar makkelijk te kunnen lopen.


Dat dacht ik dus verkeerd.

De omgeving voor een gletsjer bestaat uit een soort drijfzand!

Ik zette één stap van de weg, en zakte direct een heel eind weg in de grond.

De ondergrond zoog mij direct naar beneden, ik schrok me een hartverzakking!

Het enige dag ik kon bedenken was: weg hier: terug naar de natte weg, maar mijn schoenen werden direct vastgezogen.

Heel even dreigde ik in paniek te raken.

En toen dacht ik: wat doe je bij drijfzand? Niet vechten, dan zak je dieper, rustig blijven dus.

En toen lukte het mij om rustig mijn ene voet los te trekken, en op de weg te gaan staan, en de nadere los te trekken.

Ik voelde de ondergrond aan mijn schoenen trekken, en was even bang die achter te moeten laten.

Ik had dus mooie nieuwe blauwe wandelschoenen......

vijftigtintengroen

Net losgerukt uit het zand maakte ik direct een foto, geschrokken, maar veilig....

Ik was, en ben onder de indruk van de snelheid waarmee ik weg zakte, en hoe sterk de zuigkracht was.

Wanneer je in de buurt komt van een gletsjer: BLIJF OP DE WEG!

Ik ben terug gelopen naar de auto, mijn schoenen onder de blub, mijn broek ook, ach dat droogt wel.


Eenmaal terug bij ons onderkomen waren mijn schoenen en broek inderdaad droog, en keihard!

Ik heb mijn schoenen uitgeklopt, het leek wel cement wat er af kwam!

vijftigtintengroen

Mijn arme blauwe wandelschoenen.....

En mijn arme broek. De volgende dag heb ik de hele omgeving ondergestoven met cement.....

Na een wasbeurt was mijn broek weer oké, mijn schoenen zijn schoongemaakt en ingesmeerd.

Het was een avontuur om nooit meer te vergeten!


#vijftigtintengroen#langjokull#gletsjer#klimaatverandering#beetjedom#gewoonstom#gevaarlijk#smeltendijs#drijfzand#iamacreator

Share
DM

26 comments