Hoe (on)terecht zijn de stempels die gedrukt worden op adhd kinderen?

Hoe (on)terecht zijn de stempels die gedrukt worden op adhd kinderen?


settings
  • Instellingen
  • Positie

    Automatische scrolling

Je hebt tegenwoordig naar mijn idee te snel, dat mensen stempels drukken op hun kinderen. Dat word maar vol gestouwd met pillen, niet gezond lijkt mij, om ze maar rustig te houden. Laat een kind toch gewoon kind zijn….


Het is wat hoor om nu al als kind zijnde, een te zware rugzak te moeten dragen. Overal word er gelijk een stempel op je gedrukt. Hoe moet zo’n kind zich dan wel niet voelen? Laat een kind toch gewoon kind zijn. Is dat nou zo moeilijk, vroeger hadden we al die stempels toch ook niet. Ik kan me er best kwaad om maken. We hebben het wel over een kind hé! Oke, een kind met weliswaar adhd, maar is hij er anders om dan? Nee toch, het is gewoon een kind die allerlei kanten op stuitert of juist niet…


Als voorbeeld ga ik mezelf geven…. Ook ik was druk, te druk, maar ik kon ook heel stil zijn. Op latere leeftijd heb ik een ervaring gehad die voor mij fijn was, alleen voor die persoon ietwat minder. Ik leerde namelijk dat je ook dingen (gevoel) aan een ander kon geven, zodat je er zelf even geen last meer van had. Hierbij benoem ik mijn pleegzusje, die meer nam, dan gaf. Soms als ik erge pijn in mijn rug had, gaf ik het aan haar door, door even lekker tegen haar aan te kruipen op de bank. Ik van de pijn af, maar zij zat ermee. Ja, zij heeft ook adhd. Nou zo wat? Zal je nu wel denken. Ik proberen het je uit te leggen….


Zouden adhd’rs gevoelens over kunnen nemen van een ander of juist door kunnen geven?


Vandaag werd mij op eens wat duidelijk. Heel duidelijk. Gewoon op een normale dag, kreeg ik als zo vaak onverwachts een kind op bezoek. Het kind draagt een rugzakje, zoals in de tegenwoordige tijd heel normaal lijkt te zijn. Alleen dat kind voelt zich soms totaal niet begrepen. Dat doet mij als kinderloos individu erg pijn.


Ik kon vandaag zelf niet zo goed uit de voeten, dus was erg blij met de afleiding die hij mij bood. Dat kind met adhd toverde gelijk al een glimlach op mijn gezicht, bij zijn binnenkomst. Hij ging zitten en ging vervolgens een spelletje op zijn telefoon doen, hoe het heette? Al sla je me dood, ik zou het niet meer weten. Leuk was het wel…. hij slingerde de telefoon met zijn handen in allerlei vreemde bochten en ik…. Ik lag dubbel van het lachen. ‘Mijn hemel,’ vroeg ik, ‘wat ben je wel niet allemaal aan het doen?’ ‘Ik ben ‘bike race’ aan het spelen,’ zei hij. Hmm, ok, dacht ik, ziet er leuk uit en kreeg gewoon energie van hem. De hele dag was ik al futloos moet je weten en had totaal nergens geen zin in. Buiten dat mijn been ook weer eens erg zeer deed, zodat ik überhaupt niet in staat was om iets leuks te ondernemen op deze dag, was ik dus aan huis gekluisterd. Ik werd gewoon opgewekt door dat jochie.


Zo schoot mij dus opeens dat geintje van vroeger met mijn pleegzusje te binnen en besloot om Tony, het jochie met rugzakje, eens uit te horen hoe hij over dat soort dingen dacht. Ik vroeg aan hem of dat wanneer hij met drukke mensen omging, zelf ook drukker werd. Ook vroeg ik wat er gebeurde wanneer hij met rustige mensen omging.

Nou, zijn antwoord was klaar helder. Als hij met drukke mensen omging, werd hij zelf steeds drukker, al dus zijn eigen woorden. Bij rustige mensen zakte zijn drukke gedrag al snel weer tot normale porties, vond hij zelf.


Ik kan zijn mening beamen, want ik werd zelf druk, door zijn drukke gedrag. Niet dat dat erg was, het gebeurde gewoon. Normaal ben ik altijd best wel rustig als hij bij mij is, waarbij hij dan ook rustig is. Het ligt er dus schijnbaar ook een beetje aan, hoe ík mij voel op dat moment. Hij reageert dus sterk op andere mensen. Net als ik dus… besef ik me dus net.


Jaren geleden wou mijn pleegmama ook dat ik een test ging doen voor adhd en wat bleek, ik scoorde zo hoog, dat ik het net wel of net niet had. Maakt mij geen reet uit. Wel of niet! Ik voel me er niet anders door.


Wat ik met deze blog wil zeggen is: Dat ieder kind gewoon kind moet kunnen zijn, met of zonder stempel en dat ik het woord stempel gewoon helemaal eigenlijk niet wil horen. Het is gewoon een kind en ieder kind is wel eens druk en ieder kind is weleens stil.



Heb ik nou ook adhd?

Image title




Lees hier ook een persoonlijk verhaal van een moeder met een ADHD kindje: "Een ABC achter je naam"

Dank je wel Annet de JoJo voor deze emotionele bijdrage. 

(Achter de blauwe tekst, zit het verhaal)


2016©Vlindertje73


 


Beoordeel

Reviews en Reacties:

5.0 / 5 (10 reviews)
expand_more
Verberg reacties
ja stempels worden vaak te snel gegeven
| 10:35 |
Idd :(
| 10:53 |
Lees hier ook een persoonlijk verhaal achter de stempeltjes: yoo.rs/annetdejojo./blog/een-abc-achter-je-naam-1481635754.html?Ysid=13764
| 14:56 |
Ja, dat is wel een dingetje. Ik ben van mening, dat er te veel casus onder de noemer ADHD valt. Lekker makkelijk, zo gezegd. Ons petekindje heeft ADHD, ons eigen Evi is gewoon wel eens druk, en soms wel eens behoorlijk pittig. Daar houdt de vergelijking op met die twee; ons petekind heeft inderdaad ADHD, geeft dat zelf ook aan, en ons Evi is 7 jaar oud. En dus de dingen doet, zoals het hoort, zoals een 7-jarige kan zijn. Goeie mooie blog, klasse!!
| 04:19 |
Dank voor je compliment ;)
| 11:16 |
Ja, je hebt ook ADHD, je vliegt van links naar rechts, dwars door het midden en weer terug. Van boven naar beneden en van beneden weer naar boven... Even dat buiten gelaten: je bent geweldig zo je bent, geliefd bij sommige, minder bij anderen. Je bent een bitch voor de een, lief voor de ander...
Maar verder zou ik geen etiket willen geven dan: GEWOON MENS!
Dusss... zo iets, ongeveer... toch???!!!
| 20:00 |
JA mee eens :)
| 11:17 |
:))
| 11:51 |
Mooi geschreven, Vlindertje. Je hebt gelijk dat onze maatschappij zo vlug is met etiketteren, iedereen in een vakje stoppen. Ik wil niet in een vak gestopt worden en een klever op mijn tronie krijgen, daar protesteer ik tegen. Ik wil vandaag superlief zijn en morgen misschien dan weer juist het tegenovergestelde alhoewel dat niet veel gebeurt, maar om je direct te beschrijven als een druk mens, of een kwaad iemand of poeslief voor hetzelfde geld. Neen, we zijn zoveel meer dan dat . :)
| 18:35 |
idd
| 11:17 |
De stempels worden naar mijn idee te snel gedrukt als t maar een naam heeft is het geen rotkind lijkt het motto en ligt het niet aan de opvoeding. Ik spreek uit ervaring maar de opvoeding speelt een belangrijke rol in het omgaan met a.d.h.d. Misschien zet ik mijn ervaring nog wel een in een blog.
| 13:25 |
Ja ben zeer benieuwd :) Stuur je me dan even een linkje?
| 11:18 |
Ik heb er een paar dagen voor nodig gehad, maar hij staat mijn blog gemaakt naar aanleiding van de jouwe vond het moeilijk om zo persoonlijk te bloggen maar geloof dat het wel gelukt is. yoo.rs/annetdejojo./blog/een-abc-achter-je-naam-1481635754.html?Ysid=22901
| 14:35 |
ik heb ook een extreem druk kind maar wil geen stempel erop
| 14:27 |
Vind ik ook. Een stempel heb je de rest van je leven mee te dragen..
| 15:24 |
Ik ben het ontzettend met jou eens! Voor mij hoeft een stempel helemaal niet. Ieder mens is anders.
| 22:53 |
Goed en leerzaam blog. Hokjes en stempels zijn duidelijk in de mode. Kinderen die gewoon druk zijn, worden direct al getest op ADHD e.d. We moeten kennelijk allemaal eenheidsworst worden.
| 06:11 |
Ja, mensen zijn schijnbaar dol op testjes tegenwoordig. Kijk maar eens naar die onzinnige testen op FB.... daar geloof je toch ook helemaal niets van.
| 13:18 |
Ik ben het helemaal met je eens een kind moet kind kunnen zijn
| 17:02 |

Persoonlijk kanaal
Arbowetten bestonden toen nog niet
Gezondheid & Geest
mentale fysiotherapie
mentale fysiotherapie
Muziek, Kunst & Cultuur
Portret tekenen
 
×

Yoors


exit_to_app Inloggen