Mijn dagelijkse ontspanning bestaat uit tv.
Uren kan ik zitten zonder te bewegen ,staren in het niks .
Denkend aan wat ik doe,nog moet doen of zal komen.
Probeer te luisteren naar mijn omgeving en voer soms een gesprek.
"Tully "zegt de reclame komt zo.
Een niet veelzeggende film zo lijkt me, toch besluit ik te kijken.
Het gaat over een #vrouw die alles heeft en vlot verloopt tot ze haar derde kind krijgt.
Oooeehh wat een herkenning, veel herkenning.
Zag mijzelf daar# depressief zijn met een baby op schoot. , alleen niet de hulp die zij aangeboden kreeg.
Een rijke broer huurt nachtzuster in zodat ze wat rust krijgt en kan slapen.
Eigenlijk ben ik wel beetje jaloers, had ik dat maar gehad.
Terugdenkend aan hoe het was en nu is.
Mijn strijd met het hoofd maar ook mijn leven, want dat gaat door hebt nog andere kids.
Ik deed de strijd in mijn eentje, eerst tien achter uit, stapje voor stapje en toen super als een raket vooruit.
Ik kreeg de kans mijn zelfvertrouwen te herwinnen en voelde mij gehoord. Heel plotseling kwam waar ik altijd op had gehoopt. De puzzle kon beginnen in elkaar gezet voor de helft, wist nog niet wat er komen zou of waar ik exact moest beginnen. Heel veel nagedacht en wist wat ik wilde.
Heb toen hard genoeg geroepen en toen was het daar klom ik op tot waar ik nu sta.
Zo was het ook bij de film Tully.
Ze vond de vreugde van het leven weer en het lichtje ging branden.
De eindstand is namelijk dat weinig ertoe doet , want je gezin is belangrijkste en waarvoor je het doet, zij zijn diegene die je steunen en accepteren wanneer je dit inziet .Hierdoor zet je stappen vooruit heb je een doel .
Elke dag weer een dag maar kun je van genieten van waar je nu bent en ooit was.

Achteruit dan vooruit