Waar ben ik aan begonnen?!
Een gedachte die vaker opdoemt
dan me lief is
‘Waar ben ik aan begonnen..?’ Verzucht ik moedeloos als ik eindelijk mijn uitpuilende kledingkast onderhanden neem. Een gedachte die met enige regelmaat op komt doemen bij heel veel dingen die ik doe. Ik denk het iedere keer weer als ik toch op mijn fiets ben gestapt terwijl het miezerig weer is. Na tien minuten ben ik dan doorweekt en moet ik constateren dat ik er weer in ben getrapt met mijn domme hoofd. Weer dacht ik dat het wel mee zou vallen met dat gemiezer en weer had ik me daarin levendig vergist.
Dat is zo gepiept!
Toch…? Of niet….
Laatst dacht ik het ook nog, toen ik er van was overtuigd dat ik dat ene recept vast in een ommezwaai had gemaakt. Natuurlijk ging dat anders! Dat had ik toch kunnen weten? Ik ben van nature geen keukenprinses en dat zal ik ook nooit van zijn, lang zal ze leven, worden.
Ook mijn meiden roepen
die gedachte vaak op
en schuift maar weer even voor me uit
Als je in de tuin bijvoorbeeld hebt besloten een snoeikarwei aan te pakken, of er moet een flink stuk worden omgespit...
Of als je, gewapend met de verfkwast, de kozijnen en deuren te lijf gaat....
Of als je een flinke lap tekst moet produceren over een onderwerp dat net niet helemaal je ding is ...
etc, etc, etc ...
Als ik mijn keuken 'moet' onder handen nemen, toen we het huis gingen behangen, ....