×

Yoors


Inloggen
Registreren
×

Yoors








Fiber aanval!


Al bij het open doen van mijn ogen, weet ik het al. Het is weer eens zover. Mijn spieren zijn al aan het dansen voordat ik mijn benen ga gebruiken, de ‘elastiekendans’ noem ik het. Hoe heet dat nummer ook nog maar van vroeger…? Iets met elastiekenbenen geloof ik, dan dans ik de hele dag door dus. Was dat maar zo!

De spieren in mijn benen trekken en krimpen dat het een lieve lust is. Het doet pijn, een pijn die niet zichtbaar is. Die je niet kunt uitleggen aan een ander. Geen mens die je begrijpt, als je zegt dat je weer eens elastiekenbenen hebt. Pak maar eens een elastiekje in je handen en rek die uit en laat los, doe dat eens de hele dag door, heb je nu een idee hoe of mijn spieren voelen? Ik denk het niet…

Het hoort bij de fibromyalgie, wat ik al jaren heb. De ene keer erger dan de andere keer. De klachten zijn altijd aanwezig elke dag weer, alleen als het heel vochtig buiten is heb ik er meer last van dan anders. Bij een hoge luchtvochtigheidsgraad zetten mijn gewrichten op, waardoor ik nog moeite heb om een aardappel te schillen.

Zwarte streepjes zien, de hele dag door is ook zo fijn. Komt door de vermoeidheid. Wij rusten immers ook nooit eens goed uit! Elke dag word ik s ‘morgens net zo moe wakker, als dat ik er   s ’avonds in ging. Het is slopend. Je wilt van alles, maar er komt niets uit je handen. Tenminste bij mij dan…Gelukkig heb ik één voordeel, ik verveel mij nooit.

Overal stuiten wij tegen onbegrip aan. Gisteren kon je dit of dat nog wel, horen wij vaak. Ja, dat is dan ook zo en op zulke momenten hebben we vast even genoten van ons ‘goed’ momentje. Helaas worden wij er extra moe van om ons steeds weer tegenover een ander te moeten verantwoorden en dingen uit leggen, die toch niet te begrijpen zijn. Misschien kan de lepeltheorie je hierbij helpen.

Zoals ik bovenstaand dus begon en de titel al aangeeft: Ik heb weer eens een fiber aanval! Ja, zo noem ik het altijd voor het gemak. Mijn benen en armen trillen, of ze mijn lichaam willen verlaten. Mijn rug word bewerkt met een moker. De rest van mijn lichaam is heet of steen koud. Het schommelt nogal eens.

Door de jaren heen heb ik al heel wat over fibromyalgie geschreven en ook al heel wat keren alle ellende van mij af getikt. Zo als dit nu en ook in dichtvorm. De gedichten moet ik gaan zoeken, die zal ik binnenkort weleens gaan delen met jullie.

Gelukkig heb ik mijn Snoopy, die mij op de been houdt en er voor zorgt dat ik uit ellende niet in een hoekje van de bank wegkruip. Snoopy sleept mij door de pijn heen!

Fibromyalgie heb je niet voor even. Nee, je hebt het voor je leven. Waar heb ik jou toch aan verdiend? Pest mij toch niet zo!

Dan heb je nog van die mensen die niet weten hoe ze met een chronische zieke om moeten gaan en zeggen de meest gekke dingen. Tja…. hier VIJF dingen!

Ik heb er zelfs een alfabet van gemaakt ;) Het pijn ABC.

Nu hoop ik dat deze ‘fiber aanval’ snel iets afzakt en wens jullie allemaal een fijne dag.

 (alle blauwe tekst is klikbaar, daar kun je meer lezen)


                                         Je kunt niet oordelen, over iets wat je niet begrijpt.

 

Deze blog mag je gebruiken om het aan anderen uit te kunnen leggen. Je mag het ook delen met je vrienden, zodat zij het op die manier via het sociale media kunnen lezen. Gooi het de wereld in voor meer begrip. Dit bovenstaande was nog maar een klein stukje, over iets wat niet onderschat moet worden.

foto pixibay

2017©Vlindertje73

Vind je dit een goede blog en wil je hierop reageren?  
Klik dan op dit onderstaand plaatje:

Welkom op mijn post. Met veel liefde gemaakt! Meld je ook gratis en eenvoudig aan en krijg meteen volledige toegang tot Yoors. Geen advertenties of reclame. Je stapt met een klik weer uit. Meld je HIER aan!

Aanmelden yoors


 




expand_less

Meest gestemde posts



expand_less

Recente posts