×

Yoors


exit_to_app Inloggen

camera_alt
Afbeelding toevoegen
60
Mistige flarden uit het verleden

Mistige flarden uit het verleden



Ik moest op mijn hoede zijn voor je en werd af en toe echt bang van je.....Nu wil hij er op "goede vrijdag" een eind aanmaken.....


Vroeger.

Goh, wat was ik vroeger verliefd op je. Alles was leuk aan je in het begin. Langzamerhand zag ik steeds meer gedaantewisselingen bij je komen. Ik begreep er niks van, en probeerde met geduld je te helpen bij, laten we het netjes zeggen; je onstuimige buien. Later werden die onstuimige buien helaas, gewelddadige buien.
Ik moest op mijn hoede zijn voor je….werd af en toe echt bang van je.
Maar vroeger als je na een weekend weer bij me wegging, konden we op het perron maar moeilijk afscheid van elkaar nemen.
Je zei altijd tegen mij, dat je me zo’n sterke vrouw vond.
Ja, dat had je ook nodig bleek later.
Na een paar jaar was ik een bang wezen en jij een gruwel van een vent. Lang nadat we uit elkaar zijn gegaan met de nodige problemen en dreigementen, heb ik nog vaak over mijn schouders moeten kijken. En wou dat ik ook een paar ogen in mijn achterhoofd had gehad.

Jaren later.

Nadat ik de brievenbus leeg haalde, vond ik tussen de post een briefje van jouw. Gewoon zonder envelop, iedereen had het kunnen lezen. Trillend lees ik het nog eens “Ontmoet mij vanavond om 19.00 uur bij de vijver in het park”, zo niet dan komt het je duur te staan!
Ik weet het zeker, jij bent het….
Bij voorbaat besluit ik hier niks tegen mijn vriend over te zeggen. Ik kan alleen niet voorkomen dat er een trilling in mijn stem ligt wanneer hij thuis komt en ik hem vertel dat ik vanavond met een vriendin heb afgesproken te gaan squashen. Hij kijkt me ietwat vreemd aan, maar gaat er verder gelukkig niet op in.

Die avond.

In de verte zie ik hem aan komen lopen, voor even sluit ik mijn ogen. Even ging terug in het verleden. Hij zal toch niet…..? Nee, kijkend naar het heden, denk ik het niet. ‘Maar je weet maar nooit’, zegt een klein stemmetje in mijn hoofd. Bijna hardop zeg ik; ‘in het verleden, ja, toen was hij tot alles in staat’.

Wat er in een paar minuten wel niet allemaal door je hoofd kan gaan. Mijn hersens maakten overuren.
Hij had mij geterroriseerd, gedreigd mijn huis in de brand te steken, ramen kapot gegooid en tot overmaat van ramp bedreigd met een pistool. Hij wou mij dood hebben. Hele nachtmerries heb ik over hem gehad.

Langzaam open ik mijn ogen en hij is nu vlakbij me. Nog een paar stappen…… en hij staat tegenover me.
‘Wat zal hij van mij willen?’ vraag ik me af.
En waarom ben ik zo stom om toch hier naar de vijver te gaan in het park?
Eigenlijk ben ik gewoon bang voor hem, nog net zoals vroeger. Door het dreigement in zijn korte briefje ben ik hier toch. Net als in het verleden is hij het dreigen blijkbaar nog niet verleerd.
Ik wil niet dat hij mij of één van mijn dierbaren iets aan gaat doen.

Nog één stap…….hij legt zijn hand op mijn schouder en vraagt of ik even naar hem wil luisteren.
Stil knik ik.

Verleden, heden en toekomst.

Hij haalt zijn hand van mijn schouder en zucht.
Ik sta daar stil en wacht op wat komen zal.
Hij kijkt mij indringend aan en zegt dat hij mij voor de laatste keer zal zien. En ik hem. Hij vertelde me het volgende; dat hij nu heel goed beseft door de therapie die hij had gehad wat hij mij allemaal had aangedaan vroeger. Hoe hij mijn leven tot een hel had gemaakt. Al die gesprekken hebben helaas niet zijn vruchten afgeworpen. Het blijft in mijn hoofd spoken en heb er veel spijt van. Al het andere kan ik vergeten, maar wat ik jouw heb aangedaan niet. En dus heb ik besloten om op “goede vrijdag” een eind aan mijn leven te maken.

Op die manier hoop ik op een betere toekomst.

Ik kan hem niet op andere gedachten brengen
en wil dat ook niet echt.
Misschien vind hij echt wel “het geluk” pas na zijn dood.

Ik wens hem dan ook veel “geluk” in het hiernamaals.


Image title


© Vlindertje73

 



Karin van der Straaten
ha vlindertje fladder...net zo n verhaal als ik achter mn kiezen had dus..niet niks k zie 2016... ooit nog t vervolg gehoord? dappere dodo s zijn we
10-02-2017 18:11
10-02-2017 18:11 • 1 reactie
vlindertje73
Nee, maar ik ga ervan uit dat hij nu 'gelukkig' is...
10-02-2017 20:08
10-02-2017 20:08 • 1 reactie
Rudi
Een triest einde van een speciaal verhaal. :)
08-12-2016 11:52
08-12-2016 11:52 • 1 reactie
vlindertje73
Idd :)
09-12-2016 10:44
09-12-2016 10:44
AltaC
Heftig verhaal hoor! Wel mooi geschreven.
17-03-2016 15:08
17-03-2016 15:08 • 1 reactie
vlindertje73
Dank je
09-12-2016 10:44
09-12-2016 10:44
Annick Raes
Beetje triestig toch, maar weer heel mooi geschreven
22-02-2016 22:12
22-02-2016 22:12
Soberana
Ik weet niet of dit autobiografisch is of fictie: in beide gevallen knap geschreven.
16-02-2016 06:36
16-02-2016 06:36
Tom Goemaere
erg sterk van je om dit zo neer te schrijven en te delen, respect!
12-02-2016 15:19
12-02-2016 15:19
Ingrid Tips en meer
Wat ontzettend heftig... moedig om dit zo te verwoorden...
03-02-2016 22:52
03-02-2016 22:52
Jayana
Heftig, maar inderdaad misschien zelf geen "geluk" gehad in het leven. Neemt niet weg dat hoe rot jouw jeugd is geweest (in dit geval dus dat van je ex),dat een excuus is om anderen pijn te mogen doen
03-02-2016 20:50
03-02-2016 20:50
Diana-01
wat erg voor je maar ook voor hem want het leven is soms zo moeilijk
03-02-2016 13:00
03-02-2016 13:00
Beads Creations
Heftig en wat naar voor jou dat je al die jaren zoveel ellende hebt gekend
03-02-2016 12:42
03-02-2016 12:42
lekkerereceptenvoor2
Wat een heftig verhaal. Het is dus waar gebeurd begrijp ik.
03-02-2016 10:32
03-02-2016 10:32
valisha
Goed geschreven. Als mijn ex dit zou schrijven, zou ik naar de politie zijn gegaan ipv naar hem toe.
03-02-2016 09:35
03-02-2016 09:35
Coureur
Spannend geschreven maar gaat ie ook echt dood?
02-02-2016 23:57
02-02-2016 23:57
poeltje1976
dat is heftig ! rillingen op mijn rug altijd moeilijk zo iets
02-02-2016 19:45
02-02-2016 19:45