Stories: Het tovervisje (Anansi de spin)

Stories: Het tovervisje (Anansi de spin)

Er was een stel dat in een pot op een plein aan zee woonde. Owia de zon was er dagelijks net als gezonde zeelucht. Zij vierden eeuwig vakantie, hadden geen klagende buren en verse vis op de bbq. De man deed alsof hij visser was en ging elke dag naar zee. Veel ving hij niet, er viel dus geen euro te verdienen. 

Op een dag had hij beet. Een dikke vis die ook sprak: Eet mij niet op, want ik wil leven. De visser, die geen zin had in gedoe gooide de vis in zee en ging naar huis. 

Thuis vertelde hij zijn vrouw over de vis. Dus jij bent visser, vangt goud en je laat het vrij zonder er wat voor te vragen, vroeg zij ongelovig. Vraag die vis om een huis. De man hield van rust, had geen zin om een baan te zoeken dus ging en vroeg: 

Tovervis in zee, ben je daar? 

Ik ben gestuurd door mijn vrouw. 

Zij wil een cottage van jou.

De vis verscheen en zei: Juist ja, niets voor niets? Ga, zij woont er al. 


Toen hij thuis kwam was de potwoning verdwenen er stond er een cottage. Er was een boomgaard met fruit- en walnootbomen. Het stikte van de vliegen en andere ongedierte en zijn vrouw stond bloemkool met kip klaar te maken. Het viel allemaal vies tegen en waarom tevreden zijn met iets kleins als je ook iets groots, gratis, aan de haak kunt slaan? Een riant vakantieoord aan zee bijvoorbeeld? 


De man pakte zijn fiets en ging de vis om een kasteel vragen. Aangekomen borrelde de zee en er kwam een luchtje van af. 

Tovervis in zee, ben je daar? 

Ik ben gestuurd ... 

De vis keek zuur, maar voldeed aan de wens. 


De vrouw, die vakantie vierde en geen afwasborstel of wasknijper meer in de hand nam, zelfs geen pincet meer optilde, begon zich te vervelen. Koningin worden leek haar een aardige bezigheid. Weer ging de man naar zee om de vis te roepen. De zee was nu bloedrood verlicht door Israne, borrelde en er stond een flinke bries. De visser riep: 

Tovervis in zee, ben je daar? 

Ik ben gestuurd... 

De vis verscheen en riep terug: Stelletje ondankbare honden, maar voldeed ook deze wens. 


Het koningin zijn beviel. Omdat de vrouw graag mensen zag knielen, haar voeten liet kussen, een kei was in de lakens uit delen en flexibel genoeg om in weelde te leven, was paus worden een logisch gevolg. Zo kon zij wereldwijd sturen en weer ging de man naar de tovervis. Esum de gitzwarte nacht was er inmiddels ook en de zee was zo dik als pek en stonk. 

Tovervis in zee, ben je daar? 

Ik ben gestuurd...

De vis verscheen, zag er woest uit en brulde: Dat wil de kerk niet, maar zij weet wat zij wil, dus doe ik het toch. De wereld zit niet te wachten op karakterloze lamzakken die niet voor hun eigen mening uit durven komen en zich verschuilen achter andermans rokken. De man vertrok. Waar was dat je op hem niet kon bouwen. 


Het kasteel was verdwenen en het pauselijk resort verschenen. Iedereen die op veilig wilde spelen stond in de rij om voeten te kussen. Zo ook de visser. 

Vakantie vieren is er niet meer bij, zei hij tegen zijn vrouw. Wil je niet de hemelgod Nyankopon zijn? Die opmerking bracht de vrouw op een idee. Zij stuurde hem dus weer naar de vis. Het was doodstil toen hij riep:

Tover vis in zee, ben je daar? 

Ik ben gestuurd... 

De vis verscheen, er heerste een angstaanjagende stilte en het begon te donderen en bliksemen. De hemel brak en aan een lang koord kwam Anansi omlaag gekropen. Hij ving de vis én de visser, vrat ze op en het werd stil. 

Toen Owia de volgende dag verscheen, was alles zo'n beetje bij het oude. De vrouw woonde weer in de pot en Anansi, de spin, woonde bij haar in. Er viel niets meer te wensen, want zoals iedereen weet brengt een huisspin geluk.

Met dank aan Rapp voor de foto. Deze is gemaakt in Porto (Portugal) en mocht ik speciaal hiervoor gebruiken. Dit sprookje wordt nog vertaald.


Dit sprookje doet mee aan de "schrijfuitdaging zomer 2018" van Hans van Gemert
Schrijf een gedicht, blog of verhaal met het thema ‘vakantie’. 

Sprookjes lopen beslist niet altijd goed af en de hoofrolspeler is zeker niet per definitie de aardigste of eerlijkste persoon die er rondloopt. In sprookjes gaat het veelal om eigenbelang! Laat het geluk niet aan een (zijden) draad hangen, maar werk er voor. 

Dit wereldse sprookje is een eerste combinatie van een bestaand sprookje en Afrikaans volksverhaal op verzoek van Soberana.

Schrijf en lees mee op Yoors en laat jouw wens in vervulling gaan.

#volksverhaal #sprookje #goudenvisje #tovervisje #anansi #devisserenzijnvrouw #huisspin #wensen #geluk

Promote: support and profit

Support wakeupkitty with a promotion and this post reaches a lot more people. You profit from it by earning 50% of everything this post earns!
Comment and receive 50 YP 50
A tiny tropical fish with a sense of self.
Hello! I am the blue wrasse and would love to tell you something. - #today #scienceresearch #wrassewrasse #animalblogpost A few weeks ago, divers appeared among the beautiful reef in which I live. That was not the first time and because they always left us alone before, I just continued with my 'assignment'. That is rid of fish from parasites. We help fish in all sizes Also very large. Actually, I'm not really sure what these fish think about us. Perhaps they think that we are very social and therefore necessarily want to rid them of their inconveniences. But hi hi, we just love parasites. That is our food source . The fish who want to make a clean make it known with the movements they make, or sounds they make. Some whip their tails. Others are constantly opening their mouth. They never eat us because they are all too happy when they get rid of those parasites . So in four weeks, I was diligently brushing, so collecting my favorite fare, when I suddenly ended up in a big green mesh net . A diver was the cause of that. I was almost shocked by a bump. The creature brought me to the surface. Really a really nasty experience But again, she released me from the net into a reservoir. A little after that, we sat in a medium-sized aquarium with a small swarm . Which was confirmed on one side something in which I could see myself. At first I thought this was another cleaning fish that was challenging le wat . Because it seemed to tap my face every time. But, after a skirmish, I suddenly realized it was me. Yes waded! What an experience. I thought I did look nice. So beautiful blue, small and slim. So I did some dances for my own reflection. Whew it was quite a relief that I wasn't confronted with an aggressive fish of my own kind. Then suddenly I saw a brown spot on my skin. I knew that a diver had inflicted it on my skin. That dot looked completely like a parasite. But unfortunately it wasn't . I had to look at my bodice of hgel against a stone lying in the bin. But again, I am completely pure again. The next day she put me and the other fish in a different tank, certainly. Now the mirror was not the entire width of the widest window. But right to the much narrower. And the creature that caught me did put another dot on my body. The Netherners. It made me feel terribly small and impotent. I had never felt that kind of powerless feeling in the reef between the corals and the very big fish. Well if everyone accepts you as a fish and does you no harm, you won't think about that either. This time, of course, I knew better immediately. So I only admired a little more in that narrower mirror. Anything else you couldn't do in the aquarium and scrub off the stain they had inflicted on me . In the meantime, I was getting hungry and an awful lot of homesickness. Which caused me to crave my own hiding spot for the night and, of course, my friends, the fish in need of care. The next day we were put into another thing. This time with the mirror to the left and the same again: a dot on my body. Yes, say. That's when I really had my coming from it. But also this time, out of boredom, I did some dances in the mirror. But I really felt a bit weakened without my daily portion of fresh parasites . We did get food. But fed up that was importantnot fresh and far from tasty. And then whoopee! they transferred us into a cockpit, the whole group all of a sudden, and let go back. All right, this was in our familiar spot . Because I was afraid they would just tip us out of here I was euphorically happy when I found my hideout intact for the night. Those divers are weird snouts, huh? I've already thought silly. But, so far, still can't figure out why they did such a thing to us. It must have something to do with those mirrors. But what? But yes I have actually been happy for a long time now that I can fill my belly again and that I have my friends, the fish in need of care, back in my vicinity. Conclusion of the researchers. The blue wrasse appears to have a self-awareness. We didn't expect this at all with a fish So there will be more fish that have that. The wrasse does have a good eyesight . This must have it in order to see the tiny parasites clearly High cognitive behavior, such as recognizing yourself in the mirror, is not limited to humans, great apes, chimpanzees, dolphins, magpies and elephants Since we have repeated this sample a few times, we now know that smaller fish with a self-awareness also exist . So not all fish belong to a group of lower cognitive abilities
More