Stories: Pinokkio


Zijn leven lang zat hij hout te snijden. Als kleine jongen al. Hij kon prachtige dingen maken en was een volleerd houtbewerker.
In zijn huisje had hij een winkeltje. Het stond aan een plein bij een grote walnootboom en een wensput.
Hij maakte van alles en verkocht het voor slechts een paar euro. Af en toe gooide hij een munt in de put en deed een wens. Zijn leven was goed en het ontbrak hem aan niets, behalve dan wat hulp voor zijn oude dag en een beetje gezelschap. 

Omdat hij houterig overkwam en introvert was zat de medemens niet op hem te wachten. Daarom besloot hij een cadeau voor zichzelf te maken. Een houten pop van walnoot, want walnoothout is magisch. Het duurde geruime tijd voor de pop klaar was. Heel precies ging hij te werk. Onder een loep en met een pincet werden de kleinste details gemaakt. Alleen voor de neus had hij niet genoeg walnoot, daarom gebruikte hij een simpele wasknijper. Toen de pop af was zei hij, ik noem je Mark en ik wens dat jij geen vlieg kwaad doet. Tevreden viel hij in slaap. Nu had hij echt alles wat hij wenste. 


Met blauwe maan kwam de pop tot leven. Hij zette zijn bril recht, keek de kamer rond, hapte een stuk uit de bloemkool, borstelde zijn voeten met de afwasborstel, klom via de fiets het aanrecht af omlaag en liep de gang in. Voor de spiegel bleef hij staan en zei: Ik ben een échte jongen. De spiegel dacht er het zijne van en zweeg. Daarna sloop Mark naar buiten. Op de rand van de put zag hij een kat zich liggen uitrekken en een hond tilde zijn poot op tegen de walnootboom. Hé echte jongen ga je mee naar de kermis, vroeg de hond, daar kun je trucs leren en geld verdienen. Dat leek Mark wel wat, hij zag zich al helemaal in het middelpunt van de belangstelling staan en heel veel geld verdienen.
Al snel leerde hij mensen een rad voor de ogen draaien en werd hij bekend. Berucht als houten klaas en als Pinokkio, maar niet als echte jongen. Dat stak hem en brak hem uiteindelijk op en hij besloot terug naar huis te gaan. Hij bonkte op de deur en riep: Vader! Maar de deur bleef dicht. Toen hij zich rekte om door het raampje in de deur te kijken zag hij een touw aan een haak in het plafond. Zijn vader had zich opgehangen. Hij wist dat hij een monster had geschapen waarvan niets goeds viel te verwachten. 

Dit sprookje doet mee aan de schrijfuitdaging van Hans van Gemert. Zie de blog hier onder.

Meer sprookjes vind je bij: mijn collectie - stories

Comment and receive 11 YP 11
Soul is always a winner!
One of my favorite "couch activities" when I'm feeling down is to cover myself with a blanky and watch a good #animatedmovie with my darling. This February we watched Soul (2021), the #oscars winner for the best-animated feature!! I'm so, so glad that this genius movie got the prize! It's my favorite of the year, I watch it three times already. I always claim that modern cartoons and animated movies are having more deeply lesions for adults even, not just kids. The Soul is about Joe, a jazz music teacher who dreams about being part of a jazz group. He starts his journey by accidentally dying and discovering his soul purpose by accidentally ending up on the place called Great Before - a place where a new soul's personality is forged before goes on Earth. He meets soul number 22 who becomes his companionship, he's there forever - twenty-twoth soul ever made - but he hates Earth. Joe finds out he's still alive on the Earth but in a coma, so there's still hope for him to go back in his body and perform with a jazz group. He is persistent in his mission to go back on Earth. The good news is that he does. But in a body of a cat! While 22 has his body on the most important night of his life. Is that leap of faith in following your dreams or isn't, judge by your shelf this weekend after you watch the Soul and write me in the comment about it! :D Also, if you are interested in the post-life of No.22 there is a short- animated movie (just 9 minutes) named 22 vs Earth! :) #Disney #Pixar What do Your Soul's dreams are? "Is all this living worth dying for?" asks No.22 as an argument in one of the discussions hardly implying it's not, Joe is not sure at the time. When the time comes they both know the right answer - life is worth living for and dying for! Some people dye and they are alive, and some dye and stay alive centuries later. Appreciate small stuff and dare to dream, dare to make small steps towards it day by day - dare to listen to Your Soul whispers! Yesterday I wrote a post in which I share one of my first poems ever written with a similar name and topic - Soul promises. It's my Souls manifesto. I dream about poetry and beauty, I dream about humanity speaking the language of heart and paradise for everyone on Earth :D Check it on the link! Sincerely Yours, Child of Nature #soulpromises    #stopoverthinking    #Childofnature    #reviews