Ik kreeg van mijn vriendin een mooie herinnering aan een vrouw die ons onlangs is ontvallen. Ik deel het graag met jullie...

30 Jaar in de zorg, dat geeft een hoop herinneringen.
Aan mensen, situaties en allerlei dingen.
Niet iedereen blijft in gedachten, het zijn er te veel,
vergetelheid is dan te verwachten.
En toch……er zit meer in mijn geheugen dan ik dacht.
Soms, naar aanleiding van een woord of situatie denk ik, wacht…..
Zo stuurde Angeliena me een gedicht over een dame genaamd
Riet Bijl, beter bekend als Riet Priegelmee.
Ik dacht, die ken ik nog wel. Ik ging met haar weleens in zee.
Ze had zo’n leuke winkel met artikelen voor handvaardigheid.
En hoe druk ze het ook had, ze nam altijd (voor zo’n stadse als ik) de tijd.
“Wil je dit hebben? Weet je het zeker? Dit is waarschijnlijk beter
En ik verkoop het je per meter.”
Maar ik zag haar niet alleen als ik iets ging kopen, nee…
haar moeder woonde in Ten Anker op afdeling Stelberg 2.
Bijna dagelijks kwam Riet op bezoek en was ze een geliefde gast.
En menigmaal heeft ze het personeel en bewoners met wat lekkers verrast.
Maar éénmaal kwam ze onverwacht met iets speciaals op bezoek:
ze schonk alle medewerkers een zeer fraaie theedoek.
Licht blauw met een afbeelding van Zeeland. Dat werd zeer gewaardeerd.
Ik heb hem nog altijd, al is-tie wel wat verweerd.
Voor deze keer heb ik hem eens gestreken
en nog eens goed bekeken.
Voor deze herinnering bedank ik je nog eens Riet,
En ja, jij bent dus speciaal, want jou vergeet ik niet.

Voor Riet een bijzondere vrouw