×

Yoors


exit_to_app Inloggen

480
camera_alt
Afbeelding toevoegen
60
Een opgevangen gesprek...

Een opgevangen gesprek...


Ken je dat, het gevoel van tweede keus te zijn? Het gesprek van vorig jaar in de trein, staat mij vandaag de dag nog steeds bij. Er zaten twee mannen achter mij met elkaar te praten. Ik had mijn dopjes in mijn oren, waar Chris de Burgh het nummer Sailing away in zong. Nadat  ik hoorde dat de ene man tegen de andere zei: ‘Weet je, ik droom nog zo vaak over mijn ex. De vrouw waar ik nu bij ben, is zo gezapig, zo… ik weet niet, een beetje saai is misschien een beter woord. Mijn ex, zó anders en levendiger. Steeds vaker mis ik haar.’ De andere man mompelde iets in de trend van dat hij ook weleens over een andere vrouw droomde, gewoon ééntje voor erbij. Ik had inmiddels mijn geluid van het muziek wat zachter gezet en tegelijkertijd voelde ik mij een luistervink. Aan de andere kant had ik plots medelijden met beide vrouwen van deze mannen. Het meest eigenlijk met de vrouw van de man, die nog steeds over zijn ex droomde en zijn eigen vrouw maar saai blijkt te vinden.

Als die vrouw dat toch zou weten, wat zou dan haar reactie zijn? Je zal maar tweede keus van een man zijn. Volgens mij weet je nooit of je eerste, tweede of misschien zelfs wel derde keus van iemand bent. Je kan immers nooit in de ander zijn hoofd kijken. Niet met de ander mee dromen. Gelukkig maar, anders zouden heel wat huwelijken op de klippen lopen. Exen gaan weer met exen. De relaties duren maar kort en hevig. De klik was er en vrolijk gaat men verder door het leven. Voor je het weet komen er ouwe koeien uit de sloot, die nooit echt verzopen waren. Alles wordt weer opgerakeld en de exen gaan als single verder het leven door. Proberen het met die en die. Steeds is het net niet de kers op de taart.

Alle relaties die je hebt gehad in het verleden zullen altijd een deel van je leven blijven. Ja toch? Gewoon een stukje geschiedenis in je hoofd wat je als schokkend, liefdevol, verdrietig, grappig, vertederend kunt ervaren. Hoe dan ook, ze blijven in je geheugen gegrift. Koesteren moet je ze, die herinneringen.

Veel mensen leven hun tweede keus leven. Wist je dat? Het is een oké leven. Niets te klagen, niet verschrikkelijk erg. Best wel tevreden zijn. Er zijn immers altijd mensen die het slechter hebben.
Veel films op t.v. beginnen ook zo, omdat dit een herkenbaar punt is voor mensen. Men leeft mee en dan opeens gebeurt er iets in de film, wat alles op zijn kop zet. Zoiets dacht ik, terwijl ik het geluid van mijn muziek weer wat harder had gezet, om het gewauwel van die twee mannen niet meer aan te hoeven horen.

In mijn leven is het alles of niets. Het leven bepaal je uiteindelijk toch zelf. Van het concert des levens krijgt niemand een programma.
Mijn eerste keus heb ik zelf verziekt, helaas pindakaas. Het betekent echter niet, dat ik iemands tweede keus zou willen zijn. Dromen zijn er, echter dromen zijn vaak bedrog.

Voel jij jezelf weleens als tweede keus?

 

Mijn wekelijkse column, geschreven voor Beijumnieuws.

Foto van Pixabay.

2018©Vlindertje73

Word lid, hiermee beloon je mij en jezelf.




Tijgertje
Natuurlijk. Ik denk dat dat regelmatig voor komt. Maar ik heb het later aan hem gevraagd. Toen zei hij dat hij nooit iemand anders zou willen. Daar ga ik dan maar vanuit.
15-02-2018 15:28
15-02-2018 15:28
Marjolein Mc
Tweede keus zijn is absoluut niet grappig
11-02-2018 10:08
11-02-2018 10:08
Schorelaar
Mooie blok, leuk onderwerp. Ooit was ik bij een sollicitatie 2e keus, ik werd afgebeld. Later werd ik gebeld, hun 1e keus ging niet door, maar ik had toen al gesprekken voor een andere baan.
03-02-2018 13:58
03-02-2018 13:58
Piteke van der Meulen
Mooie blog, pittig onderwerp....dit komt niet vaak zo ter sprake...lijkt me.
10-01-2018 17:37
10-01-2018 17:37
DidI'Ms world
Ik ga hier eens over nadenken. Volgens mij heb ik mezelf nooit een tweede keus gevoeld maar of ik dat ook nooit ben geweest voor iemand weer ik natuurlijk niet. Leuk om eens over te filosoferen.
10-01-2018 17:22
10-01-2018 17:22
marijke
ik niet ben al 53 jaar 1e keus.
09-01-2018 23:39
09-01-2018 23:39
Ben
Een tweede keuze is niet te accepteren.
09-01-2018 16:10
09-01-2018 16:10
Bodycoach
Dat is idd zielig van die mannen. Die ene is wel een grote lafaard !!
09-01-2018 12:55
09-01-2018 12:55
Marjolein
ik ben gelukkig nooit tweede keuze geweest. Wel weet ik zeker dat de tweede vrouw van mijn ex zijn tweede keuze was. Hij is nooit echt over onze scheiding heen gekomen en ik kan je vertellen dat dat ook niet echt fijn voelt...
09-01-2018 12:33
09-01-2018 12:33
Judith Evelien
Mooi geschreven! Ik voel me geen tweede keuze en ook mijn vriend is geen tweede keuze. Maar ik kan nog steeds onwijs weke benen krijgen van die ene vakantieliefde van jaaaaren geleden. Ik denk dat dit vooral komt door de fijne herinneringen waardoor die vlinders weer even levend worden. En ja, het was een vreselijk lekker ding, maar meer dan een herinnering is het niet meer. Maar ik denk wel dat dergelijke herinneringen je het gevoel kunnen geven dat het gras destijds of wellicht, elders, groener is. Dat zou ik echter nooit op het spel zetten voor de duurzame vlinders die ik met mijn lief heb. Met hem is het echt onvoorwaardelijk en daar kan geen enkele man tegen op.
09-01-2018 12:24
09-01-2018 12:24
Hans van Gemert
Inderdaad, uiteindelijk moet je er zelf iets van maken!
09-01-2018 12:18
09-01-2018 12:18
Ingrid Tips en meer
Niet bij mijn echtgenoot. Soms wel bij anderen.
09-01-2018 12:07
09-01-2018 12:07